Dostęp on-line do numerów 2004−2020

Dostęp on-line do pojedynczych artykułów

Redakcja

ul. Chopina 6, pok. 202

44-100 Gliwice
tel./fax: 32 231 02 24

Wydawnictwo

SIGMA-NOT Sp. z o.o.

ul. Ratuszowa 11
03-450 Warszawa
Sąd Rej. dla m.st. Warszawy

XIII Wydział Gospodarczy

KRS: 0000069968

NIP: 524 030 35 01

Kapitał zakł.: 752 361,80 zł

www.sigma-not.pl

Nasi partnerzy:

     sitpchem-logo

 

   PSK 2

 

 efc logo

 

 

 

"Ochrona przed Korozją" nr 02/2011

 
 
 
Zastosowanie nowoczesnych metod badawczych w analizie mikrostruktury powłok cynkowych
PŁOCIŃSKA M.
PŁOCIŃSKI T.
SZAWŁOWSKI J.
KURZYDŁOWSKI K.J.
Wydział Inżynierii Materiałowej, Politechnika Warszawska
Rozwój nowoczesnych metod badawczych, w połączeniu z coraz powszechniejszym dostępem do nich, pozwala na uzyskanie pełniejszego spojrzenia na budowę materiałów warstwowych takich jak powłoki cynkowe. Zastosowanie szeregu technik, umożliwiających analizowanie elementów mikrostruktury materiału w różnej skali, pozwala zobrazować wszystkie jej elementy, co daje możliwość właściwej interpretacji mechanizmów zachodzących na etapie powstawania powłok cynkowych. Proces cynkowania zanurzeniowego zachodzi na tyle szybko, że obecnie prowadzone badania opierają się głównie na analizie mikrostruktury już powstałych powłok. Klasyczne podejście do analizy właściwości powłok cynkowych oparte jest na wynikach obserwacji wykonanych na przekroju poprzecznym, przy użyciu mikroskopii świetlnej. Technika ta w zadowalający sposób przedstawia złożoną budowę powłoki, ujawniając poprzez chemiczne trawienie granice międzyfazowe. Jednak w celu pełnego scharakteryzowania budowy powłoki, konieczne jest zastosowanie innych technik takich jak skaningowa mikroskopia elektronowa (SEM), skaningowa transmisyjna mikroskopia elektronowa (STEM), skaningowa mikroskopia jonowa (SIM), których wykorzystanie gwarantuje zobrazowanie struktury w pełnym zakresie. Równie ważna w badaniu powłok cynkowych jest możliwość wykonania dokładnej analizy fazowej powłok cynkowych, którą jest najlepiej wykonywać przy wykorzystywaniu silnych źródeł promieniowania uzyskiwanego np. w synchrotronie. W niniejszej pracy przedstawiono opis szeregu różnych technik badawczych oraz wyniki obrazujące mikrostrukturę powłok cynkowych. Przedstawione wyniki pozwalają na uzyskanie nowego, pełniejszego spojrzenia na budowę powłoki cynkowej.
Słowa kluczowe: cynkowanie zanurzeniowe, powłoka cynkowa, mikrostruktura powłoki cynkowej, mikroskopia elektronowa
Kształtowanie odporności korozyjnej stopów magnezu metodą hybrydową
TACIKOWSKI M.
WIERZCHOŃ T.
Wydział Inżynierii Materiałowej, Politechnika Warszawska
Stopy magnezu, z uwagi na małą masę właściwą i dobre właściwości, stanowią atrakcyjny materiał konstrukcyjny i funkcjonalny. Istotną przeszkodę dla jego szerszego wykorzystania w technice stanowi jednak, wobec relatywnie słabej odporność na korozję i zużycie przez tarcie, brak obróbek powierzchniowych umożliwiających skuteczny wzrost trwałości wyrobów ze stopów magnezu. Perspektywicznym rozwiązaniem jest wytwarzanie na stopach magnezu dyfuzyjnych, kompozytowych warstw azotków chromu i tytanu w obróbce hybrydowej, łączącej proces azotowania jarzeniowego stopu magnezu z uprzednim wytworzeniem na nim powłoki chromu lub tytanu, zwiększającej dzięki dyfuzyjnemu charakterowi warstw odporność na zużycie przez tarcie i korozję. W artykule omówiono wyniki badań określające wpływ różnych wariantów dyfuzyjnych, kompozytowych warstw azotków chromu i tytanu na odporność korozyjną stopów magnezu.
Słowa kluczowe: stopy magnezu, warstwy azotku chromu i azotku tytanu, metoda hybrydowa, mikrostruktura, odporność na korozję, odporność na zużycie przez tarcie
Wpływ wielkości ziarna na odporność korozyjną stopu aluminium 7475
URA-BIŃCZYK E.
ZUZANNA BAŁKOWIEC A.
MIKOŁAJCZYK Ł.
LEWANDOWSKA M.
KURZYDŁOWSKI K. J.
Wydział Inżynierii Materiałowej, Politechnika Warszawska
W pracy przedstawiono wyniki badań odporności na korozję wżerową stopu aluminium 7475, o różnej wielkości ziarna i różnych wydzieleniach, w roztworze chlorku sodu o stężeniu 0,1 M. Badania potencjodynamiczne wykazały, że próbka o strukturze nanokrystalicznej charakteryzuje się niższym potencjałem korozyjnym i niższym prądem korozyjnym niż próbka o mikrometrycznej wielkości ziarna. We wszystkich próbkach zaobserwowano korozję galwaniczną związaną z obecnością dużych cząstek faz międzymetalicznych. Ponadto w próbce o strukturze mikrometrycznej zaobserwowano korozję międzykrystaliczną.
Słowa kluczowe: stopy aluminium, wielkość ziarna, korozja wżerowa
 
