Dostęp on-line do numerów 2004−2020

Dostęp on-line do pojedynczych artykułów

Redakcja

ul. Chopina 6, pok. 202

44-100 Gliwice
tel./fax: 32 231 02 24

Wydawnictwo

SIGMA-NOT Sp. z o.o.

ul. Ratuszowa 11
03-450 Warszawa
Sąd Rej. dla m.st. Warszawy

XIII Wydział Gospodarczy

KRS: 0000069968

NIP: 524 030 35 01

Kapitał zakł.: 752 361,80 zł

www.sigma-not.pl

Nasi partnerzy:

     sitpchem-logo

 

   PSK 2

 

 efc logo

 

 

 

"Ochrona przed Korozją" nr 06/2009

 
Odporność na korozję powłok międzywarstwowych pigmentowanych płatkowym tlenkiem żelaza (błyszcz żelaza) o różnej zawartości struktur płatkowych
BONORA P.L.
LEKKA M.
University of Trento, Department of Materials Engineering,
Lab. of Industrial Corrosion Control, Trento (TN), Italy
Przyczepność, reakcje elektrochemiczne i właściwości barierowe powłok nałożonych na czyste, dobrze przygotowane podłoże to parametry odpowiedzialne za zwiększenie trwałości konstrukcji. Przeprowadzono badania mikronizowanych proszków błyszczu żelaza (MIOx), w celu oceny możliwości zastosowania ich jako pigmentów antykorozyjnych zastępujących częściowo pył cynkowy w gruntach lub międzywarstwach, zarówno organicznych, jak i nieorganicznych. W badaniach porównano trzy rodzaje powłok międzywarstwowych zawierających mikę (MICA) i dwa różne rodzaje pigmentów MIOx. Pierwszy rodzaj MIOx to gatunek A zgodny z ISO 10601 o zawartości struktur płatkowych ok. 80%, drugi rodzaj badanego pigmentu miał budową sześcienną a zawartość struktur płatkowych wynosiła ok. 10%. Badany system powłokowy składał się z epoksydowej powłoki gruntowej o grubości 50 µm i poksydowej powłoki międzywarstwowej o grubości 120 µm zawierającej 23,4% m/m MICA lub 43,3% m/m dwóch różnych rodzajów MIOx. Próbki eksponowano 1500 h w komorze wilgotnościowej, kontrolując je co 100 h, oraz 8 cykli w komorze do badania odporności na czynniki atmosferyczne zgodnie z ISO 103040 (1 cykl obejmował: 3 dni – natrysk solanki, 3 dni – działanie UV, 1 dzień – 23oC, 50% wilg. wzgl.), kontrolując je na końcu każdego cyklu. Próbki oceniano wizualnie pod kątem obecności wżerów i pęcherzy. Wybrane próbki oceniono ponadto metodą elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej (EIS). Po zakończeniu każdego testu wykonano również badania metodą spektroskopii FTIR i metodą kolorymetryczną, w celu oceny ogólnej degradacji spoiwa. Badania wykazały, że obydwa badane pigmenty MIOx odznaczają się o wiele lepszymi właściwościami ochronnymi niż pigmenty MICA. Na próbkach zawierających pigmenty MICA pierwsze wżery korozyjne pojawiły się po 200 h ekspozycji w komorze wilgotnościowej i po 2 tygodniach badań w warunkach cyklicznych. Duża zawartość struktur płatkowych w pierwszym rodzaju pigmentu MIOx zapewnia otrzymanie powłok o bardzo dobrych właściwościach barierowych. Na powłokach zawierających ten rodzaj pigmentu pierwsze wżery (stwierdzone metodą EIS) pojawiły się po 900-1200 h ekspozycji w komorze wilgotnościowej i po 5–7 cyklach badań w zmiennych warunkach, podczas gdy na powłokach zawierających pigment o budowie sześciennej pierwsze wżery pojawiły się, odpowiednio, po 600–900 h i 2–4 cyklach. Różnice w fotodegradacji spoiwa również potwierdzają lepsze właściwości pigmentów płatkowych MIOx.
Słowa kluczowe: powłoki międzywarstwowe, płatkowy tlenek żelaza (błyszcz żelaza), właściwości barierowe
Laserowe znakowanie powłok
GREISIGER H.
SCHAUER T.
MAURER R.
Forschungsinstitut für
Pigmente und Lacke, Stuttgart, Germany
Znakowanie laserowe może być aktualnie realizowane na drodze ablacji, czyli lokalnego usuwania powłoki reagującej na promienie laserowe, pod warunkiem stosowania pod powłoką właściwą dodatkowej powłoki wspomagającej. Na drodze modyfikacji powłoki właściwej substancjami pomocniczymi okazało się możliwe znakowanie laserowe bez powłoki pomocniczej, prowadzące do racjonalizacji całego procesu. Interesującą alternatywę dla znakowania ablacyjnego przedstawia znakowanie bezablacyjne, które nie może być jednak realizowane na drodze konwencjonalnej karbonizacji lub pienienia powłok, prowadzących do ich niszczenia. Modifi kacja powłok za pomocą substancji termochromowych z jednoczesną optymalizacją parametrów lasera umożliwiła znakowanie bezablacyjne bez uszkadzania powłok.
