Dostęp on-line do artykułów 2004-2022

Redakcja

ul. Chopina 6, pok. 202

44-100 Gliwice
tel.: 32 231 02 24

Wydawnictwo

SIGMA-NOT Sp. z o.o.

ul. Ratuszowa 11
03-450 Warszawa
Sąd Rej. dla m.st. Warszawy

XIII Wydział Gospodarczy

KRS: 0000069968

NIP: 524 030 35 01

Kapitał zakł.: 752 361,80 zł

www.sigma-not.pl

Nasi partnerzy:

     sitpchem-logo

 

   PSK 2

 

 efc logo

 

 

 

"Ochrona przed Korozją" nr 04/2007

Adsorpcyjne i inhibitujące właściwości fosfonowych pochodnych hydrazyny i hydroksyloaminy »
Elektrochemiczna ocena jakości powłok fosforanowych »
Wpływ nanocząstek SiC na właściwości mechaniczne i ochronne powłok lakierowych »
Odporność korozyjna chemicznych kompozytowych powłok niklowych »
Odporność korozyjna układów kompozytowych z powłokami zol-żel »
Badania kinetyki wzrostu oraz odporności korozyjnej zanurzeniowych powłok cynkowo-aluminiowych na wybranych stalach »
Oznaczanie form wodoru w metalach elektrochemicznymi metodami przenikania i desorpcji »
Czy metale nanokrystaliczne są bardziej odporne na korozję? »
Wpływ promieniowania ultrafioletowego na porowatość powłok epoksydowych »
Nowe nietoksyczne inhibitory korozji i odkładania się osadów dla układów wodnych »
Zastosowanie wyselekcjonowanych związków fosforoorganicznych do opracowania wielofunkcyjnych preparatów inhibitorowych »
Korozja wysokotemperaturowa natryskiwanych HVOF powłok z fazami FeAl-FexAly w atmosferze: N2 + 9% O2 + 0,2% HCl + 0,08% SO2 »
Wpływ wysokotemperaturowej korozji na zmianę struktury warstwy przypowierzchniowej żeliwa z grafitem płatkowym »
Badania kinetyki początkowego stadium powstawania zanurzeniowych powłok cynkowych na stopach żelaza z różną zawartością krzemu »
Ochrona katodowa. Nowe uwarunkowania wynikające z norm europejskich »
Miedź i cynk w obiegach wodno-parowych bloków 360 MW »
Odporność na korozję wysokotemperaturową powłok Al-Si wytwarzanych na stopach TiAl »
Nowe podejście do formułowania powłokowych systemów ochronno-dekoracyjnych »
System wieloczęstotliwościowej tomografii impedancyjnej »
Identyfikacja zmian zawartości tlenu w warstwie wierzchniej powłok galwanicznych w kontakcie z tkanką żywą »
 
