Dostęp on-line do artykułów 2004-2022

Redakcja

ul. Chopina 6, pok. 202

44-100 Gliwice
tel.: 32 231 02 24

Wydawnictwo

SIGMA-NOT Sp. z o.o.

ul. Ratuszowa 11
03-450 Warszawa
Sąd Rej. dla m.st. Warszawy

XIII Wydział Gospodarczy

KRS: 0000069968

NIP: 524 030 35 01

Kapitał zakł.: 752 361,80 zł

www.sigma-not.pl

Nasi partnerzy:

     sitpchem-logo

 

   PSK 2

 

 efc logo

 

 

 

"Ochrona przed Korozją" nr 07/2007

 
 
 
 
 
 

Właściwości elektrochemiczne i korozyjne stopów Rex 734 i Panacea P558 w roztworze H2SO4

BŁASZCZYK T.
BURNAT B.
LENIART A.
SCHOLL H.
Uniwersytet Łódzki, Katedra Chemii Ogólnej i Nieorganicznej, Łódź
Przeprowadzono pomiary właściwości elektrochemicznych i korozyjnych stopów Rex 734 i Panacea P558 w odtlenionym roztworze 0,5 mol/dm3 H2SO4 w temperaturze 25oC (298 K). Wyznaczono swobodne potencjały korozyjne (w otwartym obwodzie), charakterystyki woltamperometryczne według Stern-Geary’ego i Tafela, krzywe potencjodynamiczne w szerokim zakresie anodowej polaryzacji oraz elektrochemiczne charakterystyki impedancyjne (EIS) w wybranych potencjałach polaryzacji. Swobodne potencjały korozyjne, opory polaryzacji i swobodne prądy korozyjne oraz charakterystyki Tafela obydwu stopów są do siebie zbliżone. Krzywe potencjodynamiczne i impedancyjne w szerokim zakresie anodowej polaryzacji są podobne do siebie aż do potencjału 0,9 V, w którym zaczyna się elektroroztwarzanie stopów. Powyżej tego potencjału charakterystyki potencjodynamiczne i impedancyjne różnią się. W badanym roztworze H2SO4 stwierdzono zachodzenie korozji równomiernej obydwu stopów. Ujawniona po korozji struktura powierzchni stopu Rex 734 jest drobnokrystaliczna, natomiast struktura powierzchni stopu Panacea P558 cechuje się dużymi krystalitami o zróżnicowanych kształtach. W analizie wyników impedancji zaproponowano dwa elektryczne modele zastępcze – prosty dla zakresu wysokich częstotliwości sygnału harmonicznego i złożony – dla pełnego spektrum częstotliwości. Wykonane badania potwierdziły zasadniczą różnicę w typie korozji badanych stopów w roztworze 0,5 mol/dm3 H2SO4 w porównaniu do korozji w roztworach zawierających jony Cl-.
Słowa kluczowe: stopy biomedyczne, korozja, elektrochemiczna spektroskopia impedancyjna
Wpływ rodzaju obróbki cieplnej wielowarstwowych powłok SiO2 otrzymanych metodą zol-żel na zachowanie korozyjne stali nierdzewnej typu 316L
CHĘCMANOWSKI J.
SZCZYGIEŁ B.
Zakład Inżynierii Powierzchni, Katalizy i Korozji, Politechnika Wrocławska, Wrocław
Otrzymano wielowarstwowe powłoki ochronne SiO2 na stali chirurgicznej typu 316L wykorzystując metodę zol-żel. Powłoki ceramiczne otrzymano metodą zanurzeniową z zolu, w którym prekursorem był tetraetoksysilan (TEOS). Pozostałe składniki zolu to: alkohol etylowy, kwas azotowy (V) oraz kwas octowy. Powłoki 2-, 4-, 6-, 8-, i 10-warstwowe wypalano w temperaturze 400 oC stosując dwie różne metody obróbki cieplnej. Pierwsza polegała na spiekaniu każdej kolejno naniesionej warstwy, a druga na zastosowaniu jednorazowego spiekania po naniesieniu ostatniej warstwy w powłoce. Określono wpływ rodzaju obróbki cieplnej oraz ilości warstw w powłoce na właściwości ochronne powłok w roztworze Ringera. Na podstawie stałoprądowych badań elektrochemicznych dokonano oceny właściwości ochronnych powłok wykorzystując dwie arbitralnie wybrane wielkości: i–750 mV oraz E2 µAcm^-2. Wyznaczono opór polaryzacyjny (Rp) oraz przepuszczalność powłoki (P). Wykazano, że liczba warstw oraz obróbka cieplna powłok na stali 316L wpływa na ich właściwości ochronne.
Słowa kluczowe: zol-żel, powłoka SiO2, krzywa polaryzacyjna
Korozja mikrobiologiczna szkła optycznego
BARTOSIK M.
ŻAKOWSKA Z.
Instytut Technologii Fermentacji i Mikrobiologii, Politechnika Łódzka
KLIMEK L.
Instytut Inżynierii Materiałowej, Politechnika Łódzka
SZUMIGAJ J.
Instytut Technologii Fermentacji i Mikrobiologii, Politechnika Łódzka
Badano odporność szkła optycznego BaK4 na działanie mikroorganizmów w warunkach modelowych oraz naturalnych warunkach gleby kompostowej. Na podstawie obserwacji w skaningowym mikroskopie elektronowym stwierdzono, że proces korozji testowanego materiału zachodzi szybciej pod wpływem działania naturalnej mikroflory glebowej. Obszary pochodzenia organicznego mogą wskazywać na utworzenie na powierzchni szkła biofilmu. Testowanie szkła optycznego powinno odbywać się, zarówno w warunkach modelowych, jak i środowiska naturalnego.
Słowa kluczowe: szkło optyczne, korozja mikrobiologiczna, analiza rentgenowska EDX

Newsletter