Dostęp on-line do numerów 2004−2020

Dostęp on-line do pojedynczych artykułów

Redakcja

ul. Chopina 6, pok. 202

44-100 Gliwice
tel./fax: 32 231 02 24

Wydawnictwo

SIGMA-NOT Sp. z o.o.

ul. Ratuszowa 11
03-450 Warszawa
Sąd Rej. dla m.st. Warszawy

XIII Wydział Gospodarczy

KRS: 0000069968

NIP: 524 030 35 01

Kapitał zakł.: 752 361,80 zł

www.sigma-not.pl

Nasi partnerzy:

     sitpchem-logo

 

   PSK 2

 

 efc logo

 

 

 

„Ochrona przed Korozją” nr 11/2013

 


Okładka i spis treści


 

Wpływ parametrów tlenoazotowania jarzeniowego naodporność korozyjną stopu NiTi z pamięcią kształtu

KAMIŃSKI J.

BOROWSKI T.

TARNOWSKI M.

WIERZCHOŃ T.

Politechnika Warszawska, Wydział Inżynierii Materiałowej, ul. Wołoska 141, 02-507 Warszawa

 

Stopy z pamięcią kształtu NiTi stosowane są na implanty kostne i kardiologiczne. Z uwagi jednak na zjawisko metalozy, tj. przechodzenia składników stopu, w szczególności niklu, do otaczających tkanek, są poddawane różnym obróbkom powierzchniowym w celu poprawy ich odporności na korozję. W artykule przedstawiono badania porównawcze odporności na korozję stopu NiTi przed i po procesie hybrydowym, łączącym azotowanie i utlenianie jarzeniowe w jednym cyklu technologicznym (metoda tlenoazotowania), przy zmiennych czasach utleniania. Przeprowadzono badania elektrochemiczne metodą potencjodynamiczne i spektroskopii impedancyjnej w roztworze Hanka w temperaturze 37°C, wykazując wzrost odporności korozyjnej stopu NiTi z warstwami wytworzonymi w obróbkach jarzeniowych. Wykonano również badania morfologii oraz chropowatości powierzchni stopu NiTi bez i z wytworzonymi warstwami dyfuzyjnymi. Stwierdzono, że proces utleniania jarzeniowego, zwiększył odporność korozyjną stopu NiTi. Wykazano korelację pomiędzy odpornością na korozję a topografią i morfologią badanych materiałów.

Słowa kluczowe: stopy z pamięcią kształtu, tlenoazotowanie jarzeniowe, niskotemperaturowa plazma, odporność korozyjna, roztwór Hanka

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 464-468

Bibliogr. 4

 


 

Odporność korozyjna warstw azotowanych i tlenoazotowanych wytworzonych na tytanie Grade 2 w procesach obróbek jarzeniowych

KAMIŃSKI J.

BROJANOWSKA A.

TARNOWSKI M.

BOROWSKI T.

WIERZCHOŃ T.

Politechnika Warszawska, Wydział Inżynierii Materiałowej, ul. Wołoska 141, 02-507 Warszawa

 

Szczególne właściwości tytanu i jego stopów, takie jak: niska gęstość, wysoka wytrzymałość właściwa oraz odporność korozyjna, a także stosunkowo niski moduł sprężystości, stanowią podstawy coraz szerszego stosowania tych materiałów w medycynie. Obok stopu Ti6Al4V, także tytan Grade 2 stosowany jest na implanty kostne i kardiologiczne. W celu kształtowania ich właściwości biologicznych wprowadza się różne obróbki powierzchniowe, m.in. procesy azotowania i tlenoazotowania jarzeniowego, które – oprócz zwiększania odporności na zużycie przez tarcie – mają ograniczać przechodzenie składników stopu do otaczających tkanek, tj. zjawisko metalozy, a więc zwiększyć odporność korozyjną. W artykule przedstawiono badania odporności korozyjnej tytanu Grade 2 w roztworze Ringera w porównaniu do warstw wytwarzanych w procesach azotowania i metodą hybrydową – proces tlenoazotowania łączący azotowanie z utlenianiem w warunkach wyładowania jarzeniowego.

Słowa kluczowe: tytan Grade 2, azotowanie jarzeniowe, tlenoazotowanie jarzeniowe, odporność korozyjna, elektrochemiczna spektroskopia impedancyjna

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 468-473

Bibliogr. 5

 


 

Wkład Jana Czochralskiego w rozwój inżynierii korozyjnej

KRÓLIKOWSKI A.