Adsorpcyjne i inhibitujące właściwości fosfonowych pochodnych hydrazyny i hydroksyloaminy
FALEWICZ P.
DRELA I.
KLAKOČAR-CIEPACZ M.
Politechnika Wrocławska, Zakład Inżynierii Powierzchni, Katalizy i Korozji
Określono zależności stopnia pokrycia powierzchni (Θ) stali St3 od stężenia kwasu hydroksylaminobismetylofosfonowego i kwasu hydrazynotetrametylofosfonowego w wodzie modelowej. Stopień pokrycia wyznaczono metodą testu elektrochemicznego i metodą potencjokinetyczną. Wyznaczono izotermę adsorpcji Frumkina i obliczono wartości swobodnej energii adsorpcji oraz stałą atrakcyjną charakteryzującą oddziaływanie międzycząsteczkowe. Metodą grawimetryczną wyznaczono skuteczność ochrony stali St3 w wodzie modelowej przy stężeniu badanych kwasów 30 mg/dm3. Stwierdzono bardzo wysoką aktywność powierzchniową obu kwasów a także bardzo wysoką skuteczność ochrony inhibitorowej.
Słowa kluczowe: woda modelowa, stal węglowa, kwas hydroksylaminobismetylofosfonowy, kwas hydrazynotetrametylofosfonowy, adsorpcja, inhibitor
Elektrochemiczna ocena jakości powłok fosforanowych
FLIS J
Instytut Chemii Fizycznej PAN
Warszawa
Wykonano pomiary impedancyjne w roztworach Na2HPO4 o stężeniach 5·10-4 – 0,1 M na stali i na elektroosadzonym Zn oraz Zn-12% Ni przed i po fosforanowaniu. Do elektrochemicznej oceny powłok fosforanowych wybrano 0,005 M Na2HPO4 ze względu na małą agresywność i silne zróżnicowanie elektrochemicznego zachowania materiałów fosforanowanych i niefosforanowanych. Badania mikroskopowe na zarysowanych powłokach po zanurzeniu do tego roztworu wykazały powstawanie osadów fosforanów na odsłoniętej powierzchni Zn i w mniejszym stopniu na Zn-12% Ni, ale nie na stali. Wskazuje to na możliwość zaleczania istniejących porów podczas pomiarów. Zaproponowano ocenę porowatości powłok na podstawie pomiarów impedancyjnych po odsłanianiu powierzchni metalicznego podłoża poprzez sukcesywne zarysowanie.
Słowa kluczowe: powłoki fosforanowe, porowatość, impedancja, zarysowanie
Wpływ nanocząstek SiC na właściwości mechaniczne i ochronne powłok lakierowych
ZUBIELEWICZ M.
Instytut Przetwórstwa Tworzyw Sztucznych "METALCHEM",
Oddział Zamiejscowy Farb i Tworzyw, Gliwice
Przeprowadzono badania wpływu nanocząstek SiC na właściwości wyrobów lakierowych i powłok. Nanocząstki wprowadzono do wyrobów lakierowych niepigmentowanych i pigmentowanych, opartych na rozpuszczalnikowym spoiwie poliuretanowym i akrylowym. Stwierdzono, że nanocząstki SiC poprawiają odporność powłok, zarówno niepigmnetowanych jak i pigmentowanych, na zarysowanie oraz zwiększają właściwości ochronne powłok niepigmentowanych. W przypadku powłok pigmentowanych duży dodatek SiC zwiększa tendencję powłok do pęcherzenia w warunkach korozyjnych, przez co pogarsza ich skuteczność ochronną. Główną rolę w ochronie przed korozją w przypadku powłok pigmentowanych odgrywają pigmenty antykorozyjne i nie można ich wyeliminować z receptur farb, zastępując nanocząstkami SiC. Można natomiast na podstawie modelu SIMPLEX znaleźć optymalny skład farb, z udziałem nanocząstek SiC i pigmentów antykorozyjnych, który zapewnia zarówno dobre właściwości mechaniczne jak ochronne powłok lakierowych.
Słowa kluczowe: nanocząstki, SiC, odporność na zarysowanie, ochrona przed korozją
Odporność korozyjna chemicznych kompozytowych powłok niklowych
SZCZYGIEŁ B.
LASZCZYŃSKA A.
Politechnika Wrocławska, Wydział Chemiczny,
Otrzymano chemiczne powłoki stopowe Ni-P i powłoki kompozytowe Ni- P-ZrO2 z kąpieli opartej na diwodorofosforanie (I) sodu oraz kwasie aminooctowym. Parametrami zmiennymi były: pH kąpieli i zawartość ZrO2 w kąpieli. Tlenek cyrkonu (IV) wbudowywany w powłokę nie powoduje zauważalnego wzrostu stopnia jej spękania. Zwiększenie pH kąpieli łączy się ze zmniejszeniem ilości P oraz ZrO2 i obniżeniem odporności korozyjnej powłoki w środowisku Na2SO4. Świadczą o tym zmiany wartości prądu korozyjnego i oporu polaryzacyjnego. Właściwości ochronne chemicznych powłok Ni-P-ZrO2 zależą od kilku czynników, w tym od: struktury, zawartości fosforu i obecności cząstek drugiej fazy. ZrO2 obecny w powłoce powoduje zwiększenie prądu korozyjnego.
Słowa kluczowe: powłoka niklowa, chemiczne osadzanie, ZrO2, odporność korozyjna
Odporność korozyjna układów kompozytowych z powłokami zol-żel
CHĘCMANOWSKI J.
SZCZYGIEŁ B.
Politechnika Wrocławska, Wydział Chemiczny,
Omówiono możliwości otrzymywania powłok ochronnych metodą zol-żel. Przedstawiono zastosowanie metody zol-żel do ochrony stali nierdzewnej typu 316L w środowiskach płynów ustrojowych oraz stopów typu FeCrAl5 podczas pracy w wysokiej temperaturze. Otrzymane powłoki SiO2 modyfi kowane krzemionką o różnej powierzchni właściwej oraz średnicy cząstek spowodowały kilkukrotny wzrost oporu polaryzacyjnego względem stali 316L. Niewielkie zmiany preparatyki otrzymywania warstw mają istotny wpływ na ich jakość.
Słowa kluczowe: zol-żel, kompozyt, powłoka ochronna
Badania kinetyki wzrostu oraz odporności korozyjnej zanurzeniowych powłok cynkowo-aluminiowych na wybranych stalach
LIBERSKI L.
KANIA H.
PODOLSKI P.
TATAREK A.
Politechnika Śląska Katowice, Katedra Technologii Stopów Metali i Kompozytów

