Dostęp on-line do numerów 2004 - 2017

Redakcja

ul. Chopina 6, pokój 202

44-100 Gliwice
tel./fax:  32 231 02 24

Wydawnictwo

SIGMA-NOT Sp. z o.o.

ul. Ratuszowa 11
00-950 Warszawa
skr. poczt.1004
Sąd Rej. dla m.st. Warszawy

XIII Wydział Gospodarczy

KRS: 0000069968

NIP: 524 030 35 01

Kapitał zakł.: 752 361,80 zł

www.sigma-not.pl

Nasi partnerzy:

     sitpchem-logo

 

   PSK 2

 

You need Adobe Flash Player to view this content

 

 

Ochrona przed Korozją” nr 10/2016

okładka i spis treści

 


 

DOI: 10.15199/40.2016.10.1

Anodowa obróbka galwanicznych powłok stopowych Zn-Ni

 MACIEJ A.

MICHALSKA J.

SIMKA W.

Wydział Chemiczny, Politechnika Śląska, Gliwice

SOCHA R.

Instytut Katalizy i Fizykochemii Powierzchni PAN, Kraków

Praca dotyczy badań nad anodowym utlenianie galwanicznych powłok stopowych Zn-Ni w kąpielach alkalicznych. Stanowiły je nasycone wodne roztwory trzech wodorotlenków metali ziem alkalicznych, tj.: Ca(OH)2, Sr(OH)2 i Ba(OH)2. W ramach pracy wykonano badania struktury powierzchni anodowanych powłok Zn-Ni za pomocą elektronowej mikroskopii skaningowej (SEM) oraz ich składu chemicznego metodą spektroskopii fotoelektronów (XPS). Przeprowadzono także badania odporności korozyjnej w roztworze chlorku sodu metodą potencjodynamiczną (LSV). Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że proces anodowego utleniania w tych roztworach prowadzi do powstawania powłok o charakterze tlenkowo-wodorotlenkowym wpływających na poprawę odporności korozyjnej.

Słowa kluczowe: powłoka cynk – nikiel, stop Zn–Ni, anodowe utlenianie

2016

Vol. 59, nr 10

s. 363-367

Bibliogr. 18

 


 

DOI: 10.15199/40.2016.10.2

Wpływ dodatku Pb do kąpieli cynkowej na odporność korozyjną powłok

KANIA H.

SKUPIŃSKA A.

Politechnika Śląska, Instytut Nauki o Materiałach, Katowice

W artykule przedstawiono wyniki badań określające wpływ dodatku Pb do kąpieli cynkowej na odporność korozyjną powłok. Powłoki do badań wytworzono na stali niskokrzemowej w kąpieli Zn zawierajacej 0,4; 0,8 i 1,2% mas. Pb. Odporność korozyjną powłok otrzymanych w kąpielach z dodatkiem Pb porównywano z odpornością korozyjną powłoki otrzymanej w kąpieli czystego Zn. Ujawniono strukturę oraz określono grubość powłok. Odporność korozyjną powłok określono porównawczo w standardowych testach korozyjnych w obojętnej mgle solnej oraz w wilgotnej atmosferze zawierającej SO2. Badania w komorze solnej prowadzono zgodnie z normą PN-EN ISO 9227. Badania w komorze Koesternicha prowadzono zgodnie z normą PN-EN ISO 6988. Stwierdzono, że dodatek Pb do kąpieli cynkowej obniża odporność korozyjną powłok. Odporność korozyjna powłok zmniejsza się wraz ze zwiększaniem steżenia Pb w kąpieli cynkowej.

Słowa kluczowe: cynkowanie zanurzeniowe, kąpiele cynkowe, odporność korozyjna

2016

Vol. 59, nr 10

s. 368-371

Bibliogr. 21

 


 

DOI: 10.15199/40.2016.10.3

Monitorowanie korozji wewnętrznych powierzchni rur wydobywczych w odwiertach gazu łupkowego

BANAŚ J.

MAZURKIEWICZ B.

SOLARSKI W.

