Dostęp on-line do numerów 2004−2020

Dostęp on-line do pojedynczych artykułów

Redakcja

ul. Chopina 6, pok. 202

44-100 Gliwice
tel./fax: 32 231 02 24

Wydawnictwo

SIGMA-NOT Sp. z o.o.

ul. Ratuszowa 11
03-450 Warszawa
Sąd Rej. dla m.st. Warszawy

XIII Wydział Gospodarczy

KRS: 0000069968

NIP: 524 030 35 01

Kapitał zakł.: 752 361,80 zł

www.sigma-not.pl

Nasi partnerzy:

     sitpchem-logo

 

   PSK 2

 

 efc logo

 

 

 

"Ochrona przed Korozją" nr 05/2012

 

Ocena szybkości korozji wybranych gatunków niskowęglowych stali z borem w różnych stanach obróbki cieplnej »
Wielowarstwowe powłoki ochronne na odlewniczych stopach magnezu »
Odporność korozyjna warstw azotowanych jarzeniowo po procesie fosforanowania »
Ocena oddziaływania wodoru na własności mechaniczno-chemiczne stali węglowych »
Bienkapsulacja proszków RE-M-B powłokami NiP/żywica epoksydowa jako metoda poprawy odporności korozyjnej »
Wpływ dodatku gliceryny do płynu niskokrzepnącego na odporność korozyjną stopu AK-64 stosowanego do konstrukcji elementów układów chłodzenia silników spalinowych »
Wybrane zasady purynowe jako inhibitory korozji stali węglowej »
Właściwości ochronne bezchromowych powłok konwersyjnych osadzanych z kąpieli na bazie związków Ti(IV), Mn(II) oraz kwasu fosforowego(V) modyf kowanej dodatkiem organicznym »
Ocena skuteczności ochrony katodowej – propozycja metody instrumentalnej »
Żeliwo wysokokrzemowe, zapomniany materiał odporny na korozję – problemy podstawowe »
Odporność korozyjna powłok galwanicznych na sprzęcie medycznym »
Badania odporności korozyjnej bezołowiowych mosiądzów z dodatkami cyny i niklu »
Analiza wpływu warstw azotowanych i węgloazotowanych oraz powłoki węglowej wytworzonych w warunkach wyładowania jarzeniowego na odporność korozyjną stali martenzytycznej AISI 420F »
Charakter powłoki Zn w zależności od przygotowania warstwy wierzchniej elementów konstrukcyjnych »
Wpływ obróbki powierzchniowej stentów wieńcowych na ich odporność korozyjną »
Wpływ ultrapłytkiej implantacji azotu na właściwości antykorozyjne powłok tlenkowych SiO2 wytwarzanych metodami plazmowymi PECVD na stopie magnezu AZ91 »
 
Ocena szybkości korozji wybranych gatunków niskowęglowych stali z borem w różnych stanach obróbki cieplnej
ŁĘTKOWSKA B.
Instytut Materiałoznawstwa
i Mechaniki Technicznej, Politechnika Wrocławska

KLAKOČAR-CIEPACZ M.
Instytut Technologii Nieorganicznej
i Nawozów Mineralnych, Politechnika Wrocławska

DUDZIŃSKI W.
Instytut Materiałoznawstwa
i Mechaniki Technicznej, Politechnika Wrocławska
W artykule zostały przedstawione wyniki badań potencjostatycznych niskowęglowych stali z borem B27 oraz 28MCB5 dla stanu dostarczenia oraz wybranych stanów obróbki cieplnej. Określono wpływ obróbki cieplnej na wartość potencjału elektrochemicznego, oraz szybkość korozji tych stali w środowisku 3% NaCl.
Słowa kluczowe: niskowęglowe stale z borem, szybkość korozji, obróbka cieplna, badania potencjostatyczne, jony chlorkowe
Wielowarstwowe powłoki ochronne na odlewniczych stopach magnezu
NIEUŻYŁA Ł.
NAWRAT G.
KRZĄKAŁA A.
MACIEJ A.
Katedra Chemii, Technologii Nieorganicznej
i Paliw, Wydział Chemiczny, Politechnika Śląska