FIAŁEK M.
PAWLUKIEWICZ B.
Fabryka Sprzętu i Narzędzi Górniczych Grupa Kapitałowa FASING S.A., Katowice
W artykule przedstawiono wyniki badań nad otrzymywaniem powłok cynkowo- aluminiowych w procesie podwójnego zanurzania na wybranych gatunkach stali stosowanych do wytwarzania łańcuchów. Określono kinetykę wzrostu oraz ujawniono strukturę powłok na stali St44-2, 23MnNiCrMo52, 27MnSi5 i 18G2AA w zależności od czasu zanurzenia w kąpieli ZnAl. Określono skład fazowy powłok otrzymanych na tych materiałach. Przeprowadzono badania parametrów elektrochemicznych procesów korozji oraz przyśpieszone laboratoryjne badania w obojętnej mgle solnej. Odporność korozyjną powłok ZnAl porównano z odpornością korozyjną zanurzeniowych powłok cynkowych. Stwierdzono, że zastosowanie metody dwustopniowej gwarantuje otrzymanie ciągłych powłok cynkowo-aluminiowych, o prawidłowej budowie niezależnej od struktury metalizowanej stali. Stwierdzono, że badane powłoki ZnAl charakteryzują się lepszą odpornością korozyjną od powłok cynkowych.
Słowa kluczowe: cynkowanie zanurzeniowe, powłoki cynkowo-aluminiowe, podwójne zanurzanie materiały na łańcuchy
Oznaczanie form wodoru w metalach elektrochemicznymi metodami przenikania i desorpcji
ZAKROCZYMSKI T.
Instytut Chemii Fizycznej PAN
Warszawa
W pracy przedstawiono wygodną i dokładną metodę oznaczania różnych form wodoru pochłoniętego przez metal. Metoda oparta jest na klasycznej elektrochemicznej technice pomiaru szybkości przenikania wodoru i jej adaptacji do pomiarów szybkości desorpcji wodoru z dwóch stron uprzednio naładowanej membrany. Najpierw z przebiegu krzywych częściowego spadku lub wzrostu szybkości przenikania wodoru przez membranę określa się współczynnik dyfuzji sieciowej wodoru. Następnie, na podstawie analizy krzywych szybkości desorpcji wodoru określa się ilości wodoru dyfuzyjnego i związanego z pułapkami, jak również rozmieszczenie tych form wodoru w membranie. Dla przykładu rozpatrzono absorpcję wodoru w katodowo nawodorowanym żelazie Armco.
Słowa kluczowe: żelazo Armco, wodór, absorpcja, dyfuzja, pułapkowanie
Czy metale nanokrystaliczne są bardziej odporne na korozję?
KRÓLIKOWSKI A.
Politechnika Warszawska, Wydział Chemiczny
Omówiono wpływ struktury nanokrystalicznej na procesy korozji metali i stopów. Materiały nanokrystaliczne zbudowane są z krystalitów o rozmiarach w zakresie 1–100 nm. W porównaniu do konwencjonalnych materiałów krystalicznych, mają one bardzo duże stężenie defektów krystalicznych (znaczący udział obszarów międzykrystalicznych), co prowadzi do ich większej reaktywności i szybszych procesów dyfuzyjnych. Z drugiej strony wykazują większą jednorodność chemiczną (powstają w nich metastabilne, przesycone roztwory stałe, a wydzielenia wtórnych faz czy zanieczyszczeń są rozłożone na dużej powierzchni obszarów międzykrystalicznych), co osłabia działanie mikroogniw korozyjnych na ich powierzchni. W przypadku korozji tych materiałów w stanie aktywnym, wysoka reaktywność oznacza przyspieszenie reakcji korozyjnych, ale większa jednorodność chemiczna powoduje ich spowolnienie i bardziej równomierny przebieg. Natomiast w przypadku korozji w stanie pasywnym, większa reaktywność i dyfuzyjność stopów nanokrystalicznych prowadzą do szybkiego tworzenia warstw pasywnych, ale właściwości ochronne tych warstw są wynikiem przeciwstawnych oddziaływań dużego stężenia defektów krystalicznych i większej jednorodności chemicznej podłoża. Te wnioski zilustrowano wynikami badań eksperymentalnych, zaczerpniętych z literatury. Wykazano, że w porównaniu do grubokrystalicznych odpowiedników, metaliczne materiały nanokrystaliczne wykazują zarówno większą jak i mniejszą odporność korozyjną. Jednak dla większości z nich stwierdzono bardziej równomierny przebieg korozji ogólnej i lepszą odporność na korozję wżerową. Wskazano na przyczyny rozbieżności publikowanych wyników badań.
