Dostęp on-line do numerów 2004−2020

Dostęp on-line do pojedynczych artykułów

Redakcja

ul. Chopina 6, pok. 202

44-100 Gliwice
tel./fax: 32 231 02 24

Wydawnictwo

SIGMA-NOT Sp. z o.o.

ul. Ratuszowa 11
03-450 Warszawa
Sąd Rej. dla m.st. Warszawy

XIII Wydział Gospodarczy

KRS: 0000069968

NIP: 524 030 35 01

Kapitał zakł.: 752 361,80 zł

www.sigma-not.pl

Nasi partnerzy:

     sitpchem-logo

 

   PSK 2

 

 efc logo

 

 

 

"Ochrona przed Korozją" nr 03/2010

Badania nieniszczące metodą prądów wirowych– możliwości zastosowań »
Mechanizm i kinetyka korozji żelaza i jego stopów w układzie H2O – NaCl – CO2 – H2S. Badania w warunkach laboratoryjnych i w polskich instalacjach geotermalnych »
Zabezpieczenie przed korozją odlewów z żeliwa »
Wysokotemperaturowa korozja stali zaworowych w warunkach szoków termicznych »
Ochrona powierzchniowa stopu Ti-46Al-8Nb »
Właściwości elektrochemiczne porowatych elektrod Fe-Ni i Fe-Pt w procesie otrzymywania wodoru z środowisk alkalicznych »
Wpływ mikroenkapsulacji cząstek proszku MQP-B na odporność korozyjną i właściwości użytkowe wiązanych dielektromagnesów »
Antykorozyjne elektrolityczne nanostrukturalne powłoki kompozytowe »
Odporność na korozję powłok konwersyjnych otrzymywanych z roztworów zawierających związki Ti(III) »
Korozja wżerowa w mikroobszarach odlewu na bazie stopu AlMg2 w roztworze chlorku sodu »
Wpływ dodatków stopowych (B, Zr, Cr) na strukturę i odporność korozyjną stopów na osnowie fazy międzymetalicznej Fe24Al w środowisku 0,5 M H2SO4 »
Struktura warstwy pasywnej i odporność korozyjna metali i stali stopowych w stężonym kwasie siarkowym »
Dyfuzja wodoru w fazie międzymetalicznej FeAl w funkcji składu chemicznego »
Spektroskopowe badania powierzchniowych warstw anodowych otrzymanych na niskochromowych stopach Fe-Cr w 0,1M roztworze Na2SO4 »
Odporne na korozję i zużycie ścierne powłoki otrzymywane metodami natryskiwania cieplnego »
 
