Dostęp on-line do numerów 2004−2020

Dostęp on-line do pojedynczych artykułów

Redakcja

ul. Chopina 6, pok. 202

44-100 Gliwice
tel./fax: 32 231 02 24

Wydawnictwo

SIGMA-NOT Sp. z o.o.

ul. Ratuszowa 11
03-450 Warszawa
Sąd Rej. dla m.st. Warszawy

XIII Wydział Gospodarczy

KRS: 0000069968

NIP: 524 030 35 01

Kapitał zakł.: 752 361,80 zł

www.sigma-not.pl

Nasi partnerzy:

     sitpchem-logo

 

   PSK 2

 

 efc logo

 

 

 

"Ochrona przed Korozją" nr 11/2010

Badanie dyfuzji wodoru w magnezie elektrochemiczną metodą przenikania »
Charakterystyka właściwości pasywnych stali duplex starzonych w powietrzu »
Mechanizm krystalizacji w warunkach metastabilnych dla cząstki Fe-Al natryskiwanej metodą detonacyjną »
Wpływ mikrostruktury i obróbki laserowej (LSP) na korozyjne zachowanie stopu AA2050-T8 »
Fizykochemiczne właściwości interkonektora w układzie stal/powłoka do zastosowania w planarnym ogniwie paliwowym SOFC »
Wpływ stężenia składników w procesie elektroosadzania na właściwości ochronne powłok PEDOT/PyBA »
Dobór parametrów osadzania powłok kompozytowych na bazie poli(3,4-etylenodioksytiofenu) (PEDOT), kwasu benzopirolowego (PyBA) oraz fosforomolibdenianu niklu (Ni1.5PMo12) na odporność korozyjną stali X20Cr13 »
Korozja materiałów polietylenowych w instalacjach geotermalnych »
Zastosowanie metody stałego kąta padania (SKP) do analizy produktów korozji powłok cynkowych i cynkowo-niklowych»
Utlenianie stopów Ni-Pt w wysokich temperaturach »
Dobór efektywnych inhibitorów korozji dla mikroemulsyjnych, trudnopalnych cieczy hydraulicznych »
Wpływ anodowej polaryzacji żelaza w roztworze NaOH na wnikanie wodoru podczas polaryzacji katodowej »
Elektrochemiczne wodorowanie kompozytów proszkowych LaCo4,8Al0,2 i LaCo4,8Al0,1Li0,1 w roztworze 6M KOH »
Anodowe właściwości niklu w metanolowych roztworach CH3ONa »
Anodowe właściwości niklu w metanolowych roztworach LiCl »
Badania typu zdefektowania dominującego w disiarczku niklu NiS2 »
Elektrochemiczna metoda otrzymywania nanokompozytów Al2O3 – Co oraz Al2O3 – Fe »
Wpływ pH i temperatury na odporność korozyjną tytanu w buforowanym fosforanami roztworze soli fizjologicznej PBS »
Odporność korozyjna bimetalowych prętów żebrowanych w zakwaszonym środowisku zawierającym jony chlorkowe »
Korozja wysokotemperaturowa porowatych spieków Invaru »
Odporność korozyjna powierzchni stali chromowo-niklowych węgloazotowanych plazmowo »
Enkapsulacja jako skuteczny sposób zapobiegania utlenianiu proszków w technologii magnesów wiązanych »
Pomiary impedancyjne anodowo polaryzowanego niklu »
Odporność korozyjna warstw kompozytowych Ni-P/MoS2 wytwarzanych metodą redukcji chemicznej na aluminium »
Analiza produktów powierzchniowych na azotowanym żelazie po korozji w buforze boranowym »
Ocena szybkości dyfuzji wodoru w kompozytowej elektrodzie proszkowej na bazie LaNi5 »
Badanie produktów procesów elektrochemicznych zachodzących na powierzchni tytanu w roztworze CH3OH-LiClO4 metodą spektroskopii FTIR-ATR »
Wpływ wodoru na adhezję plateru do podłoża w złączach wytworzonych metodą walcowania na gorąco »
Charakterystyka odporności korozyjnej galwanicznych powłok Zn-Ni »
Własności ochronne starzonych powłok silanowych na stali nierdzewnej »
Badanie odporności korozyjnej elektrolitycznych powłok kompozytowych cynkowo-niklowych »
Korozyjna charakterystyka nanokrystalicznego materiału RE9(Fe,M)77B14 w środowisku fosforanowym »
Badanie dyfuzji i absorpcji wodoru w niklu elektrochemiczną metodą przenikania i desorpcji »
Wytwarzanie kompozytowych powłok ochronnych PEDOT/ABA na stali nierdzewnej w warunkach potencjostatycznych »
Elektrochemiczne wodorowanie stopów MmNi5-xZnx w 6M KOH »
Zastosowanie metody SPM do badania struktury powierzchni zgorzeliny utworzonej w trakcie utleniania stali Crofer22APU »
Wpływ parametrów elektrochemicznych na anodowe roztwarzanie miedzi w alkoholowych roztworach elektrolitów »
Wpływ modyfikacji powierzchni stopu AZ91D na morfologię i odporność korozyjną – badania rozpoznawcze »
Wpływ obróbki cieplnej na korozyjne zachowanie się stali specjalnych i stopu niklu »
Otrzymywanie i właściwości korozyjne powłok stopowych Zn-Ni-Co »
Nowe metody badań korozji i pękania wodorowego materiałów eksploatowanych w umiarkowanych warunkach »
Morfologia zgorzelin utworzonych na stali Crofer 22APU podczas utleniania w atmosferze powietrza zawierającego SO2 »
Badania wysokotemperaturowego utleniania stopów TiAl z powłoką metaliczną na bazie kobaltu »
 