Politechnika Warszawska, Wydział Chemiczny

 

Jan Czochralski, patron roku 2013 w Polsce, jest powszechnie znany jako autor metody otrzymywania monokryształów. Jednak Czochralski prowadził także badania w obszarze inżynierii korozyjnej. W tej pracy przedstawiono jego osiągnięcia w zakresie metodyki pomiarów korozyjnych, badań odporności korozyjnej nowych stopów, korozji naprężeniowej i wykrywania wtrąceń metalicznych w metalach.

Słowa kluczowe: Czochralski, badania korozyjne, korozja naprężeniowa, niemetaliczne wtrącenia

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 474-477

Bibliogr. 13

 


 

Badanie odporności korozyjnej żelaza Armio w chlorku 1-butylo-3-metyloimidazoliowym

MACIEJ A.

SIMKA W.

NAWRAT G.

KRZĄKAŁA A.

CHROBOK A.

MATUSZEK K.

Wydział Chemiczny, Politechnika Śląska, Gliwice

 

Badania dotyczą określenia wpływu temperatury na szybkość procesów korozyjnych żelaza Armco w chlorku 1-butylo-

3-imidaziolowym, należącym do grupy cieczy jonowych stabilnych w kontakcie z powietrzem i wodą. Odporność korozyjną tego materiału określono za pomocą metody potencjodynamicznej oraz grawimetrycznej, przeprowadzono także badania mikroskopowe powierzchni próbek po zakończeniu badań korozyjnych. W badaniach elektrochemicznych jako pseudoelektrodę odniesienia zastosowano srebrny lub platynowy drut. Wyniki przeprowadzonych badań wykazały, że wzrost temperatury chlorku 1-butylo-3-metyloimidazoliowego powoduje przyspieszenie procesów korozyjnych, pozostającego z nim w kontakcie, żelaza Armco. Korozja ta ma głównie charakter korozji wżerowej.

Słowa kluczowe: korozja, żelazo Armco, ciecz jonowa, chlorek 1-butylo-3-metyloimidazoliowy

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 478-482

Bibliogr. 20

 


 

Utlenianie plazmowe stopu magnezu AZ91D prądem impulsowym

NAWRAT G.

Katedra Chemii Nieorganicznej, Analitycznej i Elektrochemii, Wydział Chemiczny,

Politechnika Śląska, Gliwice

WIERZBIŃSKA M.

Katedra Materiałoznawstwa, Wydział Budowy Maszyn i Lotnictwa, Politechnika Rzeszowska, Rzeszów

GILEWSKA M.

WIECZOREK T.

NIEUŻYŁA Ł.

MACIEJ A.

KRZĄKAŁA A.

GNOT W.

Katedra Chemii Nieorganicznej, Analitycznej i Elektrochemii, Wydział Chemiczny, Politechnika Śląska, Gliwice 

 

W pracy przedstawiono wyniki badań nad wytwarzaniem powłok konwersyjnych na stopie magnezu AZ91D przy zastosowaniu metody elektrolitycznego utleniania plazmowego (PEO) w alkalicznym roztworze krzemianu sodu z zastosowaniem prądu impulsowego. Przeprowadzone badania dotyczą wpływu dodatku czteroboranu sodu do kąpieli i częstotliwości prądu impulsowego na morfologię i chropowatość powierzchni, skład chemiczny i grubość powłok oraz na odporność korozyjną próbek stopu magnezu z nałożoną powłoką tlenkową określaną metodami elektrochemicznymi, w teście zanurzeniowym i w komorze solnej w środowisku chlorku sodu.

Słowa kluczowe: odlewnicze stopy magnezu, powłoki konwersyjne, elektrolityczne utlenianie plazmowe, PEO, grubość powłok

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 483-489

Bibliogr. 10

 


 

Przygotowanie nanorurek węglowych przed bezprądowym pokrywaniem Ni-P

ZAWADOWSKA M

Zakład Ceramiki i Materiałów Polimerowych, Wydział Inżynierii Materiałowej

Politechniki Warszawskiej, Warszawa

BIELIŃSKI J.

Katedra Chemii Nieorganicznej i Technologii Ciała Stałego, Wydział Chemiczny Politechniki Warszawskiej, Warszawa

KOZERA R.

BOCZKOWSKA A.

Zakład Ceramiki i Materiałów Polimerowych, Wydział Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej, Warszawa

AWIETJAN S.

Zakład Projektowania Materiałów, Wydział Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej, Warszawa 

 

Wykonano badania nad przygotowaniem nanorurek węglowych do bezprądowej metalizacji powłoką Ni-P. Prace prowadzono na nanorurkach węglowych Nanocyl® CN3100. Wykonano wstępne oczyszczanie powierzchni mieszaniną kwasów azotowego i siarkowego. Zaglomerowane nanorurki rozbijano poprzez stosowanie płuczki ultradźwiękowej lub dezintegratora ultradźwiękowego. Następnie aktywowano je katalitycznie w roztworze Sn(II) i Pd(II). Prowadzono modyfi kację stężenia roztworu do aktywacji. W kąpieli stosowano stabilizator w celu zapobieżenia samorozkładowi oraz związek powierzchniowo-czynny uniemożliwiający ponowne zaglomeryzowanie nanonapełniacza.