Badania nieniszczące metodą prądów wirowych– możliwości zastosowań
W DYBIEC C.
WŁODARCZYK S.
Instytut Mechaniki Precyzyjnej, Warszawa
Metoda prądów wirowych jest szeroko stosowana do wykrywania i oceny wad geometrycznych i zmian strukturalnych. Jest także przydatna do pomiarów warstw metalowych na podłożu niemagnetycznym. W artykule przedstawiono także przykład zastosowania metody do ilościowego oznaczania przewodności elektrycznej cienkich folii Ag. Ponadto zrelacjonowano kilka przykładów kontroli stanu elementów wielkogabarytowych i instalacji przemysłowych aparaturą pomiarową produkcji IMP. Wykazano przydatność metody prądów wirowych do oceny stanu i kierunku naprężeń w materiałach ferromagnetycznych. W IMP zostały opracowane mierniki i specjalistyczne sondy pomiarowe. Zaprezentowano wyniki pomiarów porównawczych naprężeń metodą tensometryczną i wiroprądową i podano kilka przykładów pomiarów naprężeń w obiektach technicznych.
Słowa kluczowe: metoda prądów wirowych, badania nieniszczące, wykrywanie wad i zmian strukturalnych, pomiar wartości i kierunku naprężeń
Mechanizm i kinetyka korozji żelaza i jego stopów w układzie H2O – NaCl – CO2 – H2S. Badania w warunkach laboratoryjnych i w polskich instalacjach geotermalnych
BANAŚ J
ŁUKASZCZYK A.
MAZURKIEWICZ B.
SOLARSKI W.
Akademia Górniczo-Hutnicza im. St. Staszica,
Wydział Odlewnictwa, Katedra Chemii i Korozji Metali, Kraków
Artykuł jest przeglądem naszych badań w zakresie mechanizmu korozji i pasywacji żelaza, stali konstrukcyjnych oraz stali stopowych w systemie H2O – NaCl – CO2 – H2S, w podwyższonej temperaturze i podwyższonym ciśnieniu. Praca ma duże znaczenie dla doboru stali odpornych na korozję, przeznaczonych do budowy instalacji geotermalnych. Zaproponowany został mechanizm korozji stali konstrukcyjnych, wyjaśniony wpływ zawartości chromu oraz obróbki cieplnej na odporność korozyjną stali niskostopowych. Praca przedstawia również właściwości elektrochemiczne (pasywację) stali stopowych w wodzie o silnej mineralizacji (solance). Artykuł omawia zarówno badania laboratoryjne (w autoklawie) jak i w instalacji przemysłowej. Te ostatnie pozwoliły na uzyskanie charakterystyki elektrochemicznej stopów w warunkach naturalnych, w bardzo dużych przepływach (do 2 m/s).
Słowa kluczowe: korozja w wodach termalnych, badania elektrochemiczne, stale niskostopowe, stale chromowe
Zabezpieczenie przed korozją odlewów z żeliwa
KOPYCIŃSKI D.
GUZIK E.
Wydział Odlewnictwa,
Akademia Górniczo-Hutnicza, Kraków
Badania opisują mechanizm kształtowania powłoki ochronnej podczas procesu cynkowania zanurzeniowego na podłożu odlewów z żeliwa sferoidalnego. W pracy przedstawiono wzrost warstwy Fe-Zn na powierzchni odlewów z żeliwa sferoidalnego podczas procesu cynkowania. Wykazano, że skład chemiczny podłoża istotnie wpływa na kinetykę wzrostu i budowę warstwy Fe-Zn. Badania potwierdziły dobrą odporność korozyjną powłoki ochronnej uzyskanej na powierzchni odlewu.
Słowa kluczowe: krystalizacja, fazy międzymetaliczne, powłoka cynkowa, żeliwo sferoidalne, cynkowanie zanurzeniowe
Wysokotemperaturowa korozja stali zaworowych w warunkach szoków termicznych
GRZESIK Z.
MROWEC S.
AGH, Wydział Inżynierii Materiałowej
i Ceramiki, Kraków
JURASZ Z.
ADAMASZEK K.
Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Samochodów
Małolitrażowych „BOSMAL”, Bielsko-Biała