Badanie dyfuzji wodoru w magnezie elektrochemiczną metodą przenikania
GAJEK A.
FLIS-KABULSKA I.
ZAKROCZYMSKI T. Institute of Physical Chemistry PAS, Warsaw, Poland
YANG C-H.
CHANG J-K.
TSAI W-T.
National Cheng Kung University, Tainan, Taiwan
W celu bezpośredniego wyznaczenia współczynnika dyfuzji wodoru w magnezie w temperaturze pokojowej (30oC), stosując metodę elektrochemiczną przeprowadzono pomiary przenikania wodoru przez membrany składające się z podwarstw Pd, Mg i Fe. Membrany były ładowane wodorem wydzielanym katodowo z 0.1 M NaOH. Na podstawie przebiegów częściowego wzrostu i spadku szybkości przenikania określono wartości efektywnego współczynnika dyfuzji, charakteryzujące transport wodoru przez całą membranę. Następnie, znając dyfuzyjność wodoru w palladzie i żelazie, określono współczynnik dyfuzji wodoru w magnezie –– D = 1,9·10^-12 m2/s.
Słowa kluczowe: magnez, pallad, żelazo, wodór, dyfuzyjność, przenikanie wodoru
Charakterystyka właściwości pasywnych stali duplex starzonych w powietrzu
KRAWIEC H.
AGH, University of Science
and Technology, Krakow, Poland
VIGNAL V.
HEINTZ O.
ICB, UMR 5209 CNRS-Université de Bourgogne,
BP 47870, 21078 Dijon, France
PEULTIER J.
MAINY D.
ArcelorMittal, Global R&D Le Creusot, Industeel,
BP 19, 71201 Le Creusot Cedex, France
W pracy przedstawiono wpływ starzenia w powietrzu stali duplex UNS S32304 na jej elektrochemiczne zachowanie się i skład chemiczny warstwy pasywnej. Wykazano, że orientacja krystalograficzna ziaren nie miała istotnego wpływu na elektrochemiczne zachowanie się stali niestarzonej. Grubość warstwy pasywnej utworzonej na ferrycie była 1,8 nm, natomiast na austenicie 2,3 nm. Z kolei stosunek Cr/Fe dla ferrytu wynosił 0,48, a dla austenitu 0,37. Starzenie próbek stali duplex w powietrzu przez 1 rok nie wpłynęło istotnie na grubość warstwy pasywnej ani na stosunek Cr/Fe. Lokalne badania impedancyjne wykonane dla ferrytu wykazywały obecność dwu pojemnościowych półokręgów, których nie obserwowano dla próbek niestarzonych. Ponadto wykazano, że orientacja krystalograficzna ziaren ma wpływ na elektrochemiczne zachowanie się stopu starzonego. Za pomocą badań LEIS wykazano, że ziarna austenitu zachowują się jak elektroda blokująca.
Słowa kluczowe: stale duplex, EBSD, LEIS, mikrostruktura, pasywacja
Mechanizm krystalizacji w warunkach metastabilnych dla cząstki Fe-Al natryskiwanej metodą detonacyjną
SENDEROWSKI C.
Military University of Technology,
Warszawa, Poland
PAWŁOWSKI A.
WOŁCZYŃSKI W.
Institute of Metallurgy and Materials
Science, Kraków, Poland
Natryskiwaniu poddano cząstki Fe-Al (o średnicy mniejszej niż 50 μm). Natryskiwano je na podłoże ze stali 045 przy użyciu metodydetonacyjnej. Cząstki zawierały odpowiednio 15, 49 oraz 63 at.% Al. Szczegółowej analizie poddano cząstkę zawierającą 63 at.% Al. Zastosowane techniki TEM oraz SAED ujawniły istnienie trzech podwarstw w analizowanej cząstce: podwarstwę fazy amorficznej εA, periodycznie usytuowane płytki faz FeAl + Fe2Al5, oraz podwarstwę nierównowagowej fazy, εA będące wynikiem krystalizacji. Zatem, w wyniku zastosowanego natryskiwania ukształtował się system faza stała / faza ciekła, tj.: podłoże / stopiona część cząstki / niestopiona część cząstki. W pracy przedstawiono hipotezę wyjaśniającą mechanizm krystalizacji stopionej części ównowagi metastabilnej Fe-Al opracowanego schematycznie. Stopiona część cząstki krystalizowała gwałtownie zgodnie z diagramem fazowym równowagi metastabilnej i w znacznym odchyleniu od równowagi termodynamicznej stabilnej. Krystalizacja przebiegała równocześnie w dwu kierunkach: w kierunku podłoża i w kierunku otoczenia.
Słowa kluczowe: powłoka Fe-Al, natryskiwanie detonacyjne, krystalizacja metastabilna, podłoże stalowe
Wpływ mikrostruktury i obróbki laserowej (LSP) na korozyjne zachowanie stopu AA2050-T8
VIGNAL V
AMAR H.
ICB, UMR 5209 CNRS-Université
de Bourgogne, Dijon, France
KRAWIEC H.
AGH, University of Science
and Technology, Krakow, Poland
PEYRE P.
LALP, Arts et Métiers Paritech,
Paris, France
DICK L.F.
UFRGS, Federal University of
Rio Grande do Sul, Porto Alegre, Brazil
Korozyjne zachowanie się stopu aluminium AA2050-T8 było badane po mechanicznym polerowaniu i po obróbce laserowej, za pomocą Techniki Skaningowej Elektrody Wibrującej (SVET) i mikro-kapilar. Na próbkach polerowanych zaobserwowano korozję wżerową i międzykrystaliczną w 0,1M NaCl. Z kolei osnowa próbek poddanych obróbce laserowej była odporna na korozję międzykrystaliczną i wżerową. Dla miejsc zawierających wydzielenia obserwowano przesunięcie potencjału przebicia w kierunku anodowym. Korzystny wpływ obróbki laserowej na odporność korozyjną stopu aluminium AA2050-T8 wykazały badania za pomocą SVET. Dla próbek po laserowej obróbce zawsze rejestrowano niższy prąd niż dla próbek polerowanych.
Słowa kluczowe: stopy aluminium, SVET, mikrostruktura, korozja, techniki mikrokapilarne
Fizykochemiczne właściwości interkonektora w układzie stal/powłoka do zastosowania w planarnym ogniwie paliwowym SOFC
PRZYBYLSKI K.
BRYLEWSKI T
AGH University of Science and Technology,
Faculty of Materials Science and Ceramics
Department of Solid State Chemistry, Cracow, Poland
W pracy dokonano przeglądu wyników badań kinetyki utleniania, właściwości elektrycznych, szybkości parowania chromu i mikrostruktury stali Fe-25Cr czystej oraz stali pokrytej powłoką (La,Sr)CoO3, (La,Ca)CrO3, (La,Sr)CrO3, MnCo2O4 i Mn1.5Cr1.5O4 metodą sitodruku i poddanych utlenianiu w powietrzu i w mieszaninie gazu H2/H2O w zakresie temperatur 1023−1173 K w czasie sięgającym 1000 godz. W celu poprawy przewodnictwa elektrycznego zgorzeliny z tlenku chromu utworzonej na stali czystej, na jego powierzchnię nanoszono przewodzące powłoki w postaci pasty zawierającej nośnik organiczny i proszek otrzymywany metodami chemii mokrej. Proces utleniania stali pokrytej powłoką w warunkach izotermicznych i cyklicznych zmian temperatury wykazał zwartość i dobrą przyczepność powłoki przewodzącej do podłoża metalicznego, dzięki utworzeniu pośredniej warstwy reakcyjnej na granicy rozdziału powłoka/stal. Badania kinetyki utleniania stali DIN 50049 czystej oraz stali pokrytej powłoką wykazały, że proces narastania produktu reakcji może być z dobrym przybliżeniem opisany przez prawo paraboliczne. Obliczone paraboliczne stałe szybkości utleniania w/w próbek w zakresie temperatur 1023–1173K mieszczą się w przedziale od 10^-13 do 10^-14 g2/cm4i odpowiadają wartościom uzyskiwanym dla stopów typu "Chromia-formers". Powierzchniowa rezystancja elektryczna (ASR) szeregu układów: Fe-25Cr/(La,Sr)CoO3, Fe-25Cr/(La,Ca)CrO3, Fe-25Cr/ (La,Sr)CrO3, Fe-25Cr/MnCo2O4 i Fe-25Cr/ Mn1.5Cr1.5O4, zmierzona z użyciem metody dwusondowej w warunkach in situ w 1073 K w powietrzu i mieszaninie gazu H2/H2O, jest niższa od 0.1 Ωcm2 i tym samym nie przekracza ona dopuszczalnego poziomu ASR ustalonego dla interkonektorów przewidzianych do zastosowania w ogniwach SOFC. W oparciu o pomiary szybkości parowania chromu z badanych próbek w warunkach przepływu powietrza zawierającego parę wodną w 1073K stwierdzono spadek szybkości tworzenia lotnych związków chromu ze stali pokrytej powłoką w porównaniu do stali czystej, na której tworzy się głównie tlenek chromu. Najniższą szybkość parowania Cr, prawie 3,5-krotnie mniejszą w porównaniu do szybkości ubytku masy stali Fe-25Cr czystej, stwierdzono w przypadku zastosowania powłoki MnCo2O4. Mikrostrukturę, skład chemiczny oraz fazowy produktów utleniania próbek badano metodami: SEM-EDS, TEM-SAD oraz XRD. Wpływ tworzenia się pośredniej warstwy reakcyjnej o wielowarstwowej budowie tlenkowej, będącej wynikiem oddziaływania powłoki przewodzącej z podłożem metalicznym na właściwości elektryczne badanych układów stal/powłoka, przedyskutowano w aspekcie przydatności zarówno stali Fe-25Cr jak i powłok ochronnych w kierunku opracowania technologii wytwarzania metalicznych interkonektorów przewidzianych do zastosowania w ogniwach paliwowych SOFC.
Słowa kluczowe: wysokotemperaturowe utlenianie, żaroodporne stopy ferrytyczne, metaliczne interkonektory, zgorzelina Cr2O3, powłoki tlenkowe, stało-tlenkowe ogniwo paliwowe SOFC
Wpływ stężenia składników w procesie elektroosadzania na właściwości ochronne powłok PEDOT/PyBA
ADAMCZYK L.
PIETRUSIAK A.
Katedra Chemii, WIPMiFS,
Politechnika Częstochowska
W pracy przedstawiono wyniki badań nad ochroną stali nierdzewnej za pomocą powłoki kompozytowej. Powłokę składającą się z poli(3,4-etylenodioksytiofenu) (PEDOT) i kwasu 4-benzopirolowego (PyBA) o różnym stężeniu składników osadzano metodą woltamperometrii cyklicznej. Właściwości ochronne powłok oceniano w zakwaszonych środowiskach siarczanowych zawierających jony chlorkowe.
Słowa kluczowe: polimery przewodzące, poli(3,4-etylenodioksytiofen), kwas 4-benzopirolowy, eter monolaurynowy glikolu polioksyetylenowego, powłoki antykorozyjne, stal nierdzewna
Dobór parametrów osadzania powłok kompozytowych na bazie poli(3,4-etylenodioksytiofenu) (PEDOT), kwasu benzopirolowego (PyBA) oraz fosforomolibdenianu niklu (Ni1.5PMo12) na odporność korozyjną stali X20Cr13