MICHALSKA J.
Katedra Nauki o Materiałach,
Wydział Inżynierii Materiałowej
i Metalurgii, Politechnika Śląska
W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące wytwarzania powłok konwersyjnych na stopie magnezu AZ91D przy zastosowaniu metody elektrochemicznego utleniania plazmowego. Następnie na tak zmodyfikowaną powierzchnię stopu nakładano powłokę SiO2−Al2O3 metodą zol-żel. Przedstawiono morfologię otrzymanych powłok, określono ich chropowatość oraz odporność na korozję. Stwierdzono, że wytworzenie powłok metodą elektrochemicznego utleniania plazmowego, a następnie ich uszczelnienie ceramiczną powłoką tlenkową powoduje wzrost odporności stopu na korozję.
Słowa kluczowe: powłoka konwersyjna, elektrochemiczne utlenianie plazmowe, AZ91D, zol-żel, ochrona przeciwkorozyjna
Odporność korozyjna warstw azotowanych jarzeniowo po procesie fosforanowania
BROJANOWSKA A.
KULIKOWSKI K.
WIERZCHOŃ T.
Wydział Inżynierii Materiałowej, Politechnika Warszawska
Wysokie wymagania (m.in. wysoka odporność korozyjna, odporność na zużycie przez tarcie, także w podwyższonych temperaturach, odporność na duże obciążenia mechaniczne) stawiane materiałom w wielu gałęziach nowoczesnego przemysłu mogą być spełnione m.in. metodami inżynierii powierzchni, a w szczególności rozwijanymi w ostatnich latach procesami hybrydowymi, łączącymi różne obróbki powierzchniowe. W artykule przedstawiono badania odporności korozyjnej warstw azotowanych z powierzchniową strefą związków ε+γ' (Fe2-3N+Fe4N) na stali EN X38CrMoV5.1 (WCL) poddanych procesowi fosforanowania chemicznego w celu wytworzenia drobnokrystalicznej i grubokrystalicznej strefy fosforanów cynku oraz określenia ich wpływu na odporność korozyjną. Do badań właściwości korozyjnych warstw kompozytowych zastosowano metody elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej i potencjodynamiczną, a uzyskane wyniki badań omówiono w ścisłej korelacji z mikrostrukturą i morfologią wytwarzanych warstw.
Słowa kluczowe: stal EN X38CrMoV5.1, stal WCL, azotowanie jarzeniowe, fosforanowanie chemiczne, warstwy kompozytowe, powłoka fosforanów cynku, odporność korozyjna
Ocena oddziaływania wodoru na własności mechaniczno-chemiczne stali węglowych
PIETKUN-GREBER I.
JANKA R. M.
Samodzielna Katedra Inżynierii Procesowej,
Zakład Sozotechniki i Sterowania Środowiskiem, Uniwersytet Opolski
W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu elektrolitycznego wodorowania na zmiany własności mechaniczno-chemicznych wybranych gatunków stali. Wykazano, że elektrolityczne wodorowanie stali węglowych S195 i DC01 w stanie dostawy powoduje nie tylko zmianę ich własności mechanicznych, ale i odporności korozyjnej, a przede wszystkim przyczynia się do powstawania silnych galwanicznych ogniw wodorowych.
Słowa kluczowe: wodór, galwaniczne ogniwo wodorowe, potencjał elektrodowy stali, wodorowanie, własności mechaniczno-chemiczne stali
Bienkapsulacja proszków RE-M-B powłokami NiP/żywica epoksydowa jako metoda poprawy odporności korozyjnej
KLIMECKA-TATAR D.
Instytut Inżynierii Produkcji, Politechnika Częstochowska
PAWŁOWSKA G.
Katedra Chemii, Politechnika Częstochowska
Przedstawiono przeglądową oceny ocenę wpływu enkapsulacji cząstek proszku Nd12Fe77Co5B6 powłokami NiP na ograniczenie powierzchniowego utleniania składników stopu. Omówiano również korozyjne zachowanie magnesów kompozytowych, wykonanych z proszków po bienkapsulacji powłokami NiP/żywica epoksydowa, w roztworach o różnym zakwaszeniu. Ocenę odporności korozyjnej magnesów wiązanych przedstawiono na podstawie pomiarów krzywych polaryzacji w zakwaszonych roztworach siarczanowych (pH = 1 i 3). Stwierdzono, że pokrycie cząstek proszku warstwą NiP przed procesem spajania skutecznie spowalnia procesy utleniania powierzchni cząstek oraz ogranicza szybkość korozji magnesów wiązanych.