Odporność metali na korozję wysokotemperaturową zależy w pierwszym rzędzie od własności ochronnych zgorzeliny oraz od jej przyczepności do podłoża. Przyczepność ta odgrywa szczególnie doniosłą rolę w warunkach wstrząsów cieplnych, podczas których w układzie zgorzelina-metal powstają naprężenia sprzyjające odpadaniu (odpryskiwaniu) warstwy zgorzeliny od podłoża. W związku z tym, podstawowym problemem w przypadku materiałów przeznaczonych do pracy w warunkach wstrząsów cieplnych jest zapewnienie możliwie dobrej przyczepności zgorzeliny do podłoża. Szczególnie drastyczne warunki występują podczas pracy zaworów wylotowych w silnikach spalinowych Diesla. Wśród materiałów stosowanych do wyrobu wspomnianych zaworów stosowane są tzw. stale zaworowe X33CrNiMn23-8 i X50CrMnNiNbN21-9. Stwierdza się jednak, że materiały te ulegają korozji, ograniczającej ich długotrwałe użytkowanie. W prezentowanej pracy przedstawiono wyniki badań utleniania tych materiałów w warunkach wstrząsów cieplnych i wykazano, że o odporności na korozję wysokotemperaturową decyduje w pierwszym rzędzie zawartość chromu w badanych stalach. Mianowicie, stal X33CrNiMn23-8 o większej zawartości chromu, wykazuje znacznie lepszą odporność dzięki powstawaniu ochronnej warstwy tlenku chromu, Cr2O3, silnie związanej z podłożem. Na stali o niższej zawartości chromu natomiast, X50CrMnNiNbN21-9, powstaje zgorzelina heterofazowa o znacznie gorszej przyczepności. Wykazano również, że obie stale pokryte ochronną powłoką hybrydową wykazują doskonałą odporność w warunkach wstrząsów cieplnych.
Słowa kluczowe: stal, powłoki hybrydowe, utlenianie, wstrząsy cieplne
Ochrona powierzchniowa stopu Ti-46Al-8Nb
GODLEWSKA E.
MITORAJ M.
MANIA R.
AGH, Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki, Kraków
Stopy na osnowie faz międzymetalicznych z układu Ti-Al są przedmiotem dużego zainteresowania ze względu na niską gęstość (dwukrotnie niższą od żarowytrzymałych stopów niklu) dobre właściwości mechaniczne oraz odporność na utlenianie. Ich zastosowania konstrukcyjne w podwyższonej temperaturze ogranicza jednak skłonność do pochłaniania gazów i związane z tym obniżenie plastyczności. W niniejszym artykule przedstawiono wyniki badań mających na celu ograniczenie dyfuzji gazów przy pomocy warstw nanoszonych metodą rozpylania magnetronowego. Omówiono właściwości mikromechaniczne warstw oraz ich odporność na utlenianie w powietrzu w warunkach cyklicznych zmian temperatury.
Słowa kluczowe: stopy na osnowie ?-TiAl, utlenianie, warstwy ochronne
Właściwości elektrochemiczne porowatych elektrod Fe-Ni i Fe-Pt w procesie otrzymywania wodoru z środowisk alkalicznych
JAROŃ J.
ŻUREK Z.
Instytut Chemii i Technologii Nieorganicznej,
Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej,
Politechnika Krakowska, Kraków
W artykule przedstawiano metodę otrzymywania porowatych spieków metalicznych w wyniku sekwencji utleniania i redukcji stopu Fe64/Ni36 i mieszaniny proszków metali Fe90 –Pt10. Zaprezentowano wyniki badani morfologii (SEM) oraz ocenę porowatości otrzymanych prekursorów tlenkowych i porowatych spieków metalicznych. Skład próbek określono za pomocą analizy SEM/EDX. Właściwości elektrochemiczne wytworzonych elektrod oceniono na drodze badań potencjodynamicznych. Zależność prąd-napięcie mierzono w 1M KOH względem elektrody odniesienia Hg/HgO w temperaturze 70oC w warunkach odpowiadających przemysłowym warunkom otrzymywania wodoru. W celu porównania porowatych elektrod Fe-Ni i Fe-Pt oraz gładkiej powierzchni niklu i żelaza wyznaczono wartości potencjału E100 odpowiadające wydzielaniu wodoru prądem o gęstości 100 mA/cm2.
Słowa kluczowe: stop Fe-Ni, Pt, utlenianie, redukcja, spieki porowate
Wpływ mikroenkapsulacji cząstek proszku MQP-B na odporność korozyjną i właściwości użytkowe wiązanych dielektromagnesów
KLIMECKA-TATAR D.
Katedra Chemii,
Politechnika Częstochowska, Częstochowa
Wyższa Szkoła Inżynierii Dentystycznej
im. prof. Meissnera, Ustroń
BALA H.
PAWŁOWSKA G.
Katedra Chemii, Politechnika Częstochowska,
Częstochowa