Słowa kluczowe: ablacyjne znakowanie laserowe, bezablacyjne znakowanie laserowe, powłoki
Renowacja powłok antykorozyjnych nowej generacji na mostach stalowych – wpływ jakości wykonania zabezpieczeń pierwotnych i charakterystyki stosowanych wtedy farb
KRÓLIKOWSKA A.
Instytut Badawczy Dróg i Mostów, Warszawa
Na mostach stalowych w Polsce stosuje się w ostatnich latach dwa typy zabezpieczeń antykorozyjnych: samodzielny system epoksydowo/poliuretanowy lub ten sam system, nakładany na dużych obiektach mostowych na powłokę cynkową natryskiwaną cieplnie. Przewidywana trwałość takiego systemu, to co najmniej 15 lat. Ponieważ systemy te zostały wprowadzone do stosowania w latach 80., a w Polsce w późnych latach 90., to jeszcze brak jest doświadczeń z ich renowacją. W 2008 roku przeprowadzono pierwszą renowację częściową takiego systemu na obiekcie mostowym o powierzchni konstrukcji stalowej ponad 50 000 m2. Trudności, które wyniknęły podczas prowadzenia tych prac rzucają nowe światło zarówno na konieczność zmian technologii zabezpieczania nowych obiektów, jak i na dobór systemu renowacyjnego i technologię wykonania prac renowacyjnych. Omówiono te problemy i propozycje ich rozwiązania.
Słowa kluczowe: zabezpieczenia antykorozyjne, renowacja systemów powłokowych
Powłoki pęczniejące do przeciwogniowego zabezpieczania konstrukcji stalowych
ZUBIELEWICZ M.
Instytut Inżynierii Materiałów
Polimerowych i Barwników,
Oddział Zamiejscowy Farb i Tworzyw w Gliwicach
Do zabezpieczania konstrukcji stalowych przed działaniem ognia stosuje się głównie powłoki pęczniejące. Tego typu powłoki tworzą pod wpływem wysokich temperatur spęcznioną warstwę izolacyjną, która spowalniając nagrzewanie się stali do temperatury krytycznej zapobiega zawaleniu się konstrukcji i umożliwia ewakuację ludzi ze strefy zagrożenia. Omówiono skład, mechanizm działania, metody badań oraz trwałość powłok pęczniejących w warunkach wilgotnych.
Słowa kluczowe: zabezpieczenie przeciwpożarowe, powłoki pęczniejące, mechanizm działania, skład farb pęczniejących, metody badania, trwałość powłok pęczniejących
Metody badań odporności na ogień powłok i konstrukcji w przemyśle okrętowym. Podstawy prawne i wymagania
SZYDŁOWSKA-HERBUT G.
Centrum Techniki Okrętowej S.A.
Przedstawiono wymagania w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego stawiane powłokom malarskim do stosowania w pomieszczeniach mieszkalnych statków i konstrukcjom stanowiącym przegrody przeciwpożarowe (pokłady, grodzie, sufity, drzwi itp.) oraz metody badań odporności na ogień tych wyrobów.
Słowa kluczowe: ognioodporność, powłoki, konstrukcje okrętowe
Dwu- i trójpigmentowe systemy samorozwarstwiające się – właściwości ochronne i dekoracyjne
LANGER E.
KUCZYŃSKA H.
KAMIŃSKA-TARNAWSKA E.
Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych
i Barwników, Oddział Zamiejscowy Farb i Tworzyw w Gliwicach
Prace własne i badania prowadzone w wielu ośrodkach na świecie wskazują na możliwość uzyskania dwuwarstwowych systemów lakierowych z homogenicznego roztworu dwóch żywic. Problemem dotychczas nierozwiązanym jest uzyskanie samorozwarstwiającego się systemu pigmentowanego. Badano samorozwarstwiające się systemy lakierowe: żywica epoksydoważywica akrylowa z udziałem dwóch pigmentów barwiących i kryjących oraz pigmentu antykorozyjnego. Stopień separacji fazowej systemów oznaczano metodą ATR FTIR, a rozkład pigmentów w przekroju poprzecznym powłoki – metodami analitycznymi i przez pomiar różnicy barwy. Właściwości powłok: mechaniczne, dekoracyjne i ochronne porównano do tychże dla tradycyjnych systemów dwuwarstwowych nakładanych „warstwa po warstwie”. Stwierdzono, że systemy samorozwarstwiające się wykazują, za wyjątkiem połysku i retencji połysku, lepsze właściwości od klasycznych.
Słowa kluczowe: kompozycje samorozwarstwiąjące się, separacja fazowa, kompatybilność, właściwości antykorozyjne, pigmenty