Słowa kluczowe: magnesy neodymowe, enkapsulacja cząstek proszku, korozja magnesów wiązanych, bienkapsulacja, powłoki NiP
Wpływ dodatku gliceryny do płynu niskokrzepnącego na odporność korozyjną stopu AK-64 stosowanego do konstrukcji elementów układów chłodzenia silników spalinowych
DYTKOWICZ B.
GROBELNY M.
KALISZ M.
RUDNIK D.
Instytut Transportu Samochodowego, Warszawa
W artykule przedstawiono wyniki badań odporności korozyjnej stopu aluminium AK64 w warunkach przenikania ciepła. W celu określenia wpływu dodatku gliceryny do płynu niskokrzepnącego na odporność korozyjną badanego stopu, badania przeprowadzono w dwóch wariantach. W pierwszym, wykorzystano roztwór glikolu monoetylenowego z wodą destylowaną w stosunku 1:1. Natomiast w drugim wariancie, badania przeprowadzono w roztworze glikolu monoetylenowego, gliceryny i wody destylowanej w stosunku 1:1:2. Badania przeprowadzono zgodnie z zaleceniami normy ASTM D4340. Metodami mikroskopii skaningowej określono strukturę produktów korozji oraz ich skład chemiczny. Określono również zmianę masy badanego stopu podczas badań korozyjnych. Wykazano najlepszą odporność korozyjną stopu AK64 w roztworze glikolu monoetylenowego, gliceryny i wody destylowanej.
Słowa kluczowe: gliceryna, stop aluminium AK 64, korozja w warunkach przenikania ciepła, płyn niskokrzepnący, SEM
Wybrane zasady purynowe jako inhibitory korozji stali węglowej
TRELA J.
SCENDO M.
Instytut Chemii, Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach
Zbadano wpływ stężenia puryny (PU) i adeniny (AD) na proces korozji stali węglowej, St3S (SW) w kwaśnych roztworach chlorków. Stwierdzono, że wydajność inhibitowania korozji badanej stali wzrasta wraz ze wzrostem stężenia inhibitorów w roztworze. Wartości standardowej energii swobodnej adsorpcji świadczą, że zarówno PU jak i AD ulegają adsorpcji chemicznej zgodnie z izotermą Langmuira. Przedyskutowano mechanizm powstawania warstwy ochronnej na powierzchni stali węglowej.
Słowa kluczowe: puryna, adenina, stal węglowa, wydajność inhibitowania, adsorpcja
Właściwości ochronne bezchromowych powłok konwersyjnych osadzanych z kąpieli na bazie związków Ti(IV), Mn(II) oraz kwasu fosforowego(V) modyf kowanej dodatkiem organicznym
WINIARSKI J.
SZCZYGIEŁ B.
Zakład Inżynierii Powierzchni, Katalizy i Korozji, Wydział Chemiczny,
Politechnika Wrocławska
W pracy przedstawiono wyniki badań bezchromowych powłok konwersyjnych zawierających tytan, osadzonych na podłożu cynkowym z kąpieli zawierającej: K2TiF6, H2O2, Mn(NO3)2, H3PO4 oraz dodatkowo polimer o właściwościach błonotwórczych – poli(akrylan sodu). Zbadano wpływ warunków osadzania powłok na ich morfologię (SEM) oraz odporność na korozję (pomiary polaryzacyjne stałoprądowe, testy w komorze solnej). Określono skład chemiczny powłok zawierających dodatek organiczny oraz zaproponowano związki chemiczne, w których występują poszczególne pierwiastki tworzące powłokę (rentgenowska spektroskopia fotoelektronów – XPS, spektroskopia elektronów Augera – AES). Wyniki badań morfologii wykazały, że ze wzrostem czasu osadzania powłok wzrasta ich homogeniczność oraz zanikają pory. Analiza XPS wykazała, że pierwiastkami tworzącymi powłokę są: Mn, Zn, Ti, P, O oraz C, a dodatek organiczny ulega wbudowaniu w powłokę. Otrzymane powłoki o grubości nie przekraczającej 100 nm wyraźnie podnoszą odporność na korozję podłoża cynkowego, przy czym najniższą wartość gęstości prądu korozyjnego zarejestrowano dla powłoki osadzanej w czasie 60 s.