Przeprowadzono badania nad wpływem wstępnego trawienia i mikroenkapsulacji powierzchni ziaren nanokrystalicznego proszku typu MQP-B na korozyjne zachowanie wykonanych z niego magnesów w atmosferze mgły solnej. Mikroenkapsulacja cząstek z użyciem acetonowych roztworów termo- lub chemoutwardzalnej żywicy epoksydowej prowadzi do hamowania procesów korozyjnych magnesów w atmosferze mgły solnej. Wstępna modyfikacja chemiczna powierzchni cząstek proszku w wodnych roztworach kwasu octowego i EDTA również korzystnie wpływa na szybkość korozji atmosferycznej magnesów, zwłaszcza, gdy w następnej kolejności cząstki poddawane są mikroenkapsulacji żywicą. Oprócz poprawy odporności korozyjnej, kompleksowe zabiegi wstępnej modyfikacji powierzchni i pokrywania cząstek materiałem spoiwa poprawiają właściwości mechaniczne jak i magnetyczne finalnych magnesów.
Słowa kluczowe: magnesy neodymowe, proszki nanokrystaliczne, modyfikacja powierzchni proszku, korozja atmosferyczna
Antykorozyjne elektrolityczne nanostrukturalne powłoki kompozytowe
SZEPTYCKA B.
Instytut Mechaniki Precyzyjnej
Elektrolityczne powłoki kompozytowe i hybrydowe otrzymano drogą elektroosadzanie z niskostężeniowego elektrolitu Wattsa zawierającego dyspersje B, SiC i PTFE wytworzone przy zastosowaniu składników dodatkowych. Przeprowadzono badania korozyjne powłok kompozytowych oraz powłok Ni-SiC-PTFE w 0,5 M NaCl i przyspieszone badania korozyjne powłok kompozytowych metodą CASS. Odporność korozyjna wszystkich powłok kompozytowych była większa od odporności korozyjnej powłoki niklowej. W badaniach korozyjnych powłok Ni-SiC-PTFE metodą Corrodkote stwierdzono, że wszystkie badane powłoki wytrzymały próbę w warunkach ciężkich i w warunkach wyjątkowo ciężkich. Badania tribokorozyjne na maszynie Amslera podczas smarowania olejem Lux i 0,5 M NaCl po 5 h próby tarcia wykazały, że badane powłoki mają dobrą odporność na zużycie ścierne w zastosowanych warunkach tarcia.
Słowa kluczowe: nikiel, elektroosadzanie, powłoki, kompozyty, korozja
Odporność na korozję powłok konwersyjnych otrzymywanych z roztworów zawierających związki Ti(III)
WINIARSKI J.
SZCZYGIEŁ B.
Zakład Inżynierii Powierzchni,
Katalizy i Korozji,
Politechnika Wrocławska, Wrocław
Od wielu lat prowadzone są badania nad rozwojem nowych technologii otrzymywania powłok konwersyjnych pozbawionych Cr(VI). Wśród doniesień literaturowych można znaleźć prace poświęcone badaniom nad wytwarzaniem powłok konwersyjnych z roztworów zawierających związki molibdenu, wolframu, związki metali ziem rzadkich, związki tytanu lub cyrkonu, a także krzemiany. W przeprowadzonych badaniach określono właściwości elektrochemiczne (metody polaryzacyjne), topografię i skład (SEM, EDS) oraz odporność na korozję (komora solna) powłok konwersyjnych na podłożu cynkowym otrzymanych przez obróbkę w wodnym roztworze o składzie (g·dm-3): TiCl3 – 5; H2SiF6 – 10; H2O2 – 6; C2H2O4 – 1. Najwyższe wartości oporu polaryzacji (Rp) wykazały powłoki wytworzone w następujących warunkach: pH = 2,5; T = 25 oraz 50°C; t = 1 min. Powierzchnia próbek była pozbawiona spękań. Badane powłoki miały jasnoniebieską barwę o intensywności rosnącej z czasem wytwarzania powłoki. Wyniki analizy składu pierwiastkowego (EDS) potwierdziły obecność Ti i Si. Testy w komorze solnej wskazały na potencjalne możliwości zastosowania uzyskanych powłok konwersyjnych do ochrony cynku przed korozją. Ich odporność na korozję jest jednak mniejsza niż dla powłok chromianowych. Z tego względu konieczne są dalsze prace nad optymalizacją składu kąpieli oraz warunków otrzymywania powłok.
Słowa kluczowe: powłoka konwersyjna, cynkowanie, chromianowanie, odporność na korozję
Korozja wżerowa w mikroobszarach odlewu na bazie stopu AlMg2 w roztworze chlorku sodu
SZKLARZ Z.
KRAWIEC H.
AGH; Wydział Odlewnictwa;