ADAMCZYK L. Katedra Chemii, WIPMiFS,
Politechnika Częstochowska
Dokonano doboru parametrów elektroosadzania i składu roztworu roztworze modyfikującego dla uzyskania wysokich właściwości ochronnych powłok kompozytowych PEDOT/PyBA/Ni1.5PMo12. Powłoki osadzano metodą woltamperometrii cyklicznej na powierzchni stali nierdzewnej X20Cr13 oraz węgla szklistego stosując różne czasy osadzania. Właściwości ochronne powłok oceniano w zakwaszonym roztworze siarczanowym o pH = 2 zawierającym jony chlorkowe przy zastosowaniu techniki potencjodynamicznej. Oceniano przyczepność powłok do podłoża oraz przeanalizowano ich morfologię.
Słowa kluczowe: polimery przewodzące, poli(3,4-etylenodioksytiofen), kwas benzpopirolowy, eter monolaurynowy
Korozja materiałów polietylenowych w instalacjach geotermalnych
BANAŚ J.
MAZURKIEWICZ B.
SOLARSKI W.
Katedra Chemii i Korozji Metali,
Akademia Górniczo-Hutnicza, Kraków
Materiały polimerowe są używane jako alternatywne, odporne na korozję materiały w instalacjach geotermii niskiej entalpii. Polietylen jako HDPE i PEX z barierą antydyfuzyjną zabezpieczającą przed przenikaniem tlenu i pary wodnej znalazł szerokie zastosowanie. Badania przeprowadzono w instalacji geotermalnej w wodach solankowych óknem szklanym. Chemiczną destrukcję polimeru zaobserwowano po sześciomiesięcznej ekspozycji w wodzie geotermalnej w warunkach przemysłowych (temp. 80°C, ciśnienie 15 bar, szybkość przepływu 1–1,5 m/s) bez dostępu tlenu atmosferycznego. Czas indukcji utleniania (OIT) HDPE obniżył się do poziomu poniżej akceptowalnego przez normy ASTM. W oparciu o badania FTIR wykazano chemiczną destrukcję powierzchni HDPE polegającą na depolimeryzacji, hydroksylacji powierzchni i tworzeniu się grup karbonylowych.
Słowa kluczowe: geotermia, korozja HDPE
Zastosowanie metody stałego kąta padania (SKP) do analizy produktów korozji powłok cynkowych i cynkowo-niklowych
BIERSKA-PIECH B.
Instytut Nauki o Materiałach,
Uniwersytet Śląski, Katowice
Celem niniejszej pracy była próba zastosowanie metody SKP do badań produktów korozji warstw ochronnych otrzymanych w procesie elektroosadzania. Przedmiotem badań były elektrolityczne powłoki cynkowe i cynkowo-niklowe poddane uprzednio testom w obojętnej mgle solnej. Stwierdzono, że głównym składnikiem produktów korozji jest faza Zn5(OH)8Cl2ּ H2O. Zastosowanie metody SKP pozwoliło na określenie zmian składu fazowego produktów korozji w zależności od głębokości wnikania promieniowania rentgenowskiego.
Słowa kluczowe: metoda SKP, powłoki cynkowe, korozja
Utlenianie stopów Ni-Pt w wysokich temperaturach
DANIELEWSKI M.
GRZESIK Y.
W MROWEC S.
AGH, Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki, Kraków
Zbadano kinetykę utleniania stopów Ni-Pt w funkcji ich składu (10–90% at. Ni) oraz prężności tlenu (25–10^5 Pa) i temperatury (1273–1473 K) ciągłą metodą grawimetryczną. Wykazano, że niezależnie od składu stopu proces utleniania przebiega zgodnie z prawem parabolicznym, a więc determinowany jest dyfuzją. W przypadku stopów bogatych w nikiel najwolniejszym procesem cząstkowym w reakcji powstawania zgorzeliny NiO jest odrdzeniowa dyfuzja jonów niklu w fazie tlenkowej. Natomiast szybkość narastania zgorzeliny tlenkowej na stopach bogatych w platynę determinowana jest dyfuzją w fazie metalicznej.
Słowa kluczowe: stopy Ni-Pt, utlenianie, kinetyka, mechanizm reakcji
Dobór efektywnych inhibitorów korozji dla mikroemulsyjnych, trudnopalnych cieczy hydraulicznych
DEJNEGA B.
HORDYJEWICZ-BARAN Z.
MITKA H.
Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej
"Blachownia" – Kędzierzyn-Koźle
W referacie przedstawiono wyniki badań Instytutu Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia" związanych z opracowaniem efektywnego inhibitora korozji przeznaczonego dla mikroemulsyjnych, trudnopalnych cieczy hydraulicznych HFAE stosowanych w podziemnym górnictwie węgla kamiennego. Opracowany, wieloskładnikowy inhibitor korozji stali oparty jest na mieszaninie alkanoloaminowych soli N-oleilosarkozynianu oraz etoksylowanych amin i amidów tłuszczowych.
Słowa kluczowe:inhibitory korozji, mikroemulsje, trudnopalne ciecze hydrauliczne
Wpływ anodowej polaryzacji żelaza w roztworze NaOH na wnikanie wodoru podczas polaryzacji katodowej
FLIS-KABULSKA I.
Instytut Chemii Fizycznej PAN, Warszawa
Szybkość przenikania wodoru (SPW) przez żelazną membranę o grubości 35 μm badano metodą elektrochemiczną w 0,1M NaOH podczas polaryzacji katodowej i anodowej w 25oC. Stwierdzono, że mała anodowa polaryzacja lub katodowa redukcja produktów anodowego utleniania powodują wzrost wnikania wodoru do żelaza. Wzrost ten wytłumaczono zakwaszeniem roztworu przy powierzchni metalu w wyniku hydrolizy anodowych produktów lub katodowej redukcji tlenków. Lokalnemu zakwaszeniu sprzyjają prawdopodobnie warstwy produktów korozji poprzez utrudnianie dyfuzji H+ i OH– od i do powierzchni metalu.
Słowa kluczowe: wnikanie wodoru, żelazo, roztwór NaOH, polaryzacja katodowa.
Elektrochemiczne wodorowanie kompozytów proszkowych LaCo4,8Al0,2 i LaCo4,8Al0,1Li0,1 w roztworze 6M KOH
GIZA K.
BALA H.
Katedra Chemii,
Politechnika Częstochowska, Częstochowa
Przedstawiono charakterystykę elektrochemiczną kompozytów proszkowych stopów LaCo4,8Al0,2 i LaCo4,8Al0,1Li0,1 spajanych parafiną, pod kątem ich zdolności do absorpcji wodoru wydzielanego elektrolitycznie. Elektrochemiczne badania ładowania/ rozładowania wskazują, że stop LaCo4,8Al0,1Li0,1 pochłania wyraźnie większe ilości wodoru w stosunku do stopu LaCo4,8Al0,2
Słowa kluczowe: stopy pochłaniające wodór, chronopotencjometria, pojemność rozładowania
Anodowe właściwości niklu w metanolowych roztworach CH3ONa
GRUSZKA M.
BANAŚ J.
Akademia Górniczo-Hutnicza, Kraków,
Wydział Odlewnictwa, Katedra Chemii
i Korozji Metali