Słowa kluczowe: powłoka cynkowa, powłoka konwersyjna, chromianowanie, odporność na korozję, XPS
Ocena skuteczności ochrony katodowej – propozycja metody instrumentalnej
SOKÓLSKI W.
JANKOWSKI J.
ROZWADOWSKI J.
SPZP CORRPOL Gdańsk
Od wielu lat jednoznaczna ocena skuteczności działania ochrony katodowej konstrukcji podziemnych ciągle jest nierozwiązanym problemem technicznym w wielu przypadkach rzeczywistych, np. podziemnych zbiorników paliwowych zaopatrzonych w system ochrony katodowej za pomocą anod galwanicznych lub stalowych rurociągów w bardzo dobrej powłoce izolacyjnej. Pomimo stosowania w takich przypadkach elektrod symulujących, których głównym zadaniem jest wyeliminowanie omowego spadku napięcia IR w pomiarach potencjałów, ocenę i tak musi przeprowadzić doświadczony specjalista ochrony katodowej. W referacie zaprezentowano koncepcję budowy przyrządu pomiarowego, którego zadaniem jest wyeliminowanie wspomnianych wad oraz umożliwienie posługiwania się nim przez niewykwalifikowany personel.
Słowa kluczowe: ochrona katodowa, elektroda symulacyjna, anody galwaniczne, ocena skuteczności ochrony katodowej
Żeliwo wysokokrzemowe, zapomniany materiał odporny na korozję – problemy podstawowe
STAWARZ M.
Katedra Odlewnictwa, Politechnika Śląska
W artykule przedstawiono próby wytworzenia odlewów z żeliwa wysokokrzemowego w oparciu o jednoetapowy i dwuetapowy proces produkcji. W oparciu o dane literaturowe zwrócono uwagę na unikalne bardzo dobre własności tego materiału (zwłaszcza odporność na korozję). Poruszono również problemy związane z procesem wytwarzania odlewów z tego materiału w oparciu o prowadzone prace eksperymentalne zarówno w warunkach przemysłowych jak i laboratoryjnych.
Słowa kluczowe: żeliwo wysokokrzemowe, materiały kwasoodporne, ochrona katodowa
Odporność korozyjna powłok galwanicznych na sprzęcie medycznym
SOŁEK D.
Wydział Powłok Ochronnych, MED GROUP Sp. z o. o., Żywiec
HAJDUGA M.
Zakład Inżynierii Materiałowej, Wydział Budowy Maszyn i Informatyki,
Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej
WĘGRZYNKIEWICZ S.
CYNKOWNIA, BELOS-PLP S.A., Bielsko-Biała
CHĘCMANOWSKI J.
Zakład Inżynierii Powierzchni, Katalizy i Korozji, Wydział Chemiczny, Politechnika Wrocławska
W pracy przedstawiono wyniki badań odporności korozyjnej powierzchni stali DC01, modyfikowanej wielowarstwowymipowłokami metalicznymi, w ośrodku korozyjnym jaki stanowiły płyny ustrojowe – sztuczna ślina i sztuczna krew – SBF. Materiał wyjściowy poddano standardowemu procesowi przygotowania podłoża przed nałożeniem powłok. Metodą elektrolizy otrzymano wielowarstwowe powłoki ochronne typu nikiel-nikiel-chrom, nikiel-chrom, nikiel-miedź oraz miedź, na stali DC01 stosowanej w konstrukcjach sprzętu medycznego. Badania obejmowały analizę składu chemicznego stali, pomiar twardości podłoża. Określono charakter warstwy wierzchniej modyfikowanej i niemodyfikowanej. Wykonano badania metalograficzne mikroskopowe, mikroanalizę rentgenowską oraz wyznaczono odporność korozyjną poszczególnych powłok. Modyfi kacja powierzchni powłokami metalicznymi sprawiła, że wyznaczone gęstości prądów korozyjnych badanych próbek wskazują na korelację między wartością Rp (opór polaryzacyjny), a ikor (gęstość prądu korozyjnego). Stwierdzono, że modyfikacja powierzchni stali DC01 powłoką ochronną nikiel-nikiel-chrom odznacza się najlepszymi właściwościami antykorozyjnymi w warunkach wzmożonej korozji jaką stanowił roztwór sztucznej śliny. Natomiast w roztworze sztucznej krwi najwolniej koroduje powłoka nikiel-miedź.
