Dostęp on-line do artykułów 2004-2022

Redakcja

ul. Chopina 6, pok. 202

44-100 Gliwice
tel.: 32 231 02 24

Wydawnictwo

SIGMA-NOT Sp. z o.o.

ul. Ratuszowa 11
03-450 Warszawa
Sąd Rej. dla m.st. Warszawy

XIII Wydział Gospodarczy

KRS: 0000069968

NIP: 524 030 35 01

Kapitał zakł.: 752 361,80 zł

www.sigma-not.pl

Nasi partnerzy:

     sitpchem-logo

 

   PSK 2

 

 efc logo

 

 

 

"Ochrona przed Korozją" nr 06/2005

 
Słowo wstępne w 60-lecie działalności Wydziału Mechanicznego Technologicznego Politechniki Śląskiej w Gliwicach
Dobrzański L.
Wydział Mechaniczny Technologiczny, Politechnika Śląska
W artykule przedstawiono rys historyczny Wydziału Mechanicznego Technologicznego jako jednego z czterech najstarszych i obecnie największych Wydziałów Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Przedstawiono strukturę organizacyjną Wydziału oraz zakres aktywności naukowej i dydaktycznej, a także współpracę zagraniczną. Zaprezentowano cele Światowego Kongresu „COMMENT’2005” organizowanego z okazji 60-lecia Wydziału.
Wpływ elektrostymulacji zrostu kostnego na proces korozji implantów.
Szewczenko J.
MARCINIAK J.