Słowa kluczowe: stopy nanokrystaliczne, korozja, aktywne roztwarzanie, pasywność, korozja lokalna
Wpływ promieniowania ultrafioletowego na porowatość powłok epoksydowych
KOTNAROWSKA D.
Politechnika Radomska, Wydział Mechaniczny
KLASEK T.
Politechnika Radomska, Wydział Nauczycielski
W artykule przedstawiono wyniki badań porowatości powłok epoksydowych, poddanych oddziaływaniu promieniowania ultrafi oletowego. Oceniono również wpływ porowatości starzonych powłok na ich nasiąkliwość wodą. Do oceny destrukcji (stopnia utlenienia) powłok epoksydowych, starzonych pod wpływem promieniowania ultrafi oletowego, zastosowano badania spektroskopowe w podczerwieni. Natomiast do oceny kinetyki rozwoju porów w starzonych powłokach zastosowano porozymetrię rtęciową. Przeprowadzone badania porozymetryczne powłok epoksydowych udowodniły zwiększenie porowatości powłok, poddanych starzeniu promieniowaniem ultrafi oletowym. Objętość porów uległa zwiększeniu - średnio o ponad 27% – dla starzenia w ciągu 1200 godzin.
Słowa kluczowe: powłoka epoksydowa, starzenie promieniowaniem ultrafi oletowym, porowatość, nasiąkliwość wodą powłok
Nowe nietoksyczne inhibitory korozji i odkładania się osadów dla układów wodnych
DRELA I.
FALEWICZ P.
ZARYCKA A.
Politechnika Wrocławska
Omówiono aktualne kierunki badań nad nowymi, wysokoefektywnymi i nietoksycznymi inhibitorami korozji oraz odkładania się osadów w układach wody chłodzącej i grzewczej, ze szczególnym uwzględnieniem związków aminofosfonowych. Przedstawiono wyniki badań inhibitowania korozji stali węglowej w miękkiej wodzie przez mieszaniny kwasu hydroksylamin obis(metylofosfonowego) (HABMF) i jonów Zn2+ oraz wyniki inhibitowania wytrącania CaCO3 z roztworów wodnych przez HABMF. Stwierdzono, że HABMF wykazuje dobre właściwości antyosadowe już przy stężeniu ok. 10 mg/dm3, natomiast zapewnia dobrą ochronę stali przed korozją przy stężeniu ok. 50 mg/dm3 lecz tylko wtedy, gdy jest stosowany z równomolową ilością jonów Zn2+.
Słowa kluczowe: woda chłodząca, woda grzewcza, inhibitor korozji, inhibitor odkładania osadu, związek fosfonowy
Zastosowanie wyselekcjonowanych związków fosforoorganicznych do opracowania wielofunkcyjnych preparatów inhibitorowych
FALEWICZ P.
KUCZKOWSKA S.
DRELA I.
SPYCH A.
Politechnika Wrocławska, Zakład Inżynierii Powierzchni, Katalizy i Korozji
Badano inhibicyjne właściwości wybranych mieszanin kwasów fosforoorganicznych metodą testu elektrochemicznego, metodą potencjodynamiczną oraz metodą testu antyosadowego. Jako dodatki zwiększające skuteczność działania mieszanin, zastosowano jony Zn2+ i bezwodnik ftalowy. Najlepsze wyniki uzyskano dla mieszanek inhibitorowych oznaczonych w tekście numerami I, VI i VII.
Słowa kluczowe: inhibitor korozji, układ wodny, odkładanie osadu, związki fosfonowe
Korozja wysokotemperaturowa natryskiwanych HVOF powłok z fazami FeAl-FexAly w atmosferze: N2 + 9% O2 + 0,2% HCl + 0,08% SO2
FORMANEK B.
Politechnika Śląska, Katowice