Odporność korozyjna nanokompozytowych warstw nikiel/nanorurki węglowe (Ni/CNTs) wytworzonych metodą elektrochemiczną
TRZASKA M.
Wydział Inżynierii Materiałowej,
Politechnika Warszawska
W pracy przedstawiono wyniki badań właściwości korozyjnych nanokompozytowych warstw Ni/CNTs wytwarzanych metodą redukcji elektrochemicznej. W celach porównawczych badano również nanokrystaliczne warstwy Ni. Przedstawiono charakterystykę fazy dyspersyjnej CNTs oraz struktury warstw Ni/CNTs i Ni. Badania korozyjne realizowano metodą potencjodynamiczne i elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej (EIS) w 0,5M roztworze NaCl. Przedstawiono charakterystyki polaryzacyjne j = f(E) oraz parametry korozyjne jkor i Ekor badanych materiałów. Metodą EIS wyznaczono charakterystyki częstotliwościowe w postaci widm Nyquista i Bodego, elektryczny obwód zastępczy badanych układów korozyjnych oraz wartości parametrów jego elementów. Metodą elektronowej mikroskopii skaningowej dokonano oceny zniszczeń materiału warstw po badaniach korozyjnych.
Słowa kluczowe: nanokrystaliczne warstwy Ni, warstwy nanokompozytowe Ni/CNTs, nanorurki węglowe CNTs, odporność korozyjna
Odporność korozyjna spiekanej stali austenitycznej 316L po procesach niskotemperaturowego azotowania jarzeniowego w obszarze plazmy
BROJANOWSKA A.
KAMIŃSKI J.
Wydział Inżynierii Materiałowej, Politechnika Warszawska
TROJANOWSKI J.
Instytut Mechaniki Precyzyjnej, Warszawa
KAZIOR J.
Instytut Inżynierii Materiałowej, Politechnika Krakowska
WIERZCHOŃ T.
Wydział Inżynierii Materiałowej, Politechnika Warszawska
W artykule przedstawiono porównawcze wyniki badań warstw azotowanych na spieku stali 316L wytworzonych metodami niskotemperaturowego azotowania jarzeniowego na potencjale katody i w obszarze plazmy. Wykazano, że zmiana warunków polaryzacji obrabianego materiału w procesach azotowania jarzeniowego spieku stali 316L wpływa istotnie na grubość, topografię powierzchni, skład chemiczny i fazowy wytworzonych warstw azotowanych, a tym samym na ich właściwości mechaniczne (twardość, odporność na zużycie przez tarcie) oraz właściwości korozyjne. Procesy niskotemperaturowego azotowania jarzeniowego zarówno na potencjale katody, jak i w obszarze plazmy wpłynęły znacząco na wzrost odporności na zużycie przez tarcie spieków stali 316L i ich odporności korozyjnej.
Słowa kluczowe: stal austenityczna, spiekana stal austenityczna, azotowanie jarzeniowe, faza S, odporność na zużycie przez tarcie, odporność korozyjna