Instytut Materiałów Inżynierskich i Biomedycznych, Politechnika Śląska
W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu różnych metod elektrostymulacji zrostu kostnego na przebieg korozji implantów ze stali Cr-Ni-Mo, pokrytych warstwą pasywną i pasywno-węglową. Elektrostymulację przeprowadzano przez 28 dni w płynie fizjologicznym Tyrode’a o temperaturze 37 ± 1°C, pH zmiennym w przedziale 7,6÷8,6. Do elektrostymulacji wykorzystano prąd stały, stały przerywany oraz sinusoidalny. Dla poszczególnych metod oceniano ubytki masy implantów oraz uszkodzenia korozyjne powstałe na ich powierzchni. Przedstawiono ponadto wyniki badań nad infiltracją produktów korozji implantów powstałych w wyniku stymulacji prądem stałym metodą inwazyjną. Stopień infiltracji produktów korozji oceniano przy pomocy mikroanalizatora rentgenowskiego.
Słowa kluczowe: korozja implantów, warstwy pasywne i pasywno-węglowe, elektrostymulacja
Ekspansyjne osadzanie wewnętrznej wykładziny z PE w rurociągach
PUSZ A.
WRÓBEL G.
SZYMICZEK M.
Instytut Materiałów Inżynierskich i Biomedycznych, Politechnika Śląska
W pracy nakreślono zalety stosowania bezwykopowych metod renowacji rurociągów wykonanych ze stali, betonu, żeliwa itp. Technologie bezwykopowe znalazły szerokie zastosowanie do renowacji różnych instalacji np. kanalizacyjnych, gazociągowych, wodociągowych. Szerzej zajęto się technologią reointarsji, która na rynku światowym znana jest pod nazwą swagelining. Dokonano charakterystyki technologii reointarsji, która opiera się o jedną z technologii obróbki plastycznej metali jaką jest swobodne ciągnienie rur. Przeanalizowano stan naprężenia rury PE w strefie ciągadła, a także podjęto próbę analizy mechanizmów odpowiedzialnych za powrót poodkształceniowy rur polietylenowych. Zaprezentowano lepkosprężyste powroty poodkształceniowe, będące wynikiem badań własnych przeprowadzonych zgodnie z opracowanym programem. Praca obejmuje również określenie wpływu prędkości ciągnienia na wybrane własności wytrzymałościowe oraz krzywe relaksacji naprężeń.
Słowa kluczowe: bezwykopowa renowacja rurociągów, lepkosprężyste powroty poodkształceniowe, relaksacja naprężeń
Wpływ manganu na odporność na zużycie erozyjne napoin ze stali austenitycznej AISI 316
KLIMPEL A.
JANICKI D.
LISIECKI A.
Katedra Spawalnictwa, Politechnika Śląska
W artykule opisano przebieg badań nad określeniem wpływu manganu na odporność na zużycie erozyjne napoin o składzie chemicznym zbliżonym do składu stali austenitycznej typu AISI 316 pod wpływem prostopadłego strumienia proszku tlenku glinu. Wykazano, że dodatek 20% manganu zwiększa ok. 6 razy odporność na zużycie erozyjne w strumieniu proszku tlenku glinu w stosunku do stali typu 18%Cr-10%Ni-6%Mn.
Słowa kluczowe: napawanie, AISI 316, napawanie laserowe, warstwy gradientowe
Struktura i własności przeciwzużyciowych i odpornych na korozję wielowarstwowych powłok naniesionych techniką PVD na podłoże ze stopu miedzi z cynkiem
DOBRZAŃSKI L.
LUKASZKOWICZ K.
ZARYCHTA A.
Instytut Materiałów Inżynierskich i Biomedycznych, Politechnika Śląska
W pracy wykazano, że zastosowanie sytemu wielowarstwowego nanoszenia na podłoże ze stopu miedzi z cynkiem cienkich powłok oraz jednowarstwowych powłok z cienką warstwą pośrednią w procesach PVD powoduje zwiększenie odporności na korozję oraz odporności na zużycie ścierne elementów pokrytych nimi. Zbadano powłoki 1, 15 i 150-warstwowe Ti/CrN, Ti/TiAlN, Ti/ZrN, TiAlN/Mo naniesione na podłoże ze stopu miedzi z cynkiem CuZn40Pb2. Badane powłoki wykazują dobrą przyczepność do podłoża. Wzrost liczby warstw w powłoce powoduje 3÷4-krotne zwiększenie odporności na korozję. Optymalne własności mechaniczne oraz odporność na zużycie ścierne uzyskano dla powłok jednowarstwowych z cienką pośrednią warstwą czystego tytanu mającą na celu redukcję naprężeń i ograniczenie propagacji pęknięć na granicy powłoka-podłoże, natomiast wzrost liczby warstw do 15 lub 150 powoduje ich spadek. Dobra odporność powłok PVD podczas działania czynników zewnętrznych potwierdza celowość pokrywania nimi przedmiotów użytkowych. Jednocześnie wykazano, że nie można opracować „uniwersalnej” powłoki, a na jej wybór i zastosowanie podstawowy wpływ będzie mieć analiza warunków eksploatacji powłoki.
Słowa kluczowe: powłoki PVD, korozja, scratch test, własności trybologiczne, GDOS
Odporność korozyjna spiekanych materiałów kompozytowych o osnowie stopu EN AW-AlCu4Mg1(A) wzmacnianych przez Al2O3 i Ti(C,N)
DOBRZAŃSKI L.
WŁODARCZYK A.
ADAMIAK M.
Instytut Materiałów Inżynierskich i Biomedycznych, Politechnika Śląska
W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu obróbki cieplnej na wybrane własności wytrzymałościowe i odporność korozyjną spiekanych materiałów kompozytowych o osnowie stopu aluminium EN AW-AlCu4Mg1(A) wzmacnianych cząstkami Al2O3 lub Ti(C,N) o różnym udziale objętościowym. Materiały kompozytowe badano w stanie nieobrobionym cieplnie i po obróbce cieplnej zrealizowanej w celu polepszenia ich własności wytrzymałościowych i odporności korozyjnej. Twardość badanego materiału wzrasta po obróbce cieplnej oraz wraz ze wzrostem udziału cząstek w osnowie. Podatność korozyjna badanych materiałów kompozytowych określona metodą potencjodynamiczną w 3% roztworze wodnym NaCl, zależy od udziału objętościowego cząstek wzmacniających, a także od stanu obróbki cieplnej.
Słowa kluczowe: stopy aluminium, materiały kompozytowe, metalurgia proszków, odporność korozyjna, krzywe polaryzacji
Odporność na korozję stali ferrytyczno-austenitycznych wytwarzanych technologią metalurgii proszków
DOBRZAŃSKI L.
BRYTAN Z.

Instytut Materiałów Inżynierskich i Biomedycznych, Politechnika Śląska

GRANDE M.
ROSSO M.