Przedstawiono badania anodowego roztwarzania niklu w bezwodnych roztworach CH3Ona z zastosowaniem technik polaryzacyjnych (LSV, CV, RDE) w szerokim zakresie potencjałów. Badano wpływ szybkości przemiatania, prędkości wirowania elektrody dyskowej oraz stężenia metoksylanu sodu na wygląd krzywych polaryzacyjnych. Ponadto przeprowadzono analizę powierzchni elektrody niklowej, po trawieniu w wyznaczonych potencjałach, za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej SEM wraz z analizą EDX. Z przeprowadzonych badań wynika, że w środowisku alkoholowym powstaje na powierzchni niklu barierowa warstewka metoksylowa, która jest analogiczna do warstw tlenkowych w środowiskach wodnych.
Słowa kluczowe: nikiel, metanol, metoksylany, roztwarzanie anodowe
Anodowe właściwości niklu w metanolowych roztworach LiCl
GRUSZKA M.
BANAŚ J.
Akademia Górniczo-Hutnicza, Kraków,
Wydział Odlewnictwa, Katedra Chemii
i Korozji Metali
Badano mechanizm anodowego roztwarzania niklu w bezwodnych metanolowych roztworach chlorku litu z wykorzystaniem technik polaryzacyjnych (LSV, CV, RDE) oraz przeprowadzono badania morfologii powierzchni (SEM, EDX). Reakcje powierzchniowe zachodzące na powierzchni elektrody prowadzą do powstania alkoksylowej warstwy zbudowanej z zaadsorbowanych cząstek –OCH3 tworzących kompleksy z niklem (Ni-OCH3). Badania SEM i EDX potwierdzają obecność tych połączeń na powierzchni elektrody niklowej po polaryzacji w roztworach metanolowych. Agresywne środowisko LiCl sprawia, że powyżej potencjału aktywacji (>0,3 V) obserwujemy trawienie metalu (korozja wżerowa).
Słowa kluczowe: nikiel, metanol, roztwarzanie anodowe, pasywacja
Badania typu zdefektowania dominującego w disiarczku niklu NiS2
GRZESIK Z.
MROWEC S.
AGH, Wydział Inżynierii Materiałowej
i Ceramiki, Kraków
W celu określenia typu dominującego zdefektowania sieci krystalicznej NiS2, zbadano mechanizm powstawania tego siarczku stosując metodę markerów. Badania te przeprowadzono w zakresie temperatur 823–923 K przy prężności par siarki 103–104 Pa. Stwierdzono, że markery złota naniesione przed reakcją na powierzchnię fazy NiS znajdują się po zakończeniu procesu siarkowania w połowie grubości warstwy produktu reakcji (NiS2). Wynik ten oznacza, że dominujące zdefektowanie w badanym siarczku występuje w obrębie podsieci kationowej.
Słowa kluczowe: NiS2, siarkowanie, mechanizm reakcji
Elektrochemiczna metoda otrzymywania nanokompozytów Al2O3 – Co oraz Al2O3 – Fe
GUMOWSKA W.
DOBOSZ I
Katedra Fizykochemii i Metalurgii
Metali Nieżelaznych, Wydział Metali
Nieżelaznych AGH, Kraków
Metoda elektrochemiczna otrzymywania nanokompozytów Al2O3 – metal (lub stop) opiera się na procesie dwuetapowym. W pierwszym etapie, w procesie anodowego utleniania aluminium, wytwarza się warstewkę tlenkową o uporządkowanej porowatej strukturze heksagonalnej. W drugim – w porach membrany tlenku glinu, w procesie elektrolizy z roztworów zawierających jony metali (Co, Fe, Ni itp.), osadza się katodowo metal lub stop. Warstewki Al2O3 otrzymywano w dwuetapowym procesie anodowego utleniania aluminium w roztworze kwasu szczawiowego. Otrzymano cienkie membrany, które stanowiły "szablon" dla wbudowania kobaltu i żelaza. Metale te osadzano w porach membrany w procesie elektrolizy z roztworów siarczanowych. Elektroosadzanie prowadzono z zastosowaniem prądu stałego, w lub bez zewnętrznego pola magnetycznego. Zewnętrzne pole magnetyczne stosowane w procesie elektroosadzania metali wpływa na własności magnetyczne uzyskanych materiałów.
Słowa kluczowe: membrana anodowego tlenku aluminium, nanodruty, kobalt, żelazo
Wpływ pH i temperatury na odporność korozyjną tytanu w buforowanym fosforanami roztworze soli fizjologicznej PBS
HANDZLIK P.
FITZNER K.
Katedra Fizykochemii i Metalurgii
Metali Nieżelaznych,
Wydział Metali Nieżelaznych, AGH
Zbadano odporność korozyjną tytanu w naturalnie napowietrzonych roztworach PBS (buforowanych fosforanamiroztworach soli fizjologicznej) o pH = 2,9 i pH = 8,9. Do określenia parametrów charakteryzujących odporność na korozję tytanu takich jak gęstość prądu korozji ikor, potencjał korozji Ekor, opór polaryzacji Rp użyto elektrochemicznej metody potencjodynamicznej oraz elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej (EIS). Badania przeprowadzono w dwóch temperaturach: 21οC i 36,6οC. Otrzymane wyniki wskazują, że w przypadku umieszczenia tytanu w roztworze PBS o pH = 8,9 w temperaturze 36,6οC jego odporność była najgorsza.
Słowa kluczowe: tytan, roztwór fizjologiczny, odporność na korozję, elektrochemiczna spektroskopia impedancyjna
Odporność korozyjna bimetalowych prętów żebrowanych w zakwaszonym środowisku zawierającym jony chlorkowe
JAGIELSKA-WIADEREK K.
BALA H.
Katedra Chemii, WIPMiFS, Politechnika Częstochowska
MRÓZ S.
DYJA H.
Instytut Modelowania i Automatyzacji Procesów Przeróbki
Plastycznej, WIPMiFS, Politechnika Częstochowska
W pracy przedstawiono wyniki badań nad odpornością korozyjną bimetalowych prętów żebrowanych, w których rdzeń wykonany był ze stali węglowej C45E a warstwa platerująca ze stali austenitycznej X2CrNi18-10. Do otrzymywania okrągłego wsadu zastosowano metodę napawania TIG, a następnie tak otrzymany wsad walcowano na gorąco w wykrojach. Testy określające odporność na korozję lokalną bimetalowych prętów wykonano w 0,5M roztworze siarczanowym zakwaszonym do pH = 1 i zawierającym 0,4–0,6M jonów chlorkowych.
Słowa kluczowe: bimetalowe pręty żebrowane, walcowanie w wykrojach, napawanie, korozja lokalna
Korozja wysokotemperaturowa porowatych spieków Invaru
JAROŃ A.
ŻUREK Z.
BATYS P
Instytut Chemii i Technologii Nieorganicznej,
Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej
W pracy przedstawiono wyniki badań procesu utleniania wysokotemperaturowego metalicznych spieków proszku Invaru (stop Fe64/Ni36) otrzymanych metodą prasowania na gorąco w atmosferze beztlenowej. Wyznaczono zależność kinetyki utleniania spieków metalicznych w zakresie temperatur 500–700oC w atmosferze powietrza od temperatury prasowania. Morfologię oraz skład chemiczny i fazowy badanych próbek określono z wykorzystaniem metod SEM/EDX oraz XRD.
Słowa kluczowe: Invar, spieki porowate, prasowanie jednoosiowe, kinetyka utleniania, morfologia spieków
Odporność korozyjna powierzchni stali chromowo-niklowych węgloazotowanych plazmowo
KASPRZYK D.
STYPUŁA B.
Akademia Górniczo-Hutnicza,
Wydział Odlewnictwa, Katedra Chemii
i Korozji Metali, Kraków
Przedstawiono wyniki badań odporności korozyjnej wegloazotowanych plazmowo, wysokostopowych stali chromowo-niklowych 00H18N9, 00H18N9Mo, 00H21N19Si oraz 00H21N7MoCu. Proces wegloazotowania przeprowadzono techniką próżniową ze wspomaganiem plazmowym, w układzie (MW PACVD) o częstotliwości 2,45 GHz i mocy generatora, 350 W), przy użyciu reaktywnych mieszanin gazowych, zawierających CH4, N2, w warunkach niskiego ciśnienia (0,8 Tr) i przy niskiej temperaturze 400oC. Powierzchnie obrabiane analizowano za pomocą rentgenowskiej spektroskopii fotoelektronów (XPS). Odporność korozyjną próbek określono na podstawie krzywych polaryzacji LSV w 3% roztworze NaCl. Powierzchnie węgloazotowane wykazały wyższą skłonność do pasywacji w porównaniu z powierzchnią niemodyfi kowaną, ponadto w przypadku stali 00H21N19Si5 obróbka podwyższa odporność tej stali na korozję wżerową).
Słowa kluczowe: węgloazotowanie plazmowe, stale chromowo-niklowe, odporność korozyjna
Enkapsulacja jako skuteczny sposób zapobiegania utlenianiu proszków w technologii magnesów wiązanych
KLIMECKA-TATAR D.
Wyższa Szkoła Inżynierii Dentystycznej i Nauk Technicznych, Ustroń
Katedra Chemii, Politechnika Częstochowska, Częstochowa
PAWŁOWSKA G.
Katedra Chemii, Politechnika Częstochowska, Częstochowa
SZYMURA S.
Instytut Fizyki, Politechnika Opolska, Opole
W pracy oceniono wpływ enkapsulacji cząstek proszku ze stopu Nd(Fe,Co)B powłoką Ni na szybkość utleniania powierzchni. Wyznaczone zostały kinetyczne krzywe przyrostu masy proszku Nd(Fe,Co)B wskutek jego ogrzewania w powietrzu, w temperaturze 250ºC. Pokazano, że proszek pokryty warstwą niklu wolniej ulega utlenianiu, niż proszek w stanie dostawy, czy też proszek, którego powierzchnia została poddana wstępnemu trawieniu w roztworze kwasu szczawiowego. Proszki poddano 5–20 minutowej, bezprądowej obróbce niklującej. Na podstawie pomiarów przyrostów masy proszków oraz wyników dyfrakcji rentgenowskiej wykazano, że 15–20 minutowa kąpiel niklująca jest wystarczająca, by powierzchnia proszku została szczelnie pokryta warstwą niklu, a tak uzyskana warstwa skutecznie hamuje proces utleniania podstawowych składników fazy ferromagnetycznej.
Słowa kluczowe: proszki nanokrystaliczne, utlenianie stopów Nd-Fe-B, enkapsulacja cząstek proszku
Pomiary impedancyjne anodowo polaryzowanego niklu
KRÓLIKOWSKI A.
TABOROWICZ K.
Wydział Chemiczny, Politechnika Warszawska
Przedstawiono wyniki pomiarów impedancyjnych niklu w roztworze 0,5M H2SO4 przy potencjałach odpowiadających pasywacji i transpasywacji. Dokonano wstępnej analizy uzyskanych danych impedancyjnych.
Słowa kluczowe: nikiel, kwas siarkowy, anodowe roztwarzanie, impedancja
Odporność korozyjna warstw kompozytowych Ni-P/MoS2 wytwarzanych metodą redukcji chemicznej na aluminium
KUCHARSKA B.
TRZASKA M.
Wydział Inżynierii Materiałowej,
Politechnika Warszawska, Warszawa
Zbadano i oceniono właściwości korozyjne warstw kompozytowych Ni-P/MoS2 wytwarzanych metodą redukcji chemicznej na aluminium (A2). W celach porównawczych badano również warstwy Ni-P oraz materiał podłoża. Badania korozyjne realizowano metodą potencjodynamiczną i spektroskopii impedancyjnej w 0,5M roztworze NaCl. Przedstawiono charakterystyki prądowe oraz parametry korozyjne badanych materiałów. Wyniki pomiarów impedancyjnych oraz modelowania badanych układów korozyjnych za pomocą obwodów elektrycznych przedstawiono w postaci amplitudowych i fazowych charakterystyk częstotliwościowych. Metodą komputerowej analizy obrazu wyznaczono zawartość fazy ceramicznej w materiale kompozytowym. Za pomocą elektronowej mikroskopii skaningowej dokonano analizy topografii i morfologii powierzchni wytworzonych warstw oraz oceniono zniszczenia korozyjne.
Słowa kluczowe: warstwy kompozytowe Ni-P/MoS2, siarczek molibdenu, odporność korozyjna, spektroskopia impedancyjna, polaryzacja
Analiza produktów powierzchniowych na azotowanym żelazie po korozji w buforze boranowym
KUCZYŃSKA-WYDORSKA M
FLIS-KABULSKA I.
FLIS J.
ZAKROCZYMSKI T.
Instytut Chemii Fizycznej PAN, Warszawa
Badano żelazo po azotowaniu gazowym w temperaturze 570 oC w czasie 4 godz. Pomiary przeprowadzono w buforze boranowym o pH 8.4 na podwarstwach z fazami ε (11% mas. N), ε+γ' (6% N) i ferrytu z wydzieleniami γ' (1%N). Krzywe polaryzacji wskazywały na zmniejszoną odporność azotowanych warstw na korozję ogólną. Analiza powierzchni za pomocą XPS wykazała, że zawartość tlenków w produktach korozji przy potencjale stanu aktywnego była prawie niezależna od stężenia azotu, natomiast w stanie pasywnym ilość tlenków była największa na powierzchniach z najwyższą zawartością azotu. W stanie aktywnym nastąpiło wzbogacenie powierzchni w azot, prawdopodobnie w formie azotków. Zwiększona odporność azotowanego żelaza na korozję wżerową może być związana z powstawaniem grubszej warstewki tlenkowej i nagromadzaniem azotków żelaza.
Słowa kluczowe: azotowane żelazo, bufor boranowy, produkty korozji
Ocena szybkości dyfuzji wodoru w kompozytowej elektrodzie proszkowej na bazie LaNi5
KUKUŁA I.
BALA H.
Katedra Chemii,
Politechnika Częstochowska, Częstochowa
