Dostęp on-line do numerów 2004−2020

Dostęp on-line do pojedynczych artykułów

Redakcja

ul. Chopina 6, pok. 202

44-100 Gliwice
tel./fax: 32 231 02 24

Wydawnictwo

SIGMA-NOT Sp. z o.o.

ul. Ratuszowa 11
03-450 Warszawa
Sąd Rej. dla m.st. Warszawy

XIII Wydział Gospodarczy

KRS: 0000069968

NIP: 524 030 35 01

Kapitał zakł.: 752 361,80 zł

www.sigma-not.pl

Nasi partnerzy:

     sitpchem-logo

 

   PSK 2

 

 efc logo

 

 

 

"Ochrona przed Korozją" nr 01/2011

 

 
 
 
Cechy widm impedancyjnych stali w zaczynie cementowym, zaprawie i betonie
JAŚNIOK M.
Politechnika Śląska, Gliwice
Na podstawie danych literaturowych opisano charakterystyczne cechy widm impedancyjnych stali w zaczynie cementowym, zaprawie i betonie. Analizowane na wykresie Nyquista widma składają się z wysokoczęstotliwościowej charakterystyki betonu i niskoczęstotliwościowej charakterystyki stali. W ramach elektrodowej charakterystyki stali można wyróżnić dwa fragmenty widma oznaczane literami "A" i "B". Fragment "A" utożsamia się z właściwościami warstewki tlenkowej na stali, natomiast fragmentowi "B" przypisuje się charakterystyki warstwy podwójnej styku stal-ciecz porowa betonu. W ramach objętościowej charakterystyki betonu można wyróżnić trzy fragmenty widma oznaczane literami "C", "D" i "E". Fragmenty "C" i "D" najczęściej utożsamia się z właściwościami elektrycznymi warstwy podwójnej w styku fazy ciekłej i stałej betonu, a fragment "E" z rezystancją cieczy porowej. Alternatywnie, całej charakterystyce objętościowej widma przypisuje się zróżnicowane właściwości elektryczne trzech różnych ścieżek przewodzących w betonie. W artykule wskazano różnice w kształtach widm stali spasywowanej i korodującej, które ujawniają się w części elektrodowej. Ponadto został opisany wpływ procesu hydratacji cementu na kształty uzyskiwanych widm. Wszystkie zamiany kształtów widm impedancyjnych powiązano z występującymi zjawiskami fizykochemicznymi na stali, w betonie oraz na styku układu stal-beton.
Słowa kluczowe: elektrochemiczna spektroskopia impedancyjna, stal, zaczyn cementowy, zaprawa cementowa, beton, cechy widm impedancyjnych
Ochrona katodowa stali zbrojeniowej w betonie – aktualny stan technologii, zakres zastosowania i wymagania normowe
SOKÓLSKI W.
SPZP CORRPOL Gdańsk
Polski Komitet Elektrochemicznej
Ochrony przed Korozją SEP
Stal zbrojeniowa w betonie nie jest narażona na korozję do czasu zmiany właściwości fizykochemicznych betonu pod wpływem czynników agresywnych – ditlenku węgla i jonów chlorkowych, które z biegiem czasu penetrują w głąb konstrukcji żelbetowej. Beton, szczególnie wilgotny, jest w miarę dobrym przewodnikiem prądu elektrycznego i dlatego stal może być w nim zabezpieczona przed korozją z wykorzystaniem ochrony katodowej. Referat omawia pokrótce podstawy ochrony katodowej żelbetu, stosowane podzespoły i elementy instalacji ochronnej oraz typowe zastosowania techniczne tej technologii. Omówione zostały także wymagania norm europejskich związanych z tą metodą ochrony przeciwkorozyjnej.
Słowa kluczowe: żelbet, ochrona katodowa, zastosowania, normy
Grzyby pleśniowe przyczyną biodeterioracji powłok syntetycznych stosowanych w nowoczesnym budownictwie mieszkaniowym
PIONTEK M.
BEDNAR K.
Instytut Inżynierii Środowiska,
Uniwersytet Zielonogórski
Grzyby pleśniowe często występują w budownictwie mieszkaniowym, zasiedlając różnorodne przegrody i materiały budowlane. Zjawisko to obserwuje się nie tylko w starych domach, ale równie często w nowym budownictwie z nowoczesnymi technologiami. Współczesne dekoratorstwo pomieszczeń nastawione jest na pokrywanie przegród farbami akrylowymi. W trakcie badań przeprowadzonych na terenie województwa lubuskiego w zainfekowanych pomieszczeniach pokrytych farbami akrylowymi oraz na elewacjach zewnętrznych, w nowych budynkach, wyizolowano i oznaczono 18 gatunków grzybów pleśniowych.
Słowa kluczowe: grzyby pleśniowe, biodeterioracja, farby akrylowe, tynki akrylowe
 
Badanie korozji stali niestopowej, miedzi i cynku w cieczach jonowych. Cz. II: Korozja w zawierających chlorki i wodę tetrafluoroboranach 1,3-dialkiloimidazoliowych
MARCZEWSKA-BOCZKOWSKA K.
Katedra Energetyki i Elektrochemii,
Zakład Elektrochemii,
Wydział Elektrotechniki i Informatyki,
Politechnika Lubelska
Obecność chlorków i wody zwiększa agresywność korozyjną cieczy jonowej nawet w temperaturach pokojowych. Wraz ze wzrostem stężenia zanieczyszczeń szybkość korozji badanych materiałów wzrasta. Poniżej temperatury rozkładu termicznego cieczy jonowej szybkość korozji rośnie wraz z temperaturą. W cieczach zawierających jednocześnie wodę i chlorki (0,87% wag. Cl i 1,3% wag. wody) w wyniku efektu synergicznego gęstość prądu korozji miedzi wzrasta nawet o dwa rzędy, a cynku i stali o rząd. Równocześnie nasila się korozja wżerowa. Obecność chlorków w cieczy jonowej przyspiesza proces rozkładu termicznego cieczy. W obecności miedzi proces rozkładu termicznego cieczy zawierających chlorki przebiega z większą szybkością niż w przypadku stali i cynku. Warstwy produktów korozji złożone ze związków korodującego metalu i produktów rozkładu termicznego cieczy jonowej są dobrze przyczepne, trwałe i mają dobre właściwości ochronne, co w efekcie prowadzi do zmniejszenia szybkości korozji. W obecności chlorków i wody, a szczególnie przy jednoczesnej obecności obu zanieczyszczeń, zawartość boru, fluoru i chloru w produktach korozji rośnie. Produkty korozji wytworzone w temperaturach 150 i 200oC zawierają większe ilości węgla, fluoru, boru i chloru pochodzących z rozkładu cieczy jonowej.
Słowa kluczowe: tetrafluoroborany dialkiloimidazoliowe, woda, chlorki, stal niestopowa, miedź, cynk, korozja