Dostęp on-line do numerów 2004−2020

Dostęp on-line do pojedynczych artykułów

Redakcja

ul. Chopina 6, pok. 202

44-100 Gliwice
tel./fax: 32 231 02 24

Wydawnictwo

SIGMA-NOT Sp. z o.o.

ul. Ratuszowa 11
03-450 Warszawa
Sąd Rej. dla m.st. Warszawy

XIII Wydział Gospodarczy

KRS: 0000069968

NIP: 524 030 35 01

Kapitał zakł.: 752 361,80 zł

www.sigma-not.pl

Nasi partnerzy:

     sitpchem-logo

 

   PSK 2

 

 efc logo

 

 

 

"Ochrona przed Korozją" nr 02/2013

 


Okładka i spis treści (pdf)

 


Korozja i zmęczenie korozyjne brązu aluminiowego w roztworach LiBr

 

GEHAN I.YOUSSEF

MOHAMED F. SHEHATA

ABEER E. EL MELEIGY

ALI A. EL WARRAKY

Department of Electrochemistry and Corrosion, National Research Center, Cairo, Egypt

A.M. ABD EL AZIZ

Department of Materials Engineering, German University in Cairo, New Cairo, Egypt

 

Właściwości korozyjne brązu aluminiowego w roztworze LiBr badano za pomocą analizy roztworu, cyklicznej polaryzacji potencjodynamicznej i analizy powierzchni. Stwierdzono, że przy mniejszym stężeniu roztworu LiBr (0,25 M) roztwarzanie stopu zachodzi z wytworzeniem głównie CuBr i/lub Cu2O. Zwiększenie stężenia LiBr (≥ 0,5 M) powoduje korozję wżerową na skutek utworzenia się pasywnej warstwy składającej się przede wszystkim z CuO, Cu(OH)2, CuBr2 · 3Cu(OH)2 i fazy CuLiO. Badania zmęczeniowe wykazały, że zarówno trwałość, jak i wytrzymałość zmęczeniowa zmniejszają się ze wzrostem stężenia LiBr. Badania fraktografi czne ujawniły zmianę rodzaju pęknięć z śródkrystalicznych w powietrzu na mieszane śródkrystaliczne i międzykrystaliczne, aż do międzykrystalicznych, w miarę wzrostu stężenia LiBr. Wyniki badań wskazują na mechanochemiczny mechanizm powstawania pęknięć.

Słowa kluczowe: korozja, zmęczenie korozyjne, brąz aluminiowy, LiBr

 

2013

Vol. 56, nr 2

s. 34-38

Bibliogr.26

 


Odporność na korozję wysokotemperaturową stopu na osnowie fazy γ-TiAl podczas utleniania w środowisku zawierającym chlorowodór

JOANNA MAŁECKA

Politechnika Opolska, Wydział Mechaniczny,

Katedra Technologii Maszyn i Automatyzacji Produkcji

 

W pracy przedstawiono wyniki utleniania izotermicznego stopu Ti-46Al- 7Nb-0,7Cr-0,1Si-0,2Ni na osnowie fazy międzymetalicznej γ-TiAl w atmosferze 9% O2 + 0,2% HCl + 0,08% SO2 + N2. Podstawą doboru takiego składu atmosfery utleniającej jest występowanie w środowisku przemysłowym związków siarki z chlorowodorem i ich współudział w procesie korozyjnym. Utlenianie przeprowadzono w temperaturze 700ºC. Stwierdzono, iż badany stop wykazuje zadowalającą odporność na korozję wysokotemperaturową.

Słowa kluczowe: korozja wysokotemperaturowa, γ-TiAl, utlenianie

 

2013

Vol. 56, nr 2

s. 44-49

Bibliogr .26


Czy warto zawsze stosować anody magnezowe?

 

ROBERT A. GUMMOW
CORRENG Consulting Service Inc., Markham, Canada

 

Czy warto zawsze stosować anody magnezowe?
Czas pracy systemów ochrony katodowej z anodami magnezowymi jest w wielu przypadkach
krótszy niż wskazują na to obliczenia. Testy wysokopotencjałowych stopów
magnezu, pochodzących od różnych dostawców, wykonane zgodnie z ASTM G97-89,
wskazują na bardzo zróżnicowaną efektywność. Zgodnie z literaturą, na wydajność
anody ma wpływ szereg czynników, takich jak: gęstość prądu, anodowa reakcja utleniania,
charakterystyka środowiska anodowego oraz skład chemiczny i mikrostruktura
stopu. Dla zapewnienia odpowiedniej jakości i maksymalizacji czasu pracy, zaleca się
wykonywanie badań składu i mikrostruktury stopu anody oraz składu zasypki. Jednak
nawet przy ciągłej kontroli jakości wydajność może być niska z uwagi na czynniki
zewnętrzne. Z perspektywy efektywności anody cynkowe w zasypce byłyby lepszym
wyborem w niektórych aplikacjach.
Słowa kluczowe: anody magnezowe, wydajność, gęstość prądu, reakcja utleniania,
skład chemiczny, mikrostruktura, obróbka cieplna, ASTM G97-89, zasypka

 

2013

Vol. 56, nr 2

s. 39-43

Bibl.11

 


Ochrona przed korozją w praktyce

PGP – nowa metoda oceny grubości powłoki ochronnej na konstrukcji

ŁUKASZ AUGUSTYŃSKI

Instytut Badawczy Dróg i Mostów, Warszawa

 

Ocena grubości powłoki na konstrukcji jest trudnym zadaniem, a wykorzystywane do tego normy zarówno SSPC-PA2 jak i ISO 19840 pozwalają jedynie na częściowe rozwiązanie problemu. Wprowadzono nową wielkość nazwaną Pomiarową Grubością Powłoki (PGP), która może być traktowana jako dyskretna wartość zastępująca całą serię pomiarów wykonanych na konstrukcji o dowolnie skomplikowanym kształcie. Autor proponuje nowe kryterium odbiorowe mające, dzięki wykorzystaniu metodologii PGP, silniejsze statystyczne podstawy.

Słowa kluczowe: powłoki, korozja, ocena grubości powłoki

 

2013

Vol. 56, nr 2

s. 50-52

Bibliogr. 7