W oparciu o potencjostatyczną metodę rozładowania i metodę woltamperometryczną oceniono szybkość dyfuzji atomowego wodoru w obrębie kompozytowej elektrody wodorkowej typu LaNi5-Ni-parafi na sporządzonej z proszku LaNi5 (frakcja 20–50 μm). Wskazano, że głównymi źródłami błędów wyznaczania współczynników dyfuzji wodoru za pomocą badanych metod jest niepewność co do średniego promienia cząstek proszku i efektywnej powierzchni elektrody, do której dyfundują atomy wodoru. Przedstawiono prosty sposób oceny stężenia wodoru w materiale kompozytowym, zaabsorbowanego podczas katodowego nasycania elektrody.
Słowa kluczowe: elektroda wodorkowa, absorpcja wodoru, szybkość dyfuzji, chronoamperometria, woltamperometria
Badanie produktów procesów elektrochemicznych zachodzących na powierzchni tytanu w roztworze CH3OH-LiClO4 metodą spektroskopii FTIR-ATR
LELEK-BORKOWSKA U.
TALAR-WESTENHOLZ I.
BANAŚ J.
Wydział Odlewnictwa,
Akademia Górniczo-Hutnicza, Kraków
W artykule przedstawiono metodykę oraz wyniki badań nad identyfikacją produktów procesów elektrochemicznych ów tytanu.
Słowa kluczowe: metanol, elektrochemia, tytan, spektroskopia FTIR-ATR
Wpływ wodoru na adhezję plateru do podłoża w złączach wytworzonych metodą walcowania na gorąco
LUBLIŃSKA K.
GLOC M.
Politechnika Warszawska Wydział Inżynierii Materiałowej
SZWED M.
Materials Engineers Group Sp. z .o.o
ZAGÓRSKI A.
KURZYDŁOWSKI K. J.
Politechnika Warszawska Wydział Inżynierii Materiałowej
W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu wodoru na adhezję plateru do podłoża w złączach wytworzonych metodą walcowania na gorąco. Badano próbki blachy stalowej C20Y (podłoże) platerowanej odporną na korozję stalą ferrytyczną X20Cr13 lub stalą X6Cr13 (z przekładką niklową). Wykonano próby ścinania oraz badania fraktograficzne powierzchni przełomów stosując technikę elektronowej mikroskopii skaningowej (SEM). Wykazano, że w badanych złączach, wodór powoduje spadek wytrzymałości na ścinanie (osłabienie adhezji) połączenia między stalą niestopową a platerem wykonanym z odpornej na korozję stali ferrytycznej, podobnie jak w przypadku złączy wytwarzanych metodą wybuchową.
Słowa kluczowe: blachy platerowane, degradacja wodorowa, wytrzymałość na ścinanie
Charakterystyka odporności korozyjnej galwanicznych powłok Zn-Ni
NIEDBAŁA J
. KUBISZTAL J.
Instytut Nauki o Materiałach,
Uniwersytet Śląski, Katowice
Przeprowadzone badania miały na celu określenie odporności korozyjnej galwanicznych powłok Zn-Ni w atmosferze mgły solnej. Charakterystykę przeprowadzono w 5% NaCl w komorze solnej KÖHLER model HK 400. Czas trwania testu wynosił 96 godzin. Badania przeprowadzono dla powłok osadzonych na podłożu ze stali ST3S z kąpieli amoniakalnej przy j = -10 i -30 mA·cm-2. Dla otrzymanych powłok Zn-Ni określono skład fazowy i chemiczny oraz przeprowadzono badania morfologii powierzchni z wykorzystaniem mikroskopu skaningowego. Badania strukturalne wykazały, że otrzymane powłoki charakteryzują się występowaniem tylko jednej fazy (Ni2Zn11). Dla stosowanych gęstości prądowych skład chemiczny powłok mało zależy od warunków prądowych ich otrzymywania, a zawartość niklu w badanych powłokach Zn-Ni wynosi około 17 %. Badania strukturalne powłok po testach korozyjnych w komorze solnej wykazały obecność dodatkowej fazy Zn5(OH)8Cl2·H2O na powierzchni powłok. Obecność tej fazy świadczy o tworzeniu na powierzchni powłok Zn-Ni pasywnej warstewki zwiększającej odporność korozyjną powłok.
Słowa kluczowe: cynk, nikiel, powłoki galwaniczne, testy korozyjne, komora solna
Własności ochronne starzonych powłok silanowych na stali nierdzewnej
OWCZAREK E.
ADAMCZYK L.
Katedra Chemii, Politechnika
Częstochowska, Częstochowa
Silany organofunkcyjne są stosowane w ochronie przed korozją głównie jako międzywarstwy, ze względu na zwiększanie przyczepności powłok organicznych (farb, lakierów) do metali. Substancje te mogą również wykazywać działanie antykorozyjne. W niniejszej pracy dokonano oceny własności ochronnych cienkich powłok isobutylotrietoksysilanu (IBTES) wytworzonych na stali X20Cr13 w zależności od czasu starzenia w powietrzu. Odporność korozyjną powłok określano w słabo zasadowych (pH = 9) roztworach mineralnych nie zawierających, bądź zawierających jony chlorkowe. Stwierdzono, że powłoki IBTES spowalniają procesy korozyjne stalowego podłoża, a ich działanie ochronne poprawia się w miarę wydłużania czasu ich starzenia w powietrzu.
Słowa kluczowe: silan organofunkcyjny, powłoki starzone, odporność korozyjna, stal nierdzewna
Badanie odporności korozyjnej elektrolitycznych powłok kompozytowych cynkowo-niklowych
PANEK J.
BIERSKA-PIECH B.
ŁĄGIEWKA E.
BUDNIOK A.
Instytut Nauki o Materiałach,
Uniwersytet Śląski, Katowice
Przedmiotem badań były powłoki kompozytowe Zn+Ni, zawierające około 40% wag. niklu, osadzane metodą elektrolityczną z kąpieli cynkowej, zawierającej zdyspergowany proszek niklowy, a następnie poddane obróbce cieplnej celem ich ujednorodnienia. Do badań odporności korozyjnej powłok zastosowano test w obojętnej mgle solnej w 5% roztworze NaCl, w temperaturze 35oC. Określono skład fazowy produktów korozji metodą dyfrakcji promieni rentgenowskich. Rozkład potencjału na powierzchni powłok badano przy użyciu techniki skanowania sondą Kelvina. Badania korozyjne powłok przed i po teście w komorze solnej prowadzono również klasycznymi technikami elektrochemicznymi w 5% roztworze NaCl, stosując metodę Sterna do wyznaczenia wartości potencjału i prądu korozyjnego oraz oporu polaryzacji jako miary odporności korozyjnej. Stwierdzono niewielki wzrost odporności korozyjnej powłok kompozytowych w stosunku do powłoki cynkowej, który przypisywany jest obecności fazy międzymetalicznej Ni2Zn11. Przeprowadzone badania w komorze solnej wykazały występowanie tzw. korozji białej, charakterystycznej dla powłok cynkowych. Głównym składnikiem produktów korozji jest faza Zn5(OH)8Cl2ּ H2O. Obecność produktów korozji na powierzchni powłok wpływa na dalszy wzrost ich zdolności ochronnych i zahamowanie procesów korozyjnych.