Katedra Chemii i Korozji Metali, Kraków
VIGNAL V.
Laboratoire Interdisciplinaire Carnot de Bourgogne,
CNRS-Université de Bourgogne, Dijon (Francja)
W artykule przedstawiono wyniki badań zachowania elektrochemicznego w mikroobszarach stopu AlMg2. Pomiary dotyczyły także wpływu starzenia warstwy pasywnej na odporność korozyjną stopu. Środowiskiem, w jakim badano zachowanie korozyjne materiału był 0,1M wodny roztwór chlorku sodu. Zastosowana technika tzw. lokalnego mikroogniwa pozwoliła na zbadanie odporności korozyjnej materiału w mikroobszarach. Mikroobszary zawierające wydzielenia wykazują katodowy charakter, co potwierdziły pomiary potencjału korozyjnego, oraz wyższą aktywność elektrochemiczną w porównaniu do mikroobszarów gdzie znajdowała się sama osnowa. Gęstość prądu dla reakcji anodowych w osnowie nie zmieniała się wraz z wydłużaniem okresu starzenia warstwy tlenkowej, natomiast potencjał przebicia przesuwał się w kierunku anodowym. Obszary zawierające wydzielenia wykazały różnice w zachowaniu korozyjnym podczas starzenia, nastąpiło przesunięcie potencjału przebicia w kierunku katodowym.
Słowa kluczowe: korozja wżerowa, stopy aluminium, starzenie
Wpływ dodatków stopowych (B, Zr, Cr) na strukturę i odporność korozyjną stopów na osnowie fazy międzymetalicznej Fe24Al w środowisku 0,5 M H2SO4
ŁOSIEWICZ B.
FREITAG M.
BUDNIOK A.
Instytut Nauki o Materiałach,
Uniwersytet Śląski, Katowice
W pracy przedstawiono wyniki badań odporności na korozję elektrochemiczną stopów na osnowie fazy międzymetalicznej Fe24Al (%wag.) o strukturze typu B2 z różną zawartością mikro- (B-0,008 %, Zr-0,45 %) i makro- (Cr-5,89%) dodatków stopowych w środowisku 0,5 M H2SO4 w temp. 25°C. Potencjał korozyjny wyznaczony w pomiarach elektrochemicznych dla stopów Fe24Al5,89Cr (Ekor,obl = -565 mV) i Fe24Al0,008B0,45Zr5,89Cr (Ekor,obl = -554 mV) przyjmuje bardziej anodowe wartości w porównaniu do fazy Fe24Al (Ekor,obl = -577 mV). Anodowe zachowanie każdego badanego stopu wykazuje występowanie pasywacji, obserwowane w najszerszym zakresie potencjałów od Epas = -0,25 V do Ekpp = 0,89 V dla stopu zawierającego wszystkie zastosowane dodatki stopowe (B, Zr, Cr). Stop Fe24Al0,008B0,45Zr5,89Cr jako jedyny wykazuje także zachowanie transpasywne w zakresie potencjałów od Etp = 1,23 V do Ektp = 1,66 V. Stwierdzono, że jednoczesne wprowadzenie mikro- (B, Zr) i makro- (Cr) dodatków stopowych do fazy Fe24Al powoduje zmniejszenie wielkości jej ziaren i znaczną poprawę odporności korozyjnej. Materiałem o największej odporności korozyjnej jest stop Fe24Al0,008B0,45Zr5,89Cr, dla którego szybkość korozji (Vkor = 0,21 mm·rok-1) jest dwukrotnie mniejsza w porównaniu do fazy Fe24Al. Obserwacje mikroskopowe wszystkich badanych materiałów przeprowadzone po ekspozycji w środowisku korozyjnym ujawniły obecność korozji wżerowej.
Słowa kluczowe: dodatki stopowe, faza międzymetaliczna, FeAl, korozja elektrochemiczna, pasywacja, struktura B2
Struktura warstwy pasywnej i odporność korozyjna metali i stali stopowych w stężonym kwasie siarkowym
STYPUŁA B.
BANAŚ J.
STAROWICZ M.
KASPRZYK D.
HAJOS M.
Katedra Chemii i Korozji Metali,
Wydział Odlewnictwa,
Akademia Górniczo-Hutnicza, Kraków
Metale i stopy swoją odporność korozyjną w stężonym kwasie siarkowym zawdzięczają zjawisku pasywacji tj. tworzeniu się na powierzchni stopu trudno roztwarzalnych, termodynamicznie trwałych produktów utleniania. Zdolności pasywacyjne stopów zależą przede wszystkim od składu stopu i od potencjału redoksowego kwasu (głównie od jego stężenia i temperatury), [1- 6]. W pracy podsumowano dotychczasowe wyniki badań odnośnie składu i struktury warstw pasywnych na metalach i stalach stopowych w roztworach kwasu siarkowego o małej aktywności wody (H+/H2O>1/4), 93–98% H2SO4, przy temperaturze 60–100°C.