Słowa kluczowe: nanorurki węglowe, aktywacja katalityczna Pd, bezprądowa metalizacja Ni-P

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 490-493

Bibliogr. 10

 


 

Wpływ kształtu i rozkładu wielkości cząstek wypełniaczy pochodzenia naturalnego na właściwości barierowe powłok organicznych

ZUBIELEWICZ M.

KAMIŃSKA-TARNAWSKA E.

Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Oddział Farb i Tworzyw, Gliwice

 

Przeprowadzono badania mające na celu weryfikację kryterium formułowania receptur farb w oparciu o wartość krytycznego stężenia objętościowego (KSOP) obliczoną ze współczynnika upakowania mieszaniny pigmentów i wypełniaczy. Na podstawie wyznaczonego metodą sedymentacyjną rozkładu wielkości cząstek pigmentów i wypełniaczy obliczono wg własnej procedury rozkład wielkości cząstek mieszanin, współczynniki upakowania i wartości KSOP. Wykorzystując otrzymane dane oraz przyjmując wartość zredukowanego stężenia objętościowego (Λ) dla farb antykorozyjnych, opracowano receptury farb i przebadano właściwości mechaniczne i ochronne powłok. Stwierdzono, że przyjęcie obliczonej wartości KSOP jako kryterium formułowania receptur farb o założonym Λ, a tym samym założonych właściwościach, umożliwia otrzymanie farb antykorozyjnych bez udziału pigmentu aktywnego o właściwościach porównywalnych z właściwościami farb zawierających tego typu pigment.

Słowa kluczowe: wypełniacze mineralne, właściwości barierowe, powłoki lakierowe

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 494-501

Bibliogr. 15

 


 

Osobliwości oddziaływania kompozytu proszkowego LaNi5/PVDF z alkalicznym elektrolitem podczas powtarzających się cykli ładowania/rozładowania

DYMEK M.

Politechnika Częstochowska, Wydział Inżynierii Procesowej, Materiałowej i Fizyki Stosowanej, Katedra Chemii

MOŚCICKI A.

Politechnika Śląska, Wydział Inżynierii Materiałowej i Metalurgii, Katowice

BALA H.

Politechnika Częstochowska, Wydział Inżynierii Procesowej, Materiałowej i Fizyki Stosowanej, Katedra Chemii

 

Dla oceny porowatości kompozytowej elektrody wodorkowej zastosowano metodę wymywania roztworu KOH z elektrody nasączonej za pomocą 6 M KOH w wyniku cyklowania. Frakcję proszku LaNi5 (20÷50 μm) mieszano z 5% proszku przewodzącego na bazie sadzy grafitowej, cząstki wiązano za pomocą 10% PVDF, a następnie prasowano izostatycznie pod naciskiem 50 bar, celem uzyskania pastylek o grubości 0,4 mm. Po 10 elektrochemicznych cyklach ładowania/rozładowania (–0.5C/+0.5C) w 6M roztworze KOH, analizowano rozkład potasu na przekroju poprzecznym pastylek za pomocą metody SEM/EDS. Liniowa analiza potasu wewnątrz nasączonej KOH i wysuszonej pastylki potwierdziła zadowalającą jednorodność rozkładu potasu w jej wnętrzu, potwierdzając efektywne nasączanie kompozytu przez roztwór alkaliczny. Elektrody cyklowane w ciągu 36 godzin w 6M KOH poddawano następnie odmywaniu w czystej wodzie destylowanej. Mierzone zmiany pH wody, wskutek przechodzenia do niej KOH, posłużyły do oceny ułamka objętości elektrody penetrowalnej przez roztwór alkaliczny. Obliczona wg tej metodyki porowatość elektrody wodorkowej po 10. cyklu wynosiła 7,3%.

Słowa kluczowe: elektroda wodorkowa, porowatość kompozytu, zmiany pH, ładowanie/rozładowanie

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 502-505

Bibliogr. 18

 


 

Bezprądowa enkapsulacja cząstek proszku LaNi5 za pomocą ochronnych warstw Ni-P

DYMEK M.

Politechnika Częstochowska, Wydział Inżynierii Procesowej, Materiałowej i Fizyki Stosowanej, Katedra Chemii

MOŚCICKI A.

SOZAŃSKA M.