Słowa kluczowe: powłoki wielowarstwowe, korozja, płyny ustrojowe
Badania odporności korozyjnej bezołowiowych mosiądzów z dodatkami cyny i niklu
KONDRACKI M.
Katedra Odlewnictwa, Wydział Mechaniczny Technologiczny,
Politechnika Śląska, Gliwice
W artykule przedstawiono wyniki badań odporności korozyjnej bezołowiowych mosiądzów ze zmiennym udziałem dodatków cyny i niklu. Głównym celem było określenie jakościowe procesu korozji w środowisku sprzyjającemu odcynkowaniu. Uzyskane wyniki umożliwiły określenie szybkości procesu korozji przy zmiennym składzie chemicznym. Sformułowano wstępne wnioski na temat zależności między składem chemicznym, strukturą stopu a szybkością korozji badanych stopów.
Słowa kluczowe: stopy Cu, mosiądze bezołowiowe, odporność korozyjna, odcynkowanie, dodatki stopowe
Analiza wpływu warstw azotowanych i węgloazotowanych oraz powłoki węglowej wytworzonych w warunkach wyładowania jarzeniowego na odporność korozyjną stali martenzytycznej AISI 420F
BROJANOWSKA A.
BOROWSKI T.
POPŁAWSKI K.
WIERZCHOŃ T.
Wydział Inżynierii Materiałowej, Politechnika Warszawska
Badano warstwy azotowane i węgloazotowane jarzeniowo wytworzone w temperaturze 400°C oraz powłokę węglową wytworzoną w temperaturze 370°C na stali martenzytycznej AISI 420F (3H13 wg PN) w aspekcie modyfikacji odporności korozyjnej oraz odporności na zużycie przez tarcie. Badania odporności korozyjnej wytworzonych warstw przeprowadzono metodą spektroskopii impedancyjnej oraz potencjodynamiczną w 0,5 M roztworze wodnym NaCl. Wykonano również badania morfologii, chropowatości powierzchni warstw i powłoki oraz obserwację zniszczeń na tych powierzchniach po badaniach korozyjnych. Analizę składu fazowego wytworzonych warstw dyfuzyjnych wykonano przy użyciu dyfraktometrii rentgenowskiej, z kolei badania struktury powłoki węglowej zrealizowano za pomocą spektroskopii ramanowskiej. Na wytworzonych warstwach wykonano również pomiary twardości i badanie odporności na zużycie przez tarcie metodą "trzy wałeczki-stożek" pod obciążeniem jednostkowym 600 MPa. Uzyskane wyniki badań wykazały znaczący wpływ warstwy azotowanej i węgloazotowanej oraz powłoki węglowej wytwarzanych w warunkach wyładowania jarzeniowego na odporność korozyjną, a także odporność na zużycie przez tarcie stali AISI 420F.
Słowa kluczowe: warstwa dyfuzyjna, powłoka węglowa, odporność korozyjna, odporność na zużycie przez tarcie
Charakter powłoki Zn w zależności od przygotowania warstwy wierzchniej elementów konstrukcyjnych
WĘGRZYNKIEWICZ S.
BELOS-PLP S.A., Bielsko-Biała
HAJDUGA M.
Akademia Techniczno-Humanistyczna, Bielsko-Biała
SOŁEK D.
MED. GROUP Sp. z o.o., Żywiec
JĘDRZEJCZYK D.
Akademia Techniczno-Humanistyczna, Bielsko-Biała