Słowa kluczowe: cynk, nikiel, powłoki kompozytowe, odporność korozyjna
Korozyjna charakterystyka nanokrystalicznego materiału RE9(Fe,M)77B14 w środowisku fosforanowym
PAWŁOWSKA G.
Katedra Chemii, Politechnika
Częstochowska, Częstochowa
Materiał magnetyczny RE9(Fe,M)77B14 otrzymany w jednostopniowym procesie metodą suction casting efektywnie pasywuje się w zakwaszonym środowisku fosforanowym (o pH = 3), a ekspozycja w tym roztworze prowadzi do wytworzenia warstwy ochronnej i zahamowania głównie procesu anodowego roztwarzania materiału. Warstwa ochronna wytworzona na materiale w wyniku jego ekspozycji w roztworze fosforanowym składa się głownie z fosforanów i tlenku prazeodymu.
Słowa kluczowe: magnesy nanokrystaliczne, metoda odlewania przez zasysanie, krzywe polaryzacji, warstwa pasywna
Badanie dyfuzji i absorpcji wodoru w niklu elektrochemiczną metodą przenikania i desorpcji
PEKAR O.
ZAKROCZYMSKI T.
Instytut Chemii Fizycznej PAN, Warszawa
Stosując elektrochemiczną metodę przenikania i desorpcji wodoru, zbadano dyfuzję i absorpcję wodoru w cienkich membranach niklowych, ładowanych wodorem wydzielanym katodowo w roztworze NaOH. Najpierw, na podstawie przebiegu krzywych wzrostu i spadku szybkości przenikania przez membranę określono współczynnik dyfuzji wodoru. Następnie na podstawie analizy krzywych desorpcji wodoru z obydwu stron membrany określono ilości wodoru dyfuzyjnego i odwracalnie pułapkowanego, jak również rozmieszczenie tych form wodoru w membranie. Najprawdopodobniej wodór pułapkowany odwracalnie pochodził głównie z wodorku niklu, tworzącego się tuż pod powierzchnią membrany.
Słowa kluczowe: nikiel, wodór, współczynnik dyfuzji, przenikanie wodoru, pułapkowanie wodoru
Wytwarzanie kompozytowych powłok ochronnych PEDOT/ABA na stali nierdzewnej w warunkach potencjostatycznych
PIETRUSIAK A.
ADAMCZYK L.
BALA H.
Katedra Chemii, WIPMiFS,
Politechnika Częstochowska
W pracy omówiono przydatność kompozytowych powłok PEDOT/ABA do ochrony stali nierdzewnej przed korozją. Powłoki osadzono z wodnego roztworu micelarnego dodecylosiarczanu sodu (SDS) zawierającego kwas 4-aminobenzoesowy (ABA) i 3,4-etylenodioksytiofen (EDOT). Powłoki PEDOT/ABA osadzano metodą chronoamperometryczne przy zastosowaniu kilku wartości zadanego potencjału. Właściwości ochronne powłok oceniano w zakwaszonym roztworze siarczanowym zawierającym dodatek jonów chlorkowych.
Słowa kluczowe: kwas 4-aminobenzoesowy (ABA), poli(3,4-etylenodioksytiofen) (PEDOT), powłoka antykorozyjna, ochrona przed korozją, stal nierdzewna.
Elektrochemiczne wodorowanie stopów MmNi5-xZnx w 6M KOH
ROŻDŻYŃSKA-KIEŁBIK B.
Instytut Chemii, Ochrony Środowiska i Biotechnologii
Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie
GIZA K.
Katedra Chemii, Politechnika Częstochowska
PAVLYUK V.V.
Instytut Chemii, Ochrony Środowiska i Biotechnologii
Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie
W pracy zbadano wpływ zawartości cynku w stopach MmNi5-xZnx (Mm = miszmetal, x = 0,2; 0,5 i 0,7) na efektywność pochłaniania wydzielanego katodowo wodoru w silnie alkalicznym środowisku (6M KOH). Zastosowano galwanostatyczną, przełączeniową metodę pomiaru, która pozwoliła wyznaczyć szereg parametrów charakteryzujących proces ładowania/rozładowania wodoru dla badanych materiałów. Stwierdzono, że ze wzrostem zawartości cynku w stopach rośnie efektywność pochłaniania wodoru i jednocześnie wzrasta gęstość prądu wymiany układu H2O/H2.
Słowa kluczowe: stopy typu MmNi5-xZnx, absorpcja/desorpcja wodoru, krzywe galwanostatyczne
Zastosowanie metody SPM do badania struktury powierzchni zgorzeliny utworzonej w trakcie utleniania stali Crofer22APU
SIEWIOREK A.
HOMA M.
BRUZDA G.
SOBCZAK N.
Instytut Odlewnictwa, Kraków
W pracy przedstawiono wyniki badań obrazowania topografi i powierzchni zgorzelin otrzymanych w trakcie utleniania stali Crofer22APU w atmosferze powietrza przy zastosowaniu metody SPM. Na podstawie wykonanych analiz stwierdzono, że metoda SPM umożliwia dokładne obrazowanie powierzchni a w szczególności obserwacje defektów struktury, a także nieciągłości, porów, rys i wydzieleń.
Słowa kluczowe: SPM, Crofer22APU, utlenianie, zgorzelina
Wpływ parametrów elektrochemicznych na anodowe roztwarzanie miedzi w alkoholowych roztworach elektrolitów
STAROWICZ M
STYPUŁA B.
Akademia Górniczo-Hutnicza,
Wydział Odlewnictwa, Katedra Chemii
i Korozji Metali, Kraków
Przeprowadzono badania wpływu rodzaju alkoholu, rodzaju anionu oraz zawartości wody (1–3 % objętościowych H2O) na proces anodowego roztwarzania miedzi i charakter tworzących się produktów. Do identyfikacji produktów anodowego roztwarzania wykorzystano mikroskop skaningowy z przystawką EDS. Badania wykazały, że przy wysokich potencjałach E > 1,0 V miedź w alkoholowych roztworach soli (metanolowym, etanolowym i propanolowym) ulega intensywnemu roztwarzaniu. Na szybkość procesu roztwarzania i rodzaj tworzących się produktów w istotny sposób wpływają wszystkie badane parametry. Wykazano ponadto, ze anodowe trawienie miedzi może być wykorzystane do produkcji nanocząstek tlenków miedzi.
Słowa kluczowe: miedź, anodowe roztwarzanie, alkohole
Wpływ modyfikacji powierzchni stopu AZ91D na morfologię i odporność korozyjną – badania rozpoznawcze
WINIARSKI J.
Zakład Inżynierii Powierzchni, Katalizy
i Korozji, Wydział Chemiczny,
Politechnika Wrocławska, Wrocław
STANKIEWICZ A.
Katedra Chemii Nieorganicznej, Wydział
Inżynieryjno-Ekonomiczny,
Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu, Wrocław
BARANIECKI T.
SZCZEPANIAK A.
Instytut Technologii Maszyn i Automatyzacji,
Wydział Mechaniczny,
Politechnika Wrocławska, Wrocław
SZCZYGIEŁ B.
Zakład Inżynierii Powierzchni, Katalizy i Korozji,