Słowa kluczowe: stężony kwas siarkowy, pasywacja, odporność korozyjna, stale stopowe
Dyfuzja wodoru w fazie międzymetalicznej FeAl w funkcji składu chemicznego
PASZKOWSKI M
STĘPIEŃ K.
FREITAG M.
ŁOSIEWICZ B.
Instytut Nauki o Materiałach,
Uniwersytet Śląski, Katowice
W pracy przedstawiono wyniki badań fazy międzymetalicznej FeAl o strukturze typu B2 z różną zawartością aluminium (37, 40, 43, 46, 50 %at.). Materiał do badań otrzymano metodą metalurgii próżniowej. Strukturę faz badano stosując metodę dyfrakcji promieni rentgenowskich. Szybkość dyfuzji wodoru wyznaczono za pomocą elektrochemicznej metody pomiaru szybkości przenikania wodoru przez membrany. Mikrostrukturę oraz mikrotwardość fazy FeAl badano przed i po przenikaniu wodoru. Stwierdzono, że wraz ze wzrostem zawartości Al w fazie FeAl maleje wielkość ziarna i wzrasta parametr uporządkowania dalekiego zasięgu, a własności mechaniczne ulegają poprawie. Wyznaczona wartość efektywnego współczynnika dyfuzji wodoru Def przyjmuje wartości rzędu 10-8 cm2·s-1. Sugerowaną przyczyną malejącej wartości Def wraz ze wzrostem zawartości Al w fazie FeAl jest obecność na powierzchni Al2O3 o silnych własnościach barierowych.
Słowa kluczowe: dyfuzja wodoru, faza międzymetaliczna, FeAl, kruchość wodorowa, struktura B2
Spektroskopowe badania powierzchniowych warstw anodowych otrzymanych na niskochromowych stopach Fe-Cr w 0,1M roztworze Na2SO4
ŁUKASZCZYK A.
Katedra Chemii i Korozji Metali,
Akademia Górniczo-Hutnicza
PISAREK M.
Wydział Inżynierii Materiałowej,
Politechnika Warszawska
Instytut Chemii Fizycznej,
Polska Akademia Nauk
ROŻNIATOWSKI K.
Instytut Chemii Fizycznej,
Polska Akademia Nauk
BANAŚ J.
Katedra Chemii i Korozji Metali,
Akademia Górniczo-Hutnicza
Stale niskochromowe stosowane w instalacjach geotermalnych wykazują odporność korozyjną przy zawartości Cr ? 5%. Warstwy tlenkowe na powierzchni niskochromowych stopów Fe3%Cr oraz Fe5%Cr wytworzone potencjostatyczne w 0,1M Na2SO4 analizowano przy pomocy spektroskopii fotoelektronów oraz Augera. Przeprowadzone w ramach niniejszej pracy badania strukturalne miały na celu stwierdzenie, jakie zmiany zachodzą na powierzchni stopów Fe-Cr przy niskich zawartościach chromu podczas polaryzacji w środowisku obojętnym. W obydwu przypadkach zarejestrowano widma cząstkowe dla Fe, Cr, C i O w wąskim zakresie energii wiązań celem identyfikacji stanu chemicznego poszczególnych pierwiastków. Można przyjąć, iż grubość warstw tlenkowych w obu przypadkach jest zbliżony i są one rzędu kilku nanometrów. Analiza wytworzonej warstwy wskazuje na obecność uwodnionych związków Fe i Cr (hydroksotlenki żelaza/chromu) po zewnętrznej stronie warstewki. Ponadto, dominującymi składnikami części wewnętrznej warstwy są tlenki Fe domieszkowane tlenkami Cr.
Słowa kluczowe: Fe-Cr, stopy, XPS, pasywacja, filmy pasywne
Odporne na korozję i zużycie ścierne powłoki otrzymywane metodami natryskiwania cieplnego
FORMANEK B.
SZYMAŃSKI K.
Politechnika Śląska, Katedra Nauki o Materiałach
KUCZOWITZ B.
Flame Spray Technologies
Artykuł przedstawia podstawowe informacje o metodach natryskiwania cieplnego, które pozwalają na wytworzenie powłok o wysokiej odporności na zużycie ścierne i korozyjne. Wskazano na podstawowe grupy materiałów powłokowych stosowanych do wytwarzania warstw metodami natryskiwania płomieniowego, łukowego i naddźwiękowego. Wskazano przykłady powłok o wysokiej odporności korozyjnej i na zużycie ścierne stosowane w aplikacjach przemysłowych. Przedstawiono wybrane struktury powłok oraz scharakteryzowano urządzenia stosowane do ich wytworzenia.
Słowa kluczowe: natryskiwanie cieplne, HVOF, korozja, zużycie ścierne, powłoki ochronne