W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu przygotowania warstwy wierzchniej stali na charakter powłoki Zn oraz jej odporność korozyjną. Próbki stali gat. 30MnB4 poddano obróbce strumieniowo ściernej (śrutowaniu, piaskowaniu) oraz obróbce chemicznej. Zastosowano również obróbkę wieloetapową polegającą na połączeniu tych metod. Oceniono wpływ termicznego przygotowania materiału na kształtowanie się powłoki Zn. W tym celu serię próbek wygrzewano piasku kwarcowym w piecu laboratoryjnym w temp. 250oC. Następnie próbki cynkowano ogniowo. Proces prowadzono w warunkach przemysłowych. Efekt obróbki oceniono za pomocą pomiarów chropowatości i topografii powierzchni (przed i po cynkowaniu) oraz odporności korozyjnej, którą mierzono metodą potencjodynamiczną. Wykonano również analizę metalograficzną. Stwierdzono, że najlepsze efekty uzyskuje się dla powłoki Zn po uprzednim przygotowaniu powierzchni obróbką mechaniczną i chemiczną.
Słowa kluczowe: przygotowanie powierzchni, obróbka strumieniowo ścierna, obróbka chemiczna, cynkowanie ogniowe, odporność korozyjna
Wpływ obróbki powierzchniowej stentów wieńcowych na ich odporność korozyjną
NAWRAT G.
Katedra Chemii, Technologii Nieorganicznej i Paliw, Politechnika Śląska, Gliwice
BOŁD T.
Instytut Metalurgii Żelaza im. St. Staszica, Gliwice
SIMKA W.
WAŚ J.
GONET M.
Katedra Chemii, Technologii Nieorganicznej i Paliw, Politechnika Śląska, Gliwice
GARDEŁA A.
Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Górnictwa Surowców Chemicznych, Kraków
NIEUŻYŁA Ł
Katedra Chemii, Technologii Nieorganicznej i Paliw, Politechnika Śląska, Gliwice
W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu polerowania elektrolitycznego, pasywacji chemicznej oraz wygrzewania stentów ze stali AISI 316L na ich chropowatość i odporność korozyjną określaną metodami elektrochemicznymi.
Słowa kluczowe: implanty stalowe, stal 316L, stop D, odporność korozyjna, badania in vitro
Wpływ ultrapłytkiej implantacji azotu na właściwości antykorozyjne powłok tlenkowych SiO2 wytwarzanych metodami plazmowymi PECVD na stopie magnezu AZ91
KALISZ M.
Instytut Transportu Samochodowego, Warszawa
Instytut Mikroelektroniki i Optoelektroniki, Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych,
Politechnika Warszawska, Warszawa
GROBELNY M.
Instytut Transportu Samochodowego, Warszawa
MROCZYŃSKI R.
Instytut Mikroelektroniki i Optoelektroniki, Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych,
Politechnika Warszawska, Warszawa
W pracy przedstawiono wpływ azotu, wprowadzonego w obszar między powierzchnią stopu magnezu a powłoką SiO2, na właściwości korozyjne stopu magnezu AZ91. Azot wprowadzany był przed procesem wytworzenia warstwyochronnej za pomocą procesu ultra–płytkiej implantacji z plazmy wysokiej częstotliwości (13,56 MHz) w reaktorze PECVD. Do procesu implantacji wykorzystana została plazma wytworzona w gazach: N2 oraz NH3. Następnie, na każdej zaimplantowanej próbce wytworzono powłokę ochronną za pomocą procesu utleniania plazmowego lub osadzania plazmowego. Uzyskane wyniki zestawione zostały z próbką referencyjną badanego stopu. Właściwości korozyjne wytworzonych powłok określono na podstawie analizy krzywych woltamperometrycznych. Najniższe gęstości prądu korozji otrzymano dla próbki, której powłoka ochronna wykonana została w procesie osadzania plazmowego na powierzchni zaimplantowanej z plazmy wytworzonej w gazie N2 (ikor = 2,36 μA/cm2). Największą odporność na występowanie korozji wżerowej (największa różnica potencjałów: potencjału korozyjnego Ekor i potencjału korozji wżerowej Epit) zaobserwowano dla próbki, której powłoka ochronna wytworzona została przez utlenianie plazmowe wykonywane po procesie implantacji azotu z plazmy powstałej w gazie NH3.
Słowa kluczowe: odporność korozyjna, procesy plazmowe, metody elektrochemiczne, stopy magnezu, PECVD