Politechnika Śląska, Wydział Inżynierii Materiałowej i Metalurgii, Katowice

GĘSIARZ K.

Politechnika Częstochowska, Wydział Inżynierii Procesowej, Materiałowej i Fizyki Stosowanej, Katedra Chemii

 

Opisano bezprądową procedurę uzyskiwania jednolitych warstw niklowych, o grubościach ok. 1 μm, na proszku LaNi5 (frakcja 20÷50 μm). Wyniki grubości osadzonych warstw uzyskane na bazie obserwacji mikroskopowych są w dobrej zgodności z obliczeniami na podstawie przyrostów masy proszku po enkapsulacji. Skład roztworu modyfikującego i warunki osadzania (25 g/L of NiSO4·7H2O, 25 g/L NaH2PO2, ca 10 g/L CH3COONa, pH = 5,9 i temperatura roztworu 80oC) uznano za optymalne dla uzyskania efektywnych powłok Ni-P na badanych proszkach

Słowa kluczowe: elektrody wodorkowe, korozja LaNi5, warstwy ochronne Ni-P, mikroanaliza EDX

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 505-507

Bibliogr. 19

 


 

Odporność na korozję warstw tlenkowych na aluminium wytwarzanych w różnych warunkach prądowych w procesie PEO

GĘBAROWSKI W.

PIETRZYK S.

AGH Akademia Górniczo-Hutnicza im. St. Staszica w Krakowie, Katedra Fizykochemii i Metalurgii Metali Nieżelaznych

 

W pracy badano zachowanie warstw tlenkowych w środowisku korozyjnym. Na próbkach aluminiowych została wytworzona warstwa tlenkowa na drodze plazmowego utleniania elektrolitycznego. Zastosowano różne gęstości prądowe cyklu katodowego w przebiegu prądu zmiennego. W celu zbadania odporności na korozję, próbki z wytworzoną warstwą tlenkową zostały umieszczone w 3,5% roztworzeNaCl, a następnie był rejestrowany ich potencjał względem elektrody odniesienia. Dodatkowo badano próbki poprzez ich polaryzację liniową oraz za pomocą elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej. Próbki, na których warstwa tlenkowa była wytworzona w warunkach, przewyższającego udziału gęstości prądowej cyklu katodowego nad cyklem anodowym wyróżniały się większą stabilnością oraz znacznie niższymi wartościami natężenia prądu podczas polaryzacji w stronę anodową.

Słowa kluczowe: plazmowe utlenianie elektrolityczne, tlenek glinu, korozja

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 508-510

Bibliogr. 10

 


 

Test stabilności porowatych elektrod Ni i Ni-Co

JAROŃ A.

ŻUREK Z.

Politechnika Krakowska im.Tadeusza Kościuszki,
Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej

 

W prezentowanej pracy przedstawiono badania stabilności porowatych elektrod Ni i Ni-Co. Porowate prekursory elektrod otrzymywano w procesie sekwencyjnego utleniania i redukcji proszków wspomnianych metali. Charakterystykę morfologii spieków Ni i Ni-Co wykonano przy użyciu metody SEM/EDX. Badania elektrochemiczne stabilności porowatych elektrod przeprowadzono w temperaturze 40°C w 1 molowym roztworze KOH. Obserwowana gęstość prądu związana z reakcją wydzielania wodoru była stabilna dla obydwu typów badanych elektrod w czasie 120 h. Jedynie dla elektrod niklowych zauważono oscylacje prądu utrzymujące się w czasie 100 h testu stabilności i niewielki spadek gęstości prądu w czasie.

Słowa kluczowe: elektrody Ni, elektrody Ni-Co, stabilność, wydzielanie wodoru

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 511-513

Bibliogr. 12

 


 

Wpływ amoniaku na własności ochronne starzonych powłok silanowych na żelazie

OWCZAREK E.

Politechnika Częstochowska, Wydział Inżynierii Procesowej, Materiałowej i Fizyki Stosowanej, Katedra Chemii

 

W niniejszej pracy dokonano oceny własności ochronnych starzonych powłok, otrzymywanych z roztworów izobutylotrietoksysilanu (IBTES) o różnych stężeniach na podłożu żelaznym, modyfikowanych w roztworze amoniaku. Odporność korozyjną powłok określano w roztworach słabo zasadowych (pH = 9), zawierających jony wodorowęglanowe, węglanowe i siarczanowe oraz alternatywnie, chlorkowe. Stwierdzono, że powłoki IBTES spowalniają procesy korozyjne żelaznego podłoża, a ich własności ochronne poprawiają się po ekspozycji w roztworze zasadowym (NH3).