Wydział Chemiczny,
Politechnika Wrocławska, Wrocław
Magnez i jego stopy są doskonałymi materiałami konstrukcyjnymi dla zastosowań, w których ważne jest obniżenie masy produktu. Niestety magnez jest metalem bardzo podatnym na korozję. Celem tej pracy była poprawa właściwościpowierzchniowych stopu AZ91D, dzięki obróbce laserowej oraz osadzeniu powłoki konwersyjnej i powłoki Ni-P. Zbadano odporność na korozję i morfologię powierzchni po zastosowanych modyfi kacjach. Zaobserwowano korzystny wpływ obróbki laserowej na mikrostrukturę warstwy wierzchniej i na odporność korozyjną. Właściwości antykorozyjne poprawia także otrzymana powłoka konwersyjna.
Słowa kluczowe: stop magnezu, odporność na korozję, powłoka konwersyjna, niklowanie bezprądowe, obróbka laserowa
Wpływ obróbki cieplnej na korozyjne zachowanie się stali specjalnych i stopu niklu
WOLAREK Z.
GAJEK A.
Instytut Chemii Fizycznej PAN, Warszawa
JAKUBOWSKI J.
Instytut Technik Wytwarzania, Politechnika Warszawska
Zbadano odporność korozyjną stali specjalnych (AMS 5510 i Dupleks 2205) oraz stopu niklu (Inconel 718) przed i po obróbce cieplnej w próżni w wyższej (1150°C) i niższej temperaturze (750°C) w ciągu 2 godz. Pomiary elektrochemiczne przeprowadzono w roztworze 0,4 M NaCl + 0,1M Na2SO4, zakwaszonym do pH 3,0. Krzywe polaryzacji były mierzone z szybkością zmian potencjału 1 mV·s-1. Największą odporność korozyjną wykazywał stop niklu Inconel 718, a obróbka cieplna jeszcze bardziej zwiększała tę odporność. Obróbka cieplna uczulała stal Dupleks 2205 na korozję wżerową, zaś stal AMS 5510 po obróbce cieplnej ulegała korozji wżerowej łatwiej niż w stanie surowym.
Słowa kluczowe: stale specjalne, korozja, obróbka cieplna
Otrzymywanie i właściwości korozyjne powłok stopowych Zn-Ni-Co
WYKPIS K
. POPCZYK M.
Instytut Nauki o Materiałach,
Uniwersytet Śląski, Katowice
Elektrolityczne powłoki stopowe Zn-Ni-Co otrzymywano w warunkach galwanostatycznych, przy zastosowaniu gęstości prądu j = 10–40 mA·cm-2. Badano wpływ gęstości prądu osadzania na morfologię, skład fazowy, powierzchniowy skład chemiczny oraz odporność korozyjną. Otrzymane powłoki Zn-Ni-Co zawierały około 12–15% at. niklu i 11–14% at. kobaltu. Stwierdzono, że ze wzrostem gęstości prądowej osadzania, spada odporność powłok Zn-Ni-Co na korozję w 5% NaCl. Spośród badanych powłok Zn-Ni-Co, najwyższą odporność korozyjną wykazała powłoka osadzona przy gęstości prądowej j = 10 mAcm-2.
Słowa kluczowe: powłoki Zn-Ni-Co, elektroosadzanie, odporność korozyjna
Nowe metody badań korozji i pękania wodorowego materiałów eksploatowanych w umiarkowanych warunkach
ZIELIŃSKI A.
ŚWIECZKO-ŻUREK B.
Grupa Badawcza Zaawansowane Biomateriały,
Katedra Inżynierii Materiałowej i Spajania,
Politechnika Gdańska
SOBIESZCZYK S.
Grupa Badawcza Zaawansowane Biomateriały,
Katedra Mechaniki i Wytrzymałości Materiałów,
Politechnika Gdańska
OSSOWSKA A.
Grupa Badawcza Zaawansowane Biomateriały,
Katedra Inżynierii Materiałowej i Spajania,
Politechnika Gdańska
Przedstawiono założenia testu niskocyklowego zmęczenia nawodorowanego materiału oraz oceny odporności korozyjnej biomateriału bazującej na oznaczaniu ilości metalu w roztworze.
Słowa kluczowe: biomateriały, degradacja wodorowa, korozja
Morfologia zgorzelin utworzonych na stali Crofer 22APU podczas utleniania w atmosferze powietrza zawierającego SO2
ŻUREK Z.
Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej, Kraków
HOMA M.
Instytut Odlewnictwa, Kraków
ADAM STAWIARSKI A.
ARTUR JAROŃ A.
Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej, Kraków
JOLANTA GILEWICZ-WOLTER J.
Akademia Górniczo-Hutnicza, Kraków
W pracy przedstawiono wyniki badań strukturalnych zgorzelin otrzymanych w trakcie utleniania stali, Crofer 22APU w atmosferze powietrza oraz w mieszaninie SO2/powietrze w temperaturze 800oC. W powietrzu jak i w mieszaniach SO2/powietrze tworzy się dwuwarstwowa zgorzelina: zewnętrzna warstwa jest mieszaniną spinelu MnCr2O4 i Cr2O (bez wyraźnej granicy rozdziału pomiędzy spinelem i tlenkiem chromu) o kolumnowej budowie ziaren a wewnętrzna warstwa zgorzeliny jest zbudowana z drobno ziarnistego Cr2O3. Stwierdzono, że przy granicy faz metal/zgorzelina ilość tlenku chromu jest większa. Badania składu chemicznego zgorzelin wykazały brak siarki wewnątrz zgorzeliny natomiast jej obecność stwierdzono, w ilościach śladowych, na zewnętrznej powierzchni zgorzeliny.
Słowa kluczowe: Crofer 22APU, utlenianie, zgorzelina, TEM, SEM
Badania wysokotemperaturowego utleniania stopów TiAl z powłoką metaliczną na bazie kobaltu
ŻUREK Z.
STAWIARSKI A.
Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej,
Politechnika Krakowska, Kraków
W pracy przedstawiono wyniki badań żaroodporności stopów Ti48Al i Ti6Al4V przez wytworzenie na ich powierzchni ochronnej powłoki aluminidku kobaltu. Powłokę wytwarzano metodą pack aluminization warstwy kobaltu nałożonej elektrochemicznie na powierzchnie stopów, które przed kobaltowaniem były poddane aluminizowaniu. W przypowierzchniowym obszarze stopu, po aluminizowaniu wytworzyły się aluminidki tytanu Ti2Al3 oraz TiAl3. Galwaniczna warstwa kobaltu poddana aluminizowaniu przekształciła się w fazy międzymetaliczne Co4Al13, Co2Al5.Otrzymane próbki materiałów badano pod względem ich odporności na utlenianie metodą grawimetryczną w atmosferze powietrza w temperaturze 800oC. Rozkład pierwiastków w przypowierzchniowym obszarze rdzenia metalicznego oraz powłoki kobaltowej przed i po ekspozycji badano za pomocą EDX. Skład fazowy wyznaczano ze stosunku poszczególnych pierwiastków w danym punkcie pomiarowym. Podczas wysokotemperaturowego utleniania na powierzchni powłoki aluminidku kobaltu tworzy się ochronna zgorzelina Al2O3.
Słowa kluczowe:stopy TiAl, utlenianie, aluminizowanie, powłoki metaliczne, aluminidki kobaltu