SZCZUCKA-LASOTA B.
Wyższa Szkoła Zarządzania Ochroną Pracy, Katowice
W artykule przedstawiono wybrane wyniki badań korozji wysokotemperaturowej powłok, typu FexAly-Al2O3, natryskiwanych metodą naddźwiękową. Cykliczny test korozyjny, przeprowadzono w warunkach laboratoryjnych w temperaturze 600oC, czasie 500 godzin, w agresywnej atmosferze zawierającej związki chloru i siarki. Podczas testu obserwowano zmiany korozyjne zachodzące na powierzchni badanych materiałów, rejestrowano krzywe zmian masy próbek oraz wyznaczono stałe przyrostu masy. Przy pomocy mikroanalizy rentgenowskiej oraz rentgenowskiej analizy fazowej określono skład chemiczny i fazowy powstałych produktów korozji. Analizując drogę dyfuzji siarki dla układów trójskładnikowych, diagramy termodynamicznej stabilności faz i porównując uzyskane wyniki z danymi literaturowymi zaproponowano mechanizm korozji wysokotemperaturowej powłok z fazami międzymetalicznymi FexAly. Przeprowadzone badania potwierdziły wysoką odporność kompozytowych powłok z fazami międzymetalicznymi i ich przydatność dla zastosowań do pracy w temperaturze podwyższonej i wysokiej w korozyjnych atmosferach.
Słowa kluczowe: korozja wysokotemperaturowa, fazy międzymetaliczne, powłoki HVOF
Wpływ wysokotemperaturowej korozji na zmianę struktury warstwy przypowierzchniowej żeliwa z grafitem płatkowym
JĘDRZEJCZYK D.
HAJDUGA M.
Akademia Techniczno-Humanistyczna, Zakład Inżynierii Materiałowej, Bielsko-Biała
W pracy przedstawiono wpływ wysokotemperaturowej korozji (850-1050oC, 4-12 godzin) na kinetykę utleniania oraz zmiany struktury warstwy przypowierzchniowej cylindrycznych próbek o średnicy ø = 11 mm i długości l = 110 mm wykonanych z żeliwa z grafitem płatkowym (3,3%C; 1,7%Si; 0,5% Mn; 0,06%P; 0,06%S). Badania wykonano w oparciu o kompleksową analizę metalograficzną. Celem pracy było zweryfikowanie mechanizmu utleniania i określenie optymalnych parametrów utleniania z punktu widzenia dalszej obróbki powierzchniowej, takiej jak cynkowanie, malowanie galwaniczne, itp.
Słowa kluczowe: wysokotemperaturowa korozja, żeliwo, obróbka powierzchniowa
Badania kinetyki początkowego stadium powstawania zanurzeniowych powłok cynkowych na stopach żelaza z różną zawartością krzemu
LIBERSKI P.
TATAREK A.
KANIA H
Politechnika Śląska Katowice, Katedra Technologii Stopów Metali i Kompozytów,
W pracy opisano przebieg kinetyki rozpuszczania modelowych stopów żelaza z dodatkiem krzemu w ciekłym cynku odzwierciedlające niekorzystne zjawiska podwyższonej reaktywności w układzie żelazo-cynk. Eksperymenty wygrzewania w temperaturze 440ºC (713K) przeprowadzono w taki sposób, aby wyeliminować mechaniczne i konwekcyjne mieszanie kąpieli cynkowej, co pozwoliło na analizę zjawisk rozpuszczania i transportu masy na drodze dyfuzji substratów. Określono stałe szybkości reakcji rozpuszczania dyfuzyjnego stopów żelazo-krzem w ciekłym cynku w warstewce cieczy na granicy ciało stałe-ciecz przesyconej materiałem rozpuszczonym określanej jako warstwa Nernsta. Zastosowana procedura umożliwiła określenie przebiegu reakcji zachodzącej w badanym układzie w pierwszym stadium tworzenia się powłoki ochronnej w kąpieli cynkowej.
Słowa kluczowe: cynkowanie zanurzeniowe, powłoka cynkowa, układ Fe- Zn-Si, rozpuszczanie, dyfuzja
Ochrona katodowa. Nowe uwarunkowania wynikające z norm europejskich
SOKÓLSKI W.
SPZP CORRPOL, Gdańsk
Technologia ochrany katodowej w Polsce, pomimo wielu lat izolacji od najnowszej techniki światowej, rozwijała się w II połowie ubiegłego wieku równolegle z przodującymi krajami europejskimi. Wstąpienie Polski do Unii Europejskiej i przejęcie w sposób automatyczny zachodniej kultury technicznej w formie wymagań normalizacyjnych w tej dziedzinie, nieste ty nie odbiło się znaczącym postępem w praktyce przemysłowej. Brak nakazu stosowa nia norm z jednej strony, a ugruntowane stare przyzwyczajenia i powiązania kooperacyjne z drugiej strony, przy jednoczesnym praktycznym braku edukacji i dostępu do literatury tech nicz nej stworzyły groźną barierę rozwojową. W pracy przedstawiono w skrócie wybrane aktualne normy europejskie z zakresu ochrony katodowej i omówiono je w kontekście rozwoju i aktualnego stanu techniki w Polsce.
Słowa kluczowe: ochrona katodowa, normalizacja, aktualny stan techniki
Miedź i cynk w obiegach wodno-parowych bloków 360 MW
KRÓL S.
Politechnika Opolska
Wydział Mechaniczny

