Dostęp on-line do numerów 2004−2020

Dostęp on-line do pojedynczych artykułów

Redakcja

ul. Chopina 6, pok. 202

44-100 Gliwice
tel./fax: 32 231 02 24

Wydawnictwo

SIGMA-NOT Sp. z o.o.

ul. Ratuszowa 11
03-450 Warszawa
Sąd Rej. dla m.st. Warszawy

XIII Wydział Gospodarczy

KRS: 0000069968

NIP: 524 030 35 01

Kapitał zakł.: 752 361,80 zł

www.sigma-not.pl

Nasi partnerzy:

     sitpchem-logo

 

   PSK 2

 

 efc logo

 

 

 

„Ochrona przed Korozją” nr 10/2015

okładka i spis treści

 

DOI: 10.15199/40.2015.10.1

Cynkowanie wysokotemperaturowe stali wysokokrzemowej

KANIA H.

Politechnika Śląska w Gliwicach, Instytut Nauki o Materiałach, Katowice

W artykule przedstawiono wyniki badań określające charakterystykę zachowania się stali wysokokrzemowej w procesie cynkowania wysokotemperaturowego. Określono kinetykę wzrostu zanurzeniowych powłok cynkowych na podłożu stali o zawartości 0,27% Si w zakresie temperatury 540÷580oC. Ujawniono strukturę powłok i skład fazowy oraz określono skład chemiczny składników strukturalnych powłok. Stwierdzono, że powłoka zbudowana jest ze zwartej warstwy δ1 oraz obszaru dwufazowej mieszaniny δ1 i η. Kinetyka wzrostu powłoki wskazuje, że podniesienie temperatury prowadzi do obniżenia grubości powłoki co może świadczyć o przewadze procesów rozpuszczania nad procesami dyfuzyjnego wzrostu powłoki.

Słowa kluczowe: cynkowanie wysokotemperaturowe, cynkowanie zanurzeniowe, powłoki cynkowe

2015

Vol. 58, nr 10

s. 346-349

Bibliogr. 20

 


 

DOI: 10.15199/40.2015.10.2

Wpływ dodatków stopowych bizmutu i ołowiu na odporność korozyjną powłok cynkowych zanurzeniowych – Morfologia powłok

KOMOROWSKI L.

KRÓLIKOWSKA A.

Instytut Badawczy Dróg i Mostów, Warszawa / Road and Bridge Research Institute, Warsaw

Na odporność korozyjną powłok cynkowych zanurzeniowych wpływa wiele czynników takich jak czas i temperatura cynkowania, rodzaj użytej stali, sposób chłodzenia, a w głównej mierzej skład chemiczny kąpieli cynkowniczej. W części ocynkowni stosuje się ołów jako dodatek stopowy, powodujący poprawienie własności lejnych kąpieli, a zarazem ochronę wanny cynkowniczej. Wpływ dodatków stopowych na odporność korozyjną powłok cynkowych na stali niskokrzemowej i wysokokrzemowej z dodatkami stopowymi ołowiu i bizmutu testowano w komorze solnej i wilgotnościowej. Rozmieszczenie dodatków stopowych na powierzchni powłok, grubość poszczególnych warstw powłok oraz wygląd powłok po testach w komorach korozyjnych obserwowano za pomocą SEM. Zaobserwowano, że korozja ma charakter równomierny w wypadku braku dodatków stopowych oraz lokalny gdy te dodatki występują.

Słowa kluczowe: korozja, powłoki cynkowe zanurzeniowe, dodatki stopowe

2015

Vol. 58, nr 10

s. 350-357

Bibliogr. 26

 


 

DOI: 10.15199/40.2015.10.3

Corrosion inhibition of K-55 carbon steel in diluted potassium chloride solution by polyacrylamide

PALUMBO G.

AGH-University of Science and Technology, Faculty of Foundry Engineering, Krakow, Poland

BAŁKOWIEC A.

