Dostęp on-line do numerów 2004−2018

Redakcja

ul. Chopina 6, pok. 202

44-100 Gliwice
tel./fax: 32 231 02 24

Wydawnictwo

SIGMA-NOT Sp. z o.o.

ul. Ratuszowa 11
00-950 Warszawa
skr. poczt.1004
Sąd Rej. dla m.st. Warszawy

XIII Wydział Gospodarczy

KRS: 0000069968

NIP: 524 030 35 01

Kapitał zakł.: 752 361,80 zł

www.sigma-not.pl

Nasi partnerzy:

     sitpchem-logo

 

   PSK 2

 

 efc logo

 

 

 

"Ochrona przed Korozją" nr 05/2019

okładka i spis treści

 

ARTYKUŁY NAUKOWE:

 

DOI: 10.15199/40.2019.5.1

Współczynniki dyfuzji i migracji chlorków w betonach z cementami CEM I 42,5 R; CEMII/B-V 32,5 R; CEM I 42,5N/SR3/NA wyznaczone metodami normowymi oraz wg termodynamicznego modelu migracji

SZWEDA Z.

Politechnika Śląska, Wydział Budownictwa, Katedra Konstrukcji Budowlanych

W pracy wyznaczono wartości współczynników dyfuzji chlorkóww betonach zwykłych wykonanych z wykorzystaniem trzech różnego typu powszechnie stosowanych cementów: CEM I 42,5 R, CEM II/B-V 32,5 R oraz CEM I 42,5 N/SR3/NA wg obowiązujących norm NT BUILD 443, AASHTO T 259, ASTM C 1556 – 03. Wyznaczone wartości porównano z uzyskanymi na podstawie krótkich, migracyjnych badań tych betonów z wykorzystaniem termodynamicznego modelu migracji przy zastosowaniu rozwiązania zadania odwrotnego równania migracji chlorków w betonie. Dodatkowo wyznaczono wartości współczynników migracji jonów chlorkowych według normy NT BUILD 492 oraz metodą zaproponowaną przez Andrade. Porównanie uzyskanych wartości współczynników dyfuzji i migracji pozwoliło na ocenę przydatności stosowania obowiązujących metod normowych oraz odniesienie ich do metody wyznaczania współczynnika dyfuzji według termodynamicznego modelu migracji.

Słowa kluczowe: współczynnik dyfuzji chlorków, współczynnik migracji chlorków, termodynamiczny model migracji, badania dyfuzyjne, badania migracyjne

2019, Vol. 62, nr 5, s. 162-169

Bibliogr. 12

 

 

DOI: 10.15199/40.2019.5.2

Odporność korozyjna elementów poszycia konstrukcji nośnej w odniesieniu do zastosowanej technologii wytwarzania

ZACZYK M.

Instytut Mikromechaniki i Fotoniki, Politechnika Warszawska, ul. Św. A. Boboli 8, 02-525 Warszawa, Poland

Głównym celem pracy było określenie jak zastosowana technologia wytwarzania elementów typu poszycie konstrukcji nośnej wpływa na odporność w procesie eksploatacji w środowisku atmosferycznym. Prace badawcze wykonano doświadczalnie wyznaczając szybkość i intensywność tworzenia się ognisk korozji w aspekcie zastosowanej technologii kształtowania wyrobu. W pracy skupiono się na dwóch technologiach najczęściej spotykanych przy obróbce i kształtowaniu blach tj. technologii wykrawania oraz cięcia laserowego. Próbkę wykonano tak, by możliwa była analiza zachowania się korozji zarówno na ostrych krawędziach jak i w ciosanych gniazdach po czoło blachy po procesie gięcia. Cel pracy osiągnięto wykonując badania doświadczalne uwzględniając zagadnienia zawarte w normach PN-EN ISO 9223:2012, PN-EN ISO 9224:2012, PN-EN ISO 9225:2012, PN-EN ISO 9226:2012 i PN-EN ISO 9227:2017 porównujące technologię, wyznaczając trwałość korozyjną próbek w tym samym środowisku. Na podstawie wyników stwierdzono, że próbki wykonane technologią wykrawania wykazują wyższą odporność korozyjną niż próbki cięte laserem.

Słowa kluczowe: odporność korozyjna blach, wykrawanie a korozja, cięcie laserem a korozja, zużycie korozyjne poszyć

2019, Vol. 62, nr 5, s. 170-175

Bibliogr. 16

 

 

OCHRONA PRZED KOROZJĄ W PRAKTYCE:

 

Warunki wytwarzania i zachowania odporności na korozję stali nierdzewnych

KLENOWICZ Z.

KURCZEWSKI T.

Ancora, Pasywacja metali i konstrukcja zbiorników kontenerowych, Gdańsk

Stale nierdzewne są odporne na korozję dzięki zdolności do pasywacji, czyli wytwarzania na powierzchni cienkiej warstewki posiadającej grubość tysięcznych części mikrometra. W porównaniu do zawartości w stali warstewka posiada zwiększoną zawartość chromu, molibdenu i niklu w postaci tlenków. Wytworzona w warunkach naturalnych warstewka pasywna ulega lokalnym uszkodzeniom i zanieczyszczeniom podczas etapów formowania konstrukcji, takich jak spawanie, szlifowanie, lub obróbka termiczna. W miejscach uszkodzonych lub pokrytych zanieczyszczeniami lub rdzą warstewka tlenków metali jest niekompletna, niejednorodna, lub niezdolna do regeneracji. Wytworzenie prawidłowej warstewki tlenków prowadzące do odporności korozyjnej zapewnia proces trawienia i pasywacji. Dobór technologii trawienia i pasywacji zależy przede wszystkim od rodzaju konstrukcji, oraz gatunku stali nierdzewnej. Specjalistyczne przedsiębiorstwa wykonują pasywację w swoich zakładach oraz w terenie. W obu przypadkach stosuje się te same preparaty, przy czym aktualne technologie umożliwiają przeprowadzenie podstawowego procesu trawienia i pasywacji jednocześnie, w postaci jednego etapu. Po procesie wymagane jest dokładne usunięcie chemikaliów oraz bardzo często osuszenie elementów lub konstrukcji. Kontrola powierzchni stali po pasywacji polega na oznaczaniu potencjałów elektrochemicznych oraz sprawdzeniu nieobecności zanieczyszczeń na powierzchni stali nierdzewnej. Dla utrzymania odporności korozyjnej proces trawienia i pasywacji należy powtórzyć w przypadku trwałego skażenia powierzchni stali podczas eksploatacji.

Słowa kluczowe: stale nierdzewne, trawienie, pasywacja

2019, Vol. 62, nr 5, s. 176-180

Bibliogr. 6