BEDNAREK G.
PRZEGALIŃSKI K.
BOT Elektrownia "Bełchatów" S.A.

PIETRZYK P.
WÓJCIK J.
BOT Elektrownia "Opole" S.A.
Przedstawiono przebieg procesów niszczących przepływowych urządzeń energetycznych wykonanych ze stopów miedzi (mosiądzów). Wykazano, że procesy roztwarzania mosiądzów powodują wprowadzanie do roztworu (obiegu wodno-parowego) jonów miedzi i cynku. Pierwiastki te w formie związków CuO lub/i Cu2O wydzielają się na powierzchniach wewnętrznych rur parownika oraz łopatkach wysokoprężnej części turbiny pogarszając warunki pracy. Zaproponowano stosowanie na rury wymienników ciepła stali austenitycznych, a najlepiej tytanu i jego stopów.
Słowa kluczowe: korozja mosiądzów, parownik kotła, turbina
Odporność na korozję wysokotemperaturową powłok Al-Si wytwarzanych na stopach TiAl
GÓRAL M.
HETMAŃCZYK M.
SWADŹBA L.
MENDALA B.
MOSKAL G.
Politechnika Śląska Katowice
Jedną z metod wytwarzania powłok aluminidkowych na stopach żarowytrzymałych jest pokrywanie wodną zawiesiną zawierającą proszki metali Al i Si. Powłokę uzyskuje się poprzez zanurzanie lub natryskiwanie zawiesiny na elementy, a następnie dyfuzyjną obróbkę cieplną. Jako materiał podłoża wykorzystano stop na osnowie faz międzymetalicznych Ti-Al z 7% at. dodatkiem niobu. Powłoki uzyskano poprzez zanurzanie w zawiesinie o różnej zawartości krzemu. Po wysuszeniu próbki poddano obróbce dyfuzyjnej w atmosferze Ar w temperaturze 950oC. Badania metodą rentgenowskiej analizy fazowej wykazały że podstawowym składnikiem powłoki jest wysokoaluminiowa faza TiAl3. Stwierdzono także obecność różnego typu krzemków tytanu. W przypadku powłok uzyskanych z zawiesin o mniejszej zawartości krzemu (do 20% wag.) były to krzemki typu Ti5Si3, natomiast w powłokach z zawiesin wysokokrzemowych obecne były także krzemki typu Ti5Si4,TiSi2 oraz TiSi. Próby utleniania przeprowadzono w cyklach 24 godzinnych w temperaturze 900 i 950oC w powietrzu. Badania prowadzono dla wszystkich próbek z powłokami aluminidkowymi oraz dla próbek bez pokrycia. Stwierdzono łuszczenie się i odpadanie zgorzeliny z powierzchni stopu Ti46Al7Nb bez powłoki oraz znaczne ubytki jej masy w obu temperaturach. Na powierzchni próbek z powłokami ochronnymi powstała jasnożółta, przyczepna do podłoża zgorzelina. W strukturze powłok utlenianych w temperaturze 900oC nie stwierdzono istotnych zmian. W temperaturze 950oC doszło do silnej degradacji powłok ochronnych i powstania wielowarstwowej zgorzeliny. W przypadku powłoki uzyskanej z zawiesiny zawierającej wyłącznie Al miała ona budowę dwuwarstwową, złożoną z rutylu na zewnątrz i tlenku aluminium w strefi e wewnętrznej. W przypadku powłok uzyskanych z zawiesin zawierających krzem zgorzelina miała następującą budowę: TiO2/Al2O3/TiO2+Si.
Słowa kluczowe: powłoki aluminidkowe, stopy TiAl, odporność na utlenianie