Słowa kluczowe: silan organofunkcyjny, powłoki starzone, odporność korozyjna, żelazo Armco

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 513-515

Bibliogr. 24

 


 

Własności elektrochemiczne powłok napylanych łukowo z drutów rdzeniowych na bazie tanich stopów żelaza

POKHMURSKYY V. I.

STUDENT M. M.

CHERVINSKA N. R.

STUPNYTSKYY T. R.

H.V. Karpenko Physico-Mechanical Institute of the NAS of Ukraine, Lviv, Ukraine

POKHMURSKA H,. V.

Institute of Materials Science and Engineering, Chemnitz University of Technology, Germany

 

Badano dwie powłoki napylane łukowo z drutów rdzeniowych (CW) z zawartością chromu powyżej 13%. Niejednorodność chemiczna była określona metodą ślizgającej się kropli w dwóch środowiskach: MEH i 3% NaCl. Prąd korozyjny wyznaczano z krzywych polaryzacji. Wykazano, że niejednorodność i opór korozyjny pokryć zależą nie tylko od stężenia Cr, ale również od zawartości samożużlujących się pierwiastków stopowych i pierwiastków, które tworzą niskotopliwe eutektyki w drutach rdzeniowych. Potencjał korozyjny powłok CW1 i CW2 był nieco bardziej dodatni niż potencjał stali St3. Powłoki te znacznie zwiększają odporność korozyjną stali St3.

Słowa kluczowe: powłoki napylane łukowo, korozja, potencjał elektrodowy, niejednorodność chemiczna

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 516-518

Bibliogr. 7

 


 

Badanie stanu odkształcenia naprężeniowego zużytego i skorodowanego złącza gwintowanego żerdzi pompowej

KOPEY B. V.

MYKHAILIYUK V. V.

IFNTUOG, Ivano-Frankivsk, Ukraine

 

Połączenia gwintowe odpowiadają za trwałość i stabilność konstrukcji kolumny żerdzi pompowych. Pomimo różnorodności wersji konstrukcyjnych, analizy materiałów przemysłowych wykazują, że uszkodzenia powstają zarówno na żerdziach pompowych jak i na połączeniach gwintowych. Podczas prac związanych z podnoszeniem-opuszczaniem pompy w celu jej wymiany następuje wielorazowe skręcanie i rozkręcanie połączeń gwintowych żerdzi pompowych, na skutek czego następuje zużycie gwintów złączek i muf. Po przeprowadzeniu analizy zaproponowanej przez S.A. Babayana metody określenia zużycia gwintu złączek podczas skręcania-rozkręcania, dokręcania oraz demontażu żerdzi pompowych ustalono, że zużycie gwintu podczas skręcania jest 20 do 30 razy większe niż podczas dokręcania. Wg danej metody trzy ostatnie zwoje gwintu praktycznie się nie zużywają, a zużycie pierwszego zwoju jest 10 do 12 razy większe niż zużycie ostatnich zwojów. Otrzymane wyniki odpowiadają danym zużycia podczas eksploatacji połączeń gwintowych żerdzi pompowych w warunkach przemysłowych. W celu ujawnienia i porównania rozkładu naprężeń w połączeniach gwintowych żerdzi pompowych w środowisku ANSYS zostały opracowane komputerowe osiowosymetryczne modele metodą elementόw skończonych nowych oraz zużytych standardowych połączeń gwintowych o średnicy 19 mm. Połączenia gwintowe zostały obciążone siłą osiową oraz momentem dokręcenia. Na podstawie analizy wyników modelowania można wnioskować, że wraz ze zwiększeniem zużycia połączenia gwintowego żerdzi pompowej rozdział naprężeń w wgłębieniach gwintu złączki staje się bardziej równomierny, co ma pozytywny wpływ na wydłużenie okresu eksploatacji połączenia gwintowego w warunkach dynamicznego obciążenia cyklicznego. Podczas dalszego zużycia gwintu w średnich zwojach naprężenia wzrastają, a w skrajnych – zmniejszają się, co ma negatywny wpływ na okres eksploatacji połączenia gwintowego. Ustalono również, że przy granicznym zużyciu połączenia gwintowego maksymalne naprężenia są skoncentrowane w wgłębieniu zwoju gwintu złączki, na skutek czego następuje zniszczenie złączki.

Słowa kluczowe: żerdź pompowa, połączenie gwintowe, zwój, zużycie, metoda elementów skończonych, naprężenia

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 519-524

Bibliogr. 9

 


 

Właściwości ochronne powłok konwersyjnych na bazie chromu trójwartościowego osadzonych na stali ocynkowanej

WINIARSKI J.