Politecnico di Torino – Alessandria Campus, Italy
W pracy przedstawiono wyniki badań odporności korozyjnej spiekanych stali ferrytyczno-austenitycznych otrzymanych przez wprowadzenie do proszku bazowego stali austenitycznej X2CrNiMo17-2-2 oraz stali martenzytycznej X6Cr13, proszków dodatków stopowych, takich jak Cr, Ni, Mo i Cu w stężeniach zapewniających uzyskanie struktury o składzie chemicznym, odpowiadającej dwufazowej stali ferrytyczno-austenitycznej. Obliczenia teoretycznego składu fazowego stali po spiekaniu opierają się na wykresie Schafflera. Przygotowane mieszanki proszków prasowano jednoosiowo pod ciśnieniem 800 MPa a następnie spiekano w temperaturze 1260°C przez 60 minut w piecu próżniowym w atmosferze argonu. Po spiekaniu zastosowano szybkie chłodzenie w atmosferze azotu. Przedstawiono wyniki badań metalograficznych oraz składu chemicznego poszczególnych składników strukturalnych. Odporność na korozję zbadano w środowisku kwasu H2SO4 i mgły solnej o stężeniu 5% NaCl.
Słowa kluczowe: spiekane stale ferrytyczo-austenityczne, metalurgia proszków, wykres Schafflera, odporność na korozję
Odporność korozyjna materiałów kompozytowych magnetycznie twardych Nd-Fe-B pokrytych powłokami ochronnymi
DOBRZAŃSKI L.
DRAK M.

Instytut Materiałów Inżynierskich i Biomedycznych, Politechnika Śląska
Przedstawiono wyniki badań odporności korozyjnej materiałów kompozytowych magnetycznie twardych o osnowie polimerowej wzmacnianych cząstkami Nd-Fe-B z szybko chłodzonej taśmy, z dodatkami proszków metalowych: żelaza, aluminium, odlewniczego stopu miedzi z cyną CuSn10 i stali wysokostopowej X2CrNiMo17-12-2, magnesów spiekanych Nd-Fe-B oraz materiałów kompozytowych pokrytych powłokami ochronnymi polimerowymi, lakierowymi i metalowymi. Badania wykonano w środowisku wodnym oraz w 5% roztworze NaCl. Stwierdzono, że większą odpornością na korozję charakteryzują się materiały kompozytowe niż magnesy spiekane. Najlepszą odporność na korozję zapewniają magnesom kompozytowym powłoki polimerowe.
Słowa kluczowe: materiały kompozytowe, magnesy trwałe Nd-Fe-B, korozja, powłoki ochronne
Elektrochemiczna spektroskopia impedancyjna w badaniu korozji stopu Fe78Si9B13
SZEWIECZEK D.
BARON A.

Instytut Materiałów Inżynierskich i Biomedycznych, Politechnika Śląska

NAWRAT G.

Katedra Chemii i Technologii Nieorganicznej, Politechnika Śląska
W pracy przedstawiono wyniki badań korozyjnego zachowania stopu Fe78Si9B13 o strukturze amorficznej, amorficznej po relaksacji strukturalnej i nanokrystalicznej w roztworze siarczanów. Badania przeprowadzono posługując się jedną z metod zaliczanej do grupy technik zmiennoprądowych - elektrochemiczną spektroskopią impedancyjną. Zależnie od struktury badanego stopu określono mechanizm korozji elektrochemicznej, a w oparciu o widma impedancyjne zaproponowano zastępczy układ elektryczny opisujący zjawiska zachodzące na powierzchni stopu podczas badania w 0,5 M roztworze Na2SO4. Przedstawiono również interpretację zaproponowanego zastępczego układu elektrycznego.
Słowa kluczowe: korozja, elektrochemiczna spektroskopia impedancyjna, amorficzne i nanokrystaliczne stopy na osnowie żelaza
Analiza pękania korozyjnego rur ze stali żaroodpornej ferrytycznej
KALINOWSKA-OZGOWICZ E.
KRUKIEWICZ W.

Instytut Materiałów Inżynierskich i Biomedycznych, Politechnika Śląska
W pracy przedstawiono wyniki badań korozji rur rekuperatora ze stali ferrytycznej chromowej gatunku H25T eksploatowanej w środowisku spalin gazu ziemnego o temperaturze 850÷1100Co. Badania struktury i własności mechanicznych stali ujawniły, że atmosfera spalin gazu ziemnego i ich wysoka temperatura stanowią dogodne warunki dla przebiegu złożonych procesów korozji wodorowej i naprężeniowej badanych rur. Stwierdzono, że istotnymi czynnikami niszczenia korozyjnego rur są: procesy pełzania, wydzielanie faz międzymetalicznych oraz absorpcja wodoru.
Słowa kluczowe: korozja naprężeniowa i wodorowa, pękanie korozyjne, stal żaroodporna ferrytyczna

Newsletter