Nowe podejście do formułowania powłokowych systemów ochronno-dekoracyjnych
KUCZYŃSKA H.
KUBISTA E.
Instytut Przetwórstwa Tworzyw Sztucznych "Metalchem",
Oddział Zamiejscowy Farb i Tworzyw, Gliwice
Nowoczesne wyroby lakierowe, obok doskonałych właściwości użytkowych, powinny być efektywne pod względem ekonomicznym i ekologicznym. Wiąże się to z minimalizacją pracochłonności nakładania oraz zużycia drogich i ekologicznych komponentów na jednostkę powierzchni powłoki dekoracyjnej lub ochronnej o wymaganej grubości. Można to osiągnąć przez zastosowanie tzw. farb samorozwarstwiających się, spełniających równocześnie rolę systemu ochronnego i dekoracyjnego. W referacie przedstawiono otrzymywanie takich systemów w wyniku mieszania dwóch roztworów niekompatybilnych polimerów, których dobór oparto na charakterystyce termodynamicznej składników. Otrzymane wyniki badań kilku binarnych kompozycji pozwalają na stwierdzenie wyraźnego wpływu na rozdział fazowy parametrów rozpuszczalności, energii powierzchniowej, ciężaru cząsteczkowego oraz innych czynników.
Słowa kluczowe: farby samorozwarstwiające się, separacja fazowa, parametry rozpuszczalności, kompatybilność polimerów
System wieloczęstotliwościowej tomografii impedancyjnej
WÓJTOWICZ S.
NITA K.
SIKORA J.
Instytut Elektrotechniki, Warszawa
W referacie przedstawiono system pomiarowy tomografi i impedancyjnej, w którym zastosowano metodę wieloczęstotliwościową testowania obiektów. Metoda jest szczególnie przydatna w badaniach nieniszczących do wykrywania uszkodzeń korozyjnych, zmian spowodowanych zawilgoceniem, pęknięć i wad materiałowych.
Słowa kluczowe: wieloczęstotliwościowa tomografi a impedancyjna, badania nieniszczące.
Identyfikacja zmian zawartości tlenu w warstwie wierzchniej powłok galwanicznych w kontakcie z tkanką żywą
HAJDUGA M.
Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku Białej, Zakład Inżynierii Materiałowej

ORACZ K.
Śląska Akademia Medyczna, Wydział Lekarski w Zabrzu
W opracowaniu przedstawiono wyniki badań utleniania cyny i niklu jako warstwowych powłok galwanicznych na bazie cienkich drutów z żelaza Armco oraz czystej miedzi. Grubość powłok galwanicznych wynosiła 0,003 mm. Tytułem kontrastu zaimplantowano złoto do tkanki mózgowej i podskórnej szczurów. Analizowano zmiany pierwiastka podstawowego – metalicznego oraz tlenu w badanych mikroobszarach przed i po implantacji. Wstępne wyniki badań wskazują na przechodzenie atomów tlenu z powierzchni niektórych pierwiastków metalicznych do tkanki żywej, szczególnie mózgowej. Informuje to o dyfuzji tlenu i absorpcji przez żywą tkankę tego pierwiastka. Natomiast niektóre z badanych metali wskazują, że dyfuzja i wsteczna dyfuzja tlenu w badanych obszarach pozostaje stabilna.
Słowa kluczowe: implanty, korozja ustrojowa, utlenianie

Newsletter