SZCZYGIEŁ B,

Politechnika Wrocławska, Wydział Chemiczny

 

Metodą elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej (EIS) zbadano właściwości ochronne powłok konwersyjnych na stali ocynkowanej w roztworze NaCl. Powłoki konwersyjne osadzono z przemysłowej kąpieli na bazie chromu trójwartościowego. Wykazano, że powłoka osadzona przez 30 s zmienia swoje właściwości elektrochemiczne w trakcie 24 h ekspozycji w roztworze korozyjnym. Niemniej jednak po dobie ekspozycji badana powłoka nadal zapewnia dobrą ochronę podłoża cynkowego przed korozją. Zaproponowano dwa elektryczne obwody zastępcze do interpretacji uzyskanych widm impedancyjnych.

Słowa kluczowe: powłoki metalowe, powłoki konwersyjne, odporność na korozję, EIS

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 524-526

Bibliogr. 6

 


 

Wpływ sposobu topienia/odlewania stopu dentystycznego Ni-Cr-Mo na odporność korozyjną w roztworze Ringera

RADOMSKA K.

Politechnika Częstochowska, Wydział Inżynierii Procesowej, Materiałowej i Fizyki Stosowanej, Katedra Chemii

KLIMECKA-TATAR D.

Politechnika Częstochowska, Wydział Zarządzania, Instytut Inżynierii Produkcji

 

Stop dentystyczny na bazie NiCrMo (Remanium CSe) przetapiano a następnie odlewano na drodze czterech najbardziej rozpowszechnionych technologii stosowanych w laboratoriach dentystycznych, z użyciem: (1) palnika tlenowo-acetylenowego, (2) pieca indukcyjnego, (3) łuku Volty oraz (4) metody Autocast. Głównym celem niniejszej pracy była ocena wpływu ww. technik przetapiania i odlewania stopu Remanium CSe na jego odporność korozyjną w roztworze Ringera symulującym warunki elektrochemiczne ludzkiego organizmu. Ocenę odporności korozyjnej na sposób topienia/odlewania stopu dentystycznego dokonano metodami polaryzacji potencjokinetycznej oraz analizy metalograficznej. Przebieg krzywych polaryzacji pozwoliły stwierdzić, że zastosowanie różnych technik przetapiania/odlewania ma nieznaczny wpływ na odporność korozyjną badanego stopu. Wykazano, że mikrostruktura stopu Remanium CSe po odlaniu jest zbudowana z dendrytycznej osnowy, głównie z fazy międzymetalicznej γ (fcc) wzbogaconej w nikiel, a zawartość molibdenu w składzie stopu przyczyniła się do jego silnej segregacji. W obszarach

międzydendrytycznych obserwowano wydzielenia Mo, jak również wydzielenia eutektyki (γ – P).

Słowa kluczowe: stop odlewniczy Remanium CSe, korozja metali, mikrostruktura, roztwór Ringera

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 527-530

Bibliogr. 21

 


 

Ochrona przed korozją w praktyce

 

Metoda markerów w układach z ceramicznym substratem o dużym stężeniu defektów punktowych

GRZESIK Z.

SMOŁA G.

MROWEC S.

AGH Akademia Górniczo-Hutnicza im. St. Staszica w Krakowie,

Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki, Katedra Fizykochemii i Modelowania Procesów

 

W pracy omówiono wpływ zdefektowania sieci krystalicznej siarczku lub tlenku, będącego substratem, na wynik w badaniach typu dominującego zdefektowania metodą markerów. Wykazano, że aby uzyskać racjonalne wyniki w przypadku substratów charakteryzujących się dużym stężeniem defektów punktowych, substraty te powinny być przed procesem „markowania” homogenizowane w stałej temperaturze i przy maksymalnym ciśnieniu utleniacza, przy którym pozostają stabilne. Ponadto, niestechiometria związków powinna być uwzględniona przy pisaniu odpowiednich reakcji chemicznych, w oparciu o które przewiduje się położenie markerów wewnątrz produktu reakcji. Rozważania teoretyczne przedstawione w niniejszej pracy zilustrowane zostały wynikami badań metodą markerów CoS2 i NiS2, narastającymi na silnie zdefektowanych siarczkach Co1-yS i Ni1-yS.

Słowa kluczowe: eksperyment markerowy, ceramiczny substrat, niestechiometria

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 531-534

Bibliogr. 11

 


 

Ochrona przed korozją w praktyce

 

Teoria domieszkowania w badaniach struktury defektów i własności transportowych tlenków i siarczków metali przejściowych

 GRZESIK Z.