Warsaw University of Technology, Faculty of Materials Science and Engineering, Warsaw, Poland

LELEK-BORKOWSKA U.

BANAŚ J.

AGH-University of Science and Technology, Faculty of Foundry Engineering, Krakow, Poland

MIZERA J.

Warsaw University of Technology, Faculty of Materials Science and Engineering, Warsaw, Poland

Badano inhibitujący wpływ poli(akryloamidu) (PAM), stosowanego jako dodatek redukujący lepkość, na szybkość korozji stali węglowej (K-55) w symulowanej cieczy szczelinującej (0,3 M KCl, 0,2 wt. % PAM o pH = 7,8) w warunkach statycznych i hydrodynamicznych. Wyniki badań elektrochemicznych wskazują, że stal węglowa, zarówno w obecności, jak i przy braku inhibitora PAM ulega aktywnemu rozpuszczaniu w badanym roztworze. Jednakże PAM, działając jak inhibitor typu mieszanego, promuje tworzenia się warstwy produktów korozji na powierzchni metalu, które to produkty blokując dostęp środowiska korozyjnego do powierzchni metalu, zmniejszają gęstość prądu katodowego, jak i anodowego. W przypadku długich czasów ekspozycji, aktywność korozyjna metalu zwiększa się wskutek przerwania warstwy produktów korozji i pojawienia się korozji lokalnej. Ponadto stwierdzono, że w warunkach hydrodynamicznych PAM nie tylko promuje tworzenie warstwy ochronnej na powierzchni metalu ale także wpływa własności dynamiczne roztworu, zmniejszając tarcie ścinające pomiędzy powierzchnią metalu i płynnym medium, co zmniejsza ryzyko korozji lokalnej wywołanej przepływem.

Słowa kluczowe: stal węglowa, poli(akryloamid), inhibitor korozji, polaryzacja

2015

Vol. 58, nr 10

s. 358-361

Bibliogr. 27

 


 

Ochrona przed korozją w praktyce

DOI: 10.15199/40.2015.10.4

Wysoka odporność korozyjna elektrolitycznych powłok stopowych ZnNi jako ważne kryterium zastosowania w zabezpieczeniu części drobnych w przemyśle maszynowym, energetycznym i budownictwie

Dziedzic J.

Izydorczyk D.

„GALWA-KOR” Sp. z o.o., Płock

Obecnie obserwuje się wyraźny trend zastępowania powłok z czystego cynku na stali powłokami stopowymi cynku z metalami bardziej szlachetnymi (np. z niklem, kobaltem, molibdenem). W pracy przeanalizowano wpływ dodatku niklu w powłoce stopowej cynk-nikiel wytwarzanej galwanicznie. Powłoka stopowa cynk-nikiel wykazuje wyższy potencjał korozyjny, dzięki czemu uzyskuje się znaczące podwyższenie odporności korozyjnej oraz innych ważnych właściwości funkcjonalnych. Ogranicza się również emisję cynku do środowiska, co stanowi ważny aspekt ekologiczny. W pracy przedstawiono właściwości fizykochemiczne galwanicznych powłok stopowych cynk-nikiel otrzymywanych na drobnych wyrobach stalowych w procesie obróbki bębnowej w kąpieli alkalicznej. Zaprezentowano wyniki badań otrzymanych struktur powłok na podstawie zgładów metalograficznych. Opisano wyniki badań grubości i składu powłok metodą fluorescencji rentgenowskiej oraz testu w obojętnej mgle solnej wykonanych w laboratorium zakładowym. Przedstawione wyniki badań potwierdziły kilkukrotnie wyższą odporność korozyjną w odniesieniu do powłoki galwanicznej z czystego cynku nałożonej na stali.

Słowa kluczowe: powłoki elektrolityczne, powłoka stopowa, cynk, nikiel

2015

Vol. 58, nr 10

s. 362-365

Bibliogr. 10