PALUMBO G.

LELEK-BORKOWSKA U.

Department of Chemistry and Corrosion of Metals, Faculty of Foundry Engineering,

AGH-University of Science and Technology, Cracow, Poland

URA-BIŃCZYK E.

MIZERA J.

Materials Design Division, Faculty of Materials Science and Engineering,

Warsaw University of Technology, Warsaw, Poland

Zaprojektowano i zbudowano stację monitorowania korozji w liniach wydobycia gazu szczelinowego. Stacja ma charakter uniwersalny i może mieć zastosowanie w konwencjonalnych instalacjach wydobycia ropy i gazu. Urządzenie zostało przetestowane w warunkach ruchowych podczas czynności zabiegowych w odwiertach w Wysinie (odbieranie cieczy wypływowej – flowback, stymulacja złoża dźwigiem gazowym). Ciśnienie pracy stacji wynosiło od 3 do 40 bar przy nieuspokojonym wypływie cieczy i gazu z odwiertu. Proponowana stacja monitorowania pozwala na prowadzenie pomiarów korozyjnych (LPR, EIS, ER) oraz fizykochemicznych (pH, potencjał red-ox) „on line” w trakcie eksploatacji odwiertów gazu. Testy przeprowadzone w laboratorium i w warunkach polowych wykazały, że impedancyjna metoda pomiaru oporu polaryzacyjnego jest czułą metodą pozwalającą zarówno na monitorowanie szybkości korozji (w tym korozji wżerowej) jak i prowadzenie badań w zakresie selekcji materiałów, doboru inhibitorów.

Słowa kluczowe: gaz łupkowy, korozja, monitoring

2016

Vol. 59, nr 10

s. 372-377

Bibliogr. 25

 


 

DOI: 10.15199/40.2016.10.4

Wpływ wybranych zmiennych metalurgicznych na korozję zmęczeniową α-mosiądzuw roztworze azotynu sodu

YOUSSEF G. I.

KHORSHED L. A.

ASHOUR E. A.

Electrochemistry and corrosion Lab., Physical Chemistry Dept., National Research Centre, Dokki, Cairo, Egypt

Za pomocą metody odwróconego zginania wykonanej z zastosowaniem 70 cykli gięcia na minutę, badano korozję zmęczeniową w 1 M NaNO2 przy wolnym potencjale korozyjnym i stałym przyłożonym potencjale anodowym równym 300 VSEW (Standardowa Elektroda Wodorowa). Trwałość i wytrzymałość zmęczeniowa α-mosiądzu w roztworze 1 M Na-NO2 przy wolnej korozji jest znacznie niższa niż przy wystawieniu go na działanie powietrza, a po przyłożeniu potencjału anodowego 300 mVNHE, żywotność zmęczeniowa spada jeszcze bardziej. Najdłuższą żywotność zmęczeniową osiągnięto w przypadku α-mosiądzu walcowanego na zimno, mniejszą dla odmiany w stanie wyjściowym, a najniższą w przypadku próbek odprężonych. Tę samą kolejność uzyskano dla próbek poddanym działaniu roztworu azotynu sodu w warunkach wolnej korozji jak również w przypadku próbek z przyłożonym potencjałem anody. Charakter pęknięć próbek w stanie wyjściowym i walcowanych na zimno był śródkrystaliczny w przypadku wystawienia na działanie powietrza i mieszany między- oraz śródkrystaliczny po ekspozycji w roztworze azotynowym. W odprężonych próbkach występowały oba rodzaje pęknięć zarówno po wystawieniu ich na działanie powietrza jak i roztworu azotynowego. Mechanizmem roboczym zmęczenia korozyjnego mosiądzu w roztworze azotynu sodu jest połączone działanie modeli adsorpcji i pękania powłoki.

Słowa kluczowe: zmęczenie korozyjne, wytrzymałość zmęczeniowa, żywotność zmęczeniowa, azotyn sodu, α-mosiądz

2016

Vol. 59, nr 10

s. 378-383

Bibliogr. 23