AGH Akademia Górniczo-Hutnicza im. St. Staszica w Krakowie,

Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki, Katedra Fizykochemii i Modelowania Procesów

 

W pracy przedstawiono teoretyczne podstawy oraz weryfikację eksperymentalną nowatorskiej metody określania stężenia i ruchliwości dominujących defektów punktowych w tlenkach i siarczkach metali przejściowych. Istota proponowanej metody sprowadza się do badania struktury defektów i własności transportowych tlenków i siarczków metali na drodze pośredniej, tj. badając wpływ różnowartościowych domieszek na kinetykę powstawania tych związków. Wykazano, że analiza wyników utleniania odpowiednio dobranych stopów dwuskładnikowych pozwala na wyznaczenie entalpii i entropii powstawania i migracji defektów. W oparciu o te dane istnieje możliwość obliczenia stężenie defektów oraz ich ruchliwość w czystych, tzn. niedomieszkowanych materiałach tlenkowych, co przedstawiono na przykładzie niestechiometrycznego tlenku niklu, Ni1-yO.

Słowa kluczowe: stopy dwuskładnikowe, kinetyka utleniania, efekt domieszkowania, defekty punktowe, dyfuzja

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 534-537

Bibliogr. 18

 


 

Ochrona przed korozją w praktyce

 

Odporność na korozję warstwową połączeń stopu aluminium 7042 wykonanych metodą FSW

KOPYŚCIAŃSKI M.

KALEMBA I.

DYMEK S.

AGH Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie, Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej

 

W pracy dokonano analizy odporności na korozję warstwową złącz stopu 7042 wykonanych metodą zgrzewania tarciowego z mieszaniem materiału zgrzeiny. Stop ten należy do grupy stopów o zastosowaniu lotniczym. Test korozyjny został przeprowadzony w oparciu o normę ASTM G34. Test ten wykazał nierównomierność w odporności korozyjnej na powierzchni górnej badanego złącza, co potwierdzają również badania przy użyciu profilometru optycznego. Uzupełnieniem badań odporności na korozję warstwową było przeprowadzenie badań potencjometrycznych dla poszczególnych stref otrzymanego złącza. Dodatkowo zostały przeprowadzone badania mikroskopowe przy użyciu TEM.

Słowa kluczowe: FSW, stop 7042, test EXCO, korozja warstwowa

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 538-540

Bibliogr. 4

 


 

Ochrona przed korozją w praktyce

 

Odporność korozyjna doczołowych złączy stopu Al 7136-T76511 otrzymanych metodą FSW po starzeniu naturalnym

KALEMBA I.

KOPYŚCIAŃSKI M.

DYMEK S.

AGH Akademia Górniczo-Hutnicza im. St.Staszica w Krakowie, Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej

 

W artykule przedstawiono wyniki testu korozyjnego doczołowych złączy stopu aluminium 7136-T76511 zgrzewanych metodą FSW oraz określono jak zmieniła się odporność korozyjna złącza po 6 latach od zgrzewania. Przeprowadzony test EXCO wykazał, że odporność korozyjna złącza uzależniona jest od poszczególnych stref mikrostrukturalnych złącza. Najmniejszą skłonność do korozji wykazuje strefa zmieszania. Strefa cieplno-plastyczna i strefa wpływu ciepła wykazują najmniejszą odporność korozyjną w złączu. Starzenie naturalne złącza powoduje zwiększenie odporności korozyjnej w strefie wpływu ciepła.

Słowa kluczowe: zgrzewanie FSW, stopy aluminium, odporność korozyjna, mikrostruktura, starzenie naturalne

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 540-542

Bibliogr. 6

 


 

Ochrona przed korozją w praktyce

 

Wpływ warstw SiCN(H) nakładanych na stale chromowo-niklowe (S30403 i S32404) na ich odporność korozyjną w roztworze Ringera

KASPRZYK D.

STYPUŁA B.

AGH Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, Wydział Odlewnictwa, Katedra Chemii i Korozji Metali, 30-059 Kraków, ul. Reymonta 23

 

Celem pracy jest porównanie odporności korozyjnej stali austenityczne (S30403) i stali ferrytyczno austenitycznej (S32404) w stanie surowym oraz po obróbce powierzchniowej polegającej na nałożeniu wieloskładnikowej nanowarstwy SiCN(H). Warstwę tą osadzano na powierzchni stali, stosując metodę próżniowego chemicznego osadzania ze wspomaganiem plazmowym - Plasma Assisted Chemical Vapor Deposition PACVD. Plazmę wytwarzano za pomocą generatora mikrofalowego – MWCVD, wprowadzając do reaktora mieszaninę gazową: CH4, N2, SiH4. Przeprowadzono analizę struktury i składu powierzchni stali, po obróbce i po ekspozycji, za pomocą mikroskopu skaningowego SEM, ze sprzężonym mikroanalizatorem rentgenowskim EDS. Odporność korozyjną powierzchni surowych i obrabianych oceniono na podstawie badań polaryzacyjnych wykonanych techniką woltamperometrii liniowej, LSV oraz na podstawie analizy ośrodka korozyjnego po ekspozycji próbek, za pomocą atomowej spektroskopii absorpcyjnej AAS. Z przeprowadzonych badań wynika, że stosowana obróbka powierzchni podwyższa odporność korozyjną obu gatunków stali. Struktura warstwy i stopień wzrostu odporności zależy od podłoża (gatunku stali).

Słowa kluczowe: warstwy SiCN(H), stale chromowo-niklowe, odporność korozyjna, płyn Ringera

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 543-546

Bibliogr. 13

 


 

Ochrona przed korozją w praktyce

 

Korozja stali zaworowych w atmosferze spalin gazu LPG

GRZESIK Z.

MROWEC S.

AGH Akademia Górniczo-Hutnicza im. St. Staszica w Krakowie, Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki, Katedra Fizykochemii i Modelowania Procesów

ADAMASZEK K.

JURASZ Z.

Instytut Badań i Rozwoju Motoryzacji „BOSMAL”, Bielsko-Biała

 

Zbadano przebieg korozji czterech gatunków stali zaworowych (X33CrNiMn23-8, X50CrMnNiNbN21-9, X53CrMnNiN20-8 i X55CrMnNiN20-8) w atmosferze spalin gazu LPG, w warunkach wstrząsów cieplnych. Wykazano, że proces korozji przebiega najwolniej w przypadku stali o największej zawartości chromu (X33CrNiMn23-8). Szybkość korozji wszystkich badanych stali w atmosferze spalin gazu LPG jest porównywalna do tej obserwowanej w przypadku atmosfer gazów spalinowych etyliny z 5% zawartością etanolu.

Słowa kluczowe: stale zaworowe, korozja, wstrząsy cieplne, gazy spalinowe LPG

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 546-548

Bibliogr. 13

 


 

Ochrona przed korozją w praktyce

 

Właściwości żaroodporne stali zaworowych poddanych procesowi azotowania

SMOŁA G.

DROŻDŻ M.

KYZIOŁ K.

KLUSKA S.

GRZESIK Z.

AGH Akademia Górniczo-Hutnicza im. St. Staszica w Krakowie, Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki,

Katedra Fizykochemii i Modelowania Procesów

 

Zbadano przebieg utleniania w warunkach wstrząsów cieplnych trzech gatunków stali zaworowych (X33CrNiMn23-8, X50CrMn-NiNbN21-9, X53CrMnNiN20-8) poddanych procesowi powierzchniowego azotowania. Wykazano, że proces azotowania stali o największej zawartości chromu (X33CrNiMn23-8) nie wpływa praktycznie na przebieg korozji. W przypadku pozostałych stali o niższej zawartości chromu, proces azotowania nieznacznie obniża przyczepność zgorzelin do podłoża.

Słowa kluczowe: stale zaworowe, wstrząsy cieplne, azotowanie

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 549-551

Bibliogr. 14

 


 

Ochrona przed korozją w praktyce

 

Właściwości korozyjne nanokrystalicznych powłok  multiwarstwowych Ni/Cu

TRZASKA M.

CIEŚLAK G.

Instytut Mechaniki Precyzyjnej

 

W pracy przedstawiono wyniki badań nanokrystalicznych powłok Ni, Cu, Ni/Cu wytworzonych metodą elektrokrystalizacji na podłożu ze stali węglowej S235JR. Wytworzone powłoki zostały scharakteryzowane za pomocą: dyfrakcji rentgenowskiej (XRD), elektronowej mikroskopii skaningowej, mikroskopii optycznej, wynikami pomiarów mikrotwardości metodą Vickersa oraz wynikami elektrochemicznych badań korozyjnych. Przedstawiono obrazy powierzchni i przekrojów poprzecznych powłok oraz ich zniszczeń korozyjnych. Wyniki badań korozyjnych powłok zostały przedstawione w postaci potencjodynamicznych krzywych polaryzacji j = f(E) oraz potencjałów i prądów korozyjnych. Ustalone zostało, że wytworzone, w procesie elektrokrystalizacji, powłoki Ni, Cu oraz Ni/Cu o nanokrystalicznej strukturze charakteryzują się zwartą budową i równomierną grubością na całej pokrywanej powierzchni oraz dobrą adhezją do materiału podłoża. Stanowią one również dobrą ochronę przed korozją dla stalowego podłoża w badanym środowisku korozyjnym.

Słowa kluczowe: odporność korozyjna, elektrokrystalizacja, powłoki Ni/Cu

2013

Vol.. 56, nr 11

s. 551-